Γιατί δεν πρέπει να φορτίζουμε το κινητό μας το βράδυ

Οι οδηγίες σωστής χρήσης του κινητού μας τηλεφώνου, όσον αφορά τη φόρτιση της μπαταρίας του είναι γνωστές, ωστόσο σπάνια τις τηρούμε κατά γράμμα, καθώς μόνο εύκολο δεν είναι κάτι τέτοιο. Πάντως, οι ειδικοί επιμένουν να προτείνουν: μην φορτίζετε υπερβολικά το κινητό σας τηλέφωνο, βεβαιωθείτε ότι το αποσυνδέετε από το φορτιστή, αφού φτάσει στο 100%, περιμένετε να το φορτίσετε, αφού φτάσει σχεδόν στο 0%, μην το αφήνετε στη φόρτιση όλη τη νύχτα.

Για ποιους λόγους πρέπει να τηρούμε, ωστόσο, σε μεγάλο βαθμό αυτό το… πρωτόκολλο; Διότι τα κινητά τηλέφωνα περιέχουν επαναφορτιζόμενη μπαταρία ιόντων λιθίου, οι οποίες φορτίζονται γρηγορότερα από τις παραδοσιακές επαναφορτιζόμενες μπαταρίες. Αλλά, όπως όλοι γνωρίζουμε, οι φορτίσεις στα smartphones δεν διαρκούν πολύ. Πρέπει να είναι πολύ… ήσυχη ημέρα για να μην τους έχουμε βγάλει μέχρι το τέλος της όλο το «ζουμί».

Αυτό συμβαίνει επειδή οι μπαταρίες στα κινητά μας τηλέφωνα είναι σχετικά μικρές και δεν μπορούν να έχουν τόσο μεγάλη χωρητικότητα. Όμως, σημαντικό κομμάτι στη διάρκεια της μπαταρίας παίζει ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούμε τις συσκευές μας. Ελέγχοντας συνεχώς το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, στέλνοντας μηνύματα σε άτομα, ακούγοντας μουσική, παρακολουθώντας βίντεο, χρησιμοποιώντας εφαρμογές, παίζοντας παιχνίδια. Όλες αυτές οι δραστηριότητες προκαλούν την εξάντληση των μπαταριών συχνά νωρίτερα από το αναμενόμενο.

Για το, λόγο αυτό, οι περισσότεροι από εμάς φορτίζουμε το τηλέφωνό μας κάθε μέρα. Αυτό συνήθως συμβαίνει το βράδυ, όταν και πέφτουμε για ύπνο. Και μπορεί να το βρίσκουμε «φρέσκο» και στο 100%, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να το αφήνουμε όλη τη νύχτα στην πρίζα. Πολύ απλά, γιατί χρειάζεται μόλις δύο (περίπου) ώρες για να φτάσει σε απόλυτο βαθμό φόρτισης.

Βεβαίως, η μπαταρία δεν μπορεί να υπερφορτιστεί, οπότε δεν υπάρχει ανησυχία για κάτι τέτοιο. Το τηλέφωνό μας σταματά να αντλεί ρεύμα από τον φορτιστή μόλις φτάσει το 100%, σύμφωνα με τον διευθυντή επικοινωνιών της Cadex Electronics, Τζον Μπράντσοου. «Οι σύγχρονες συσκευές θα τερματίζουν σωστά τη φόρτιση με την κατάλληλη τάση», λέει ο ειδικός.

Όμως, προειδοποιεί πως «παρόλο που ένας φορτιστής απενεργοποιεί τη φόρτιση, όταν το τηλέφωνό σας φτάσει στο 100%, ο φορτιστής θα συνεχίσει να φτάνει στο τέλος της φόρτισης κατά τη διάρκεια της νύχτας». Ένα τέτοιο… φορτίο επιβάρυνσης, είναι αυτό που προσπαθεί να κρατήσει την… ισορροπία στο 100%, για να αντισταθμίσει το μικρό κομμάτι της φόρτισης, το οποίο το τηλέφωνό μας «διώχνει» από μόνο του.

Έτσι, το τηλέφωνό μας… παλινδρομεί συνεχώς μεταξύ μιας πλήρους φόρτισης και λίγο κάτω από αυτήν. Αυτές οι «φορτίσεις επιβίωσης» μπορούν να οδηγήσουν σε υψηλότερες θερμοκρασίες της συσκευής μας, οι οποίες μπορούν να μειώσουν την παραγωγική ικανότητα με την πάροδο του χρόνου. Με άλλα λόγια, η χωρητικότητα της μπαταρίας μειώνεται και έτσι, κατά συνέπεια, μειώνεται η διάρκεια ζωής της μπαταρίας.

Γι’ αυτό, λοιπόν, μην φορτίζετε την μπαταρία του κινητού σας το βράδυ και «ξεραίνεστε» στον ύπνο, εκτός εάν στήνετε… καραούλι, για όταν φτάσει στο 100%.

Το φαξ αρνείται να πεθάνει

 

Το φαξ κάποτε βρισκόταν στην πρωτοπορία των επικοινωνιών, μετά έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής πολλών ανθρώπων και μετά… ήρθε το e-mail.

Σήμερα κανείς δεν αγοράζει πια φαξ και σπάνια χρησιμοποιεί τη δυνατότητα φαξ που διαθέτουν τα πολυμηχανήματα (εκτυπωτές-σαρωτές-αντιγραφικά-φαξ). Αλλά το φαξ δεν πέθανε ακόμη!

Παρ’ όλη την απώλεια της γοητείας του μεταξύ των χρηστών, παρά τις προσπάθειες να αντικατασταθεί τελείως, επιμένει και αντιστέκεται σε όλο τον κόσμο, έχοντας «οχυρωθεί» σε διάφορες περιοχές και επαγγέλματα, κυρίως στις δημόσιες υπηρεσίες, στον ιατρικό τομέα, στις νομικές υπηρεσίες κ.α.

Κάτι η γραφειοκρατική αδράνεια, κάτι η (κυβερνο)ανασφάλεια για τους χάκερ και τις «τρύπες» των σύγχρονων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, κάτι το πείσμα ή και η τεχνοφοβία ορισμένων ανθρώπων, όλα αυτά έχουν συνεργήσει ώστε το φαξ να αρνείται να πεθάνει μεταδίδει το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Οι ειδικοί διαφωνούν ποιο πρέπει να θεωρηθεί ως πρώτο φαξ στην ιστορία. Σύμφωνα με μια -αμφισβητούμενη- εκδοχή, ένα είδος πρώιμου μηνύματος φαξ στάλθηκε μέσω τηλέγραφου στο Λονδίνο το 1847 χάρη σε μια εφεύρεση του Σκωτσέζου Αλεξάντερ Μπέιν. Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, οι Τόμας Έντισον και Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ προσπαθούσαν επίσης να αναπτύξουν την τεχνολογία φαξ, σε μια εποχή που οι τηλέγραφοι επέτρεπαν τη μετάδοση μηνυμάτων σε μεγάλες αποστάσεις, ένα γράμμα μετά το άλλο, μέσω κώδικα Μορς.

Το όνειρο των εφευρετών ήταν ήδη να μεταδίδουν τηλεγραφικά όχι μηνύματα γράμμα-γράμμα, αλλά αντίγραφα ολόκληρων κειμένων και εικόνων. Το 1863, στη Γαλλία, ο Ιούλιος Βερν, ο οποίος πάντα έβλεπε μπροστά από την εποχή του, έγραφε ότι το Παρίσι της δεκαετίας του 1960, δηλαδή μετά από ένα αιώνα, θα ήταν πλημμυρισμένο από μηχανήματα φαξ ή, όπως τα αποκαλούσε, «εικονο-τηλέγραφους».

Η τεχνολογία του φαξ αναπτύχθηκε αργά. Στην Παγκόσμια Έκθεση της Νέας Υόρκης το 1939 ένα μηχάνημα φαξ μετέδωσε εικόνες εφημερίδων από διάφορα μέρη του κόσμου με ταχύτητα 18 λεπτών ανά σελίδα (ασύλληπτα γρήγορη για την εποχή εκείνη, ανάλογη της χελώνας για τη δική μας…).

Όπως γράφει ο Τζόναθαν Κούπερσμιθ στο βιβλίο του «Faxed: Η ‘Ανοδος και η πτώση του μηχανήματος φαξ», «στη σημερινή εποχή της αυτόματης μετάδοσης πληροφοριών και εικόνων, είναι δύσκολο να εκτιμήσουμε τη μαγεία που βίωσαν εκατομμύρια άνθρωποι στη δεκαετία του 1930, όταν είδαν φωτογραφίες μακρινών καταστροφών να εμφανίζονται την επόμενη μέρα στις εφημερίδες τους ή, αργότερα, στη δεκαετία του 1980, όταν παρακολουθούσαν ένα ακριβές αντίγραφο κάποιας επιστολής να αναδύεται γραμμή-γραμμή από ένα μηχάνημα συνδεδεμένο στη τηλεφωνικό δίκτυο».

Στη δεκαετία του ΄80 το φαξ έκανε το «μπαμ» στα γραφεία όλου του κόσμου, φέρνοντας μια επανάσταση στην ταχύτητα των επιχειρηματικών συναλλαγών, καθώς επέτρεψε για πρώτη φορά σε ανθρώπους και εταιρείες να στέλνουν και να λαμβάνουν γρήγορα και μαζικά κάθε είδους κείμενα, εικόνες και άλλα έγγραφα. Σε λίγα δευτερόλεπτα ένα έγγραφο ταξίδευε αυτούσιο από ένα γραφείο του Τόκιο σε ένα γραφείο της Νέας Υόρκης.

Ήταν ο προάγγελος της σημερινής ψηφιακής εποχής, καθώς το φαξ κατέστησε εφικτή την άμεση μετάδοση εικόνων και κειμένων κάθε είδους, από παραγγελίες για πίτσες, προσκλήσεις για πάρτι και ευχετήριες κάρτες έως αποτελέσματα ιατρικών εξετάσεων, παιδικά σκίτσα και… όρκους αγάπης.

Το φαξ έφθασε στο απόγειό του λίγο πριν την εμφάνιση του διαδικτύου. Το 1995, στο προφητικό βιβλίο του «Being Digital» ο Ελληνο-αμερικανός Νίκολας Νεγκροπόντε, διευθυντής του Εργαστηρίου Πολυμέσων (Media Lab) του Πανεπιστημίου ΜΙΤ, έγραφε ότι «το μηχάνημα του φαξ αποτελεί ένα σοβαρό ψεγάδι στο πεδίο της πληροφορικής, ένα βήμα προς το πίσω, οι επιπτώσεις του οποίου θα είναι αισθητές για πολύ καιρό».

Μετά από λίγα χρόνια, η παραγωγή και οι πωλήσεις μηχανημάτων φαξ άρχισαν να πέφτουν, μια πτώση που σταδιακά πήρε δραματικές διαστάσεις. Θα περίμενε κανείς ότι αυτό είναι το οριστικό τέλος του φαξ – αλλά δεν είναι, όχι ακόμη τουλάχιστον.
Δημόσιες αρχές και υγεία αντιστέκονται

Ακούγεται απίστευτο, αλλά στις ΗΠΑ, σύμφωνα με εκτιμήσεις αναλυτών τεχνολογίας που επικαλείται το περιοδικό «Ατλάντικ», το 75% όλων των ιατρικών επικοινωνιών γίνονται ακόμη μέσω φαξ.

Οι γιατροί βασίζονται ακόμη σε μεγάλο βαθμό στο φαξ τόσο για καταστάσεις ρουτίνας, όσο και για πιο επείγουσες. Ένας λόγος που συμβαίνει αυτό, είναι για να διαφυλαχθεί το ιατρικό απόρρητο των πελατών τους. Η ψηφιακή αποθήκευση και αποστολή ιατρικών δεδομένων δημιουργεί μια νευρικότητα σε πολλούς ασθενείς αλλά και γιατρούς.

Πολλοί -ακόμη και νοσοκομεία ή κλινικές- θεωρούν ότι ένας χάκερ πιο εύκολα θα παραβιάσει έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή παρά ένα μηχάνημα φαξ. Είναι αλήθεια, σύμφωνα με τους ειδικούς, ότι το φαξ είναι πιο ασφαλές, καθώς ακόμη και αν η μετάδοσή του παραβιαστεί από χάκερ (κάτι που είναι δυνατό), η ζημιά λόγω της διαρροής δεδομένων θα αφορά μόνο τη συγκεκριμένη μετάδοση, ενώ σε περίπτωση κυβερνοπαραβίασης ενός υπολογιστή, ένα ολόκληρο σύστημα ψηφιακών αρχείων με ευαίσθητα ιατρικά και άλλα προσωπικά δεδομένα μπορεί να πέσει σε κακόβουλα χέρια.

Στις αστυνομικές και άλλες υπηρεσίες ασφαλείας, καθώς επίσης σε δικαστικές και εν γένει νομικές υπηρεσίες, αλλά και γενικότερα σε διάφορες δημόσιες υπηρεσίες και αρχές, το φαξ επίσης αντιστέκεται γερά. Ακόμη και το FBI συνεχίζει να κάνει ευρεία χρήση του φαξ, προτιμώντας το συχνά έναντι του e-mail (το οποίο αφήνει περισσότερα ίχνη…).

Δεν λείπουν και οι νοσταλγικοί τύποι με «ρετρό» διάθεση, που θέλγονται από την αύρα παλαιάς τεχνολογίας, την οποία πλέον αποπνέει το φαξ. Εν προκειμένω, σύμφωνα με τους ψυχολόγους, λειτουργεί υποσυνείδητα κι ένα άλλο κίνητρο: η ανάγκη να πιάνει κανείς με τα χέρια του ένα πραγματικό, υλικό έγγραφο, σε μια εποχή όπου τα πράγματα σταδιακά εξαϋλώνονται και γίνονται εικονικά.

Και, βέβαια, υπάρχουν πάντα οι υποκατηγορίες των πεισματάρηδων και των τεχνοφοβικών, οι οποίοι λένε όχι σε κάθε αλλαγή. Δυσκολεύθηκαν τόσο πολύ να μάθουν πώς λειτουργεί το φαξ, που φρίττουν στην ιδέα ότι θα πρέπει να το πετάξουν και μετά να μάθουν πώς λειτουργεί το e-mail!

Εξήγηση όρων της πληροφορικής που δεν γνωρίζατε αλλά φοβόσασταν να ρωτήσετε!

Ο χώρος των υπολογιστών είναι γεμάτος με όρους που δεν είναι εύκολα κατανοητοί.

Θα προσπαθήσουμε να κάνουμε μια γρήγορη επισκόπηση πολλών από τους όρους που θα συναντήσετε αν ασχολείστε με υπολογιστές.

Απλοποιήσαμε όσο μπορούσαμε τα πράγματα, βέβαια κάποιες έννοιες είναι δύσκολες.

ISP

Internet Service Provider – Ο παροχέας υπηρεσιών internet, π.χ. στην Ελλάδα πρόσβαση στο διαδίκτυο δίνουν οι πάροχοι: ΟΤΕ, Forthnet, Vodafone, Wind κλπ.

LAN

Ένα τοπικό δίκτυο είναι ένα μικρό δίκτυο που περιορίζεται σε μια τοπική περιοχή. Για παράδειγμα, το οικιακό σας δίκτυο ή ένα δίκτυο γραφείου είναι ένα LAN.

WAN

Ένα δίκτυο ευρείας περιοχής είναι ένα μεγαλύτερο δίκτυο που καλύπτει μια ευρύτερη περιοχή. Ο ISP σας σας παρέχει μια σύνδεση με τη δική του WAN, η οποία συνδέεται με το Internet.

Διεύθυνση IP

Μια διεύθυνση πρωτοκόλλου Internet, ή διεύθυνση IP, είναι μια αριθμητική διεύθυνση που αντιστοιχεί στον υπολογιστή σας σε ένα δίκτυο. Όταν ένας υπολογιστής θέλει να συνδεθεί με έναν άλλο υπολογιστή, συνδέεται με τη διεύθυνση IP αυτού του υπολογιστή.

IPv4 και IPv6

Υπάρχουν δύο τύποι των διευθύνσεων IP σε κοινή χρήση. Οι IPv4 (IP έκδοση 4) διευθύνσεις είναι η πιο κοινές, που ακολουθούνται από το νεότερο πρωτόκολο IPv6 (IP έκδοση 6) διευθύνσεις. Οι IPv6 είναι απαραίτητές, διότι απλά δεν υπάρχουν αρκετές διευθύνσεις IPv4 για όλους τους ανθρώπους και τις συσκευές στον κόσμο. (βλέπε Internet of Things)

Router

Ο δρομολογητής είναι μια συσκευή που μεταφέρει τα δεδομένα από και προς αυτόν. Ολοι σχεδόν έχουν στο σπίτι router. Είναι δουλειά του δρομολογητή για να περάσει εξερχόμενη κίνηση δεδομένων από τις τοπικές συσκευές σας στο Internet, και να περάσει εισερχόμενη κίνηση από το Internet στις συσκευές σας.

Gateway

Μια πύλη (Gateway) είναι μια συσκευή που δρομολογεί την κίνηση μεταξύ των δικτύων. Για παράδειγμα, στο σπίτι,  ο δρομολογητής σας είναι η πύλη σας. Παρέχει μια «πύλη» μεταξύ του LAN και του WAN σας.

NAT

Network Address Translation – Μετάφραση διευθύνσεων δικτύου ή NAT, χρησιμοποιείται από δρομολογητές για να μοιράζονται μια ενιαία διεύθυνση IP μεταξύ πολλών συσκευών. Για παράδειγμα, ίσως έχετε ένα ασύρματο δρομολογητή στο σπίτι που δημιουργεί ένα δίκτυο Wi-Fi για να συνδεθουν επάνω φορητοί υπολογιστές, smartphones, τάμπλετ, και άλλες συσκευές. Ο ISP σας παρέχει μια ενιαία διεύθυνση IP που είναι προσβάσιμη από οπουδήποτε στο Διαδίκτυο, μερικές φορές ονομάζεται και δημόσια διεύθυνση IP.

Το Router σας δημιουργεί ένα LAN και εκχωρεί τις τοπικές διευθύνσεις IP στις συσκευές σας. Ο δρομολογητής τότε λειτουργεί ως πύλη. Για τις συσκευές εκτός του LAN σας, φαίνεται σαν να έχετε μία συσκευή (το router) χρησιμοποιώντας μια ενιαία διεύθυνση IP.

DHCP

Dynamic Host Configuration Protocol – Το πρωτόκολλο δυναμικής διαμόρφωσης κεντρικού υπολογιστή, επιτρέπει στους υπολογιστές να ζητήσουν αυτόματα και να τους εκχωρηθούν οι διευθύνσεις IP και άλλες ρυθμίσεις δικτύου. Για παράδειγμα, όταν συνδέετε το laptop ή το smartphone σας στο δίκτυο Wi-Fi σας, η συσκευή σας ζητάει από το router μια διεύθυνση IP χρησιμοποιώντας DHCP και ο δρομολογητής εκχωρεί μια διεύθυνση IP. Αυτό απλοποιεί

τα πράγματα – δεν χρειάζεται να δημιουργήσει κανείς στατικές διευθύνσεις IP με μη αυτόματο τρόπο.

Hostnames

Ένα hostname είναι μια αναγνώσιμη ετικέτα που παραπέμπει σε μια συσκευή που είναι συνδεδεμένη σε ένα δίκτυο. Για παράδειγμα, στο οικιακό σας δίκτυο, To όνομα ενός υπολογιστή με Windows που σας μπορεί να είναι WINDOWSPC. Αλλες συσκευές σας μπορούν να συνδεθούν στο WINDOWSPC και θα κατευθυνθούν στην τοπική διεύθυνση IP αυτού του υπολογιστή.

Domain Name – Όνομα τομέα

Τα ονόματα τομέα είναι η βάση μέρους των ονομάτων ιστοσελίδας. όπως google.com. Σημειώστε ότι τα ονόματα τομέα είναι απλά ένας άλλος τύπος hostname.

DNS – Domain Name System

Το σύστημα ονομάτων τομέα είναι η διαδικάσια πώς οι υπολογιστές μετατρέπουν τα domain names και τα Host Names σε αριθμητικές διευθύνσεις IP. Όταν πληκτρολογείτε το google.com στη γραμμή διευθύνσεων του web browser σας, Ο υπολογιστής σας επικοινωνεί με τον DNS Server και αυτός απαντά με την αριθμητική διεύθυνση IP του διακομιστή της Google που στην οποία επάνω συνδεέται ο υπολογιστής σας.

Συνήθως χρησιμοποιείτε τους διακομιστές DNS του ISP σας από προεπιλογή, αλλά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τους διακομιστές DNS τρίτων , αν προτιμάτε.

Ethernet

Το Ethernet είναι η τυπική ενσύρματη σύνδεση του δικτύου που χρησιμοποιείται σχεδόν παντού σήμερα. Εάν ο υπολογιστής σας είναι συνδεδεμένος σε ένα δίκτυο μέσω ενός καλωδίου, αυτό γίνεται χρησιμοποιώντας ένα καλώδιο Ethernet. Το καλώδιο συνδέεται στην θύρα Ethernet στον υπολογιστή σας.

Network Interface / Network Adapter – Διασύνδεση δικτύου / προσαρμογέας δικτύου

Η ενσύρματη σύνδεση Ethernet του υπολογιστή σας και η σύνδεση Wi-Fi είναι βασικά δύο διεπαφές δικτύου. Αν το laptop σας έχει συνδεθεί τόσο με μια ενσύρματη σύνδεση και ένα δίκτυο Wi-Fi, κάθε διασύνδεση του δικτύου θα έχει τη δική του διεύθυνση IP. Κάθε μία είναι μια διαφορετική σύνδεση.

Οι διεπαφές δικτύου μπορούν επίσης να υλοποιηθούν εξ ολοκλήρου με λογισμικό, έτσι ώστε να μην αντιστοιχούν πάντα άμεσα σε συσκευές υλικού.

Localhost

Το όνομα “localhost” αντιστοιχεί πάντα με τη συσκευή που χρησιμοποιείτε. Αυτό χρησιμοποιεί τη διασύνδεση του δικτύου loopback – μια διασύνδεση δικτύου υλοποιείται σε λογισμικό – για να συνδεθεί απευθείας στο δικό σας PC.

Το localhost κατευθύνει στη διεύθυνση 127.0.0.1 IPv4 ή IPv6 διεύθυνση :: 1. Κάθε μία αντιστοιχεί πάντα στην τρέχουσα συσκευή.

MAC Address – Διεύθυνση MAC

Κάθε διεπαφή δικτύου έχει μια διεύθυνση ελέγχου πρόσβασης μέσου, ή τη διεύθυνση MAC – επίσης γνωστή ως φυσική διεύθυνση. Αυτό είναι ένα μοναδικό αναγνωριστικό που αποσκοπεί στον εντοπισμό διαφορετικών υπολογιστών σε ένα δίκτυο. Οι διευθύνσεις MAC συνήθως αποδίδονται όταν ένας κατασκευαστής δημιουργεί μια συσκευή δικτύου.

Για παράδειγμα, όταν επισκέπτεστε ένα εμπορικό κέντρο η μία καφετέρια και χρησιμοποιείτε 30 λεπτά το δωρεάν Wi-Fi πριν σας αποσυνδέσει, Το δίκτυο Wi-Fi σημείωσε την διεύθυνση MAC της συσκευής σας και την χρησιμοποιεί για να παρακολουθεί τον υπολογιστή σας και να σας αποτρέψει να συνδεθείτε πάλι.

Τις διευθύνσεις MAC θα μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε για να εκχωρήσετε στατικές διευθύνσεις IP σε συγκεκριμένες συσκευές , έτσι θα έχετε πάντα την ίδια διεύθυνση IP όταν συνδέεται σε ένα router με DHCP π.χ για να εγκαταστήσετε στο σπίτι κάμερες ασφαλείας που μπορείτε να τις παρακολουθείτε από το κινητό σας.

Υπάρχουν προγράμματα με τα οποία μπορείτε να αλλάξετε την διεύθυνση MAC της συσκευής

Port – Θύρα

Όταν μια εφαρμογή θέλει να στείλει ή να λάβει δεδομένα δικτύου, πρέπει να χρησιμοποιήσετε μια αριθμημένη θύρα από το 1 έως 65535. Ετσι μπορείτε να έχετε πολλαπλές εφαρμογές σε έναν υπολογιστή με τη χρήση του δικτύου και  κάθε αίτηση γνωρίζει ποια κίνηση είναι για αυτή.

Το HTTP χρησιμοποιεί τη θύρα 80, έτσι ώστε όταν είστε στην διεύθυνση http://google.com,

έχετε στην πραγματικότητα κάνει μια σύνδεση HTTP στη θύρα 80 στο google.com. Το λογισμικό του web server στο google.com “ακούει” τις αιτήσεις κυκλοφορίας που φθάνουν στη θύρα 80. Θα μπορούσατε να προσπαθήσετε να συνδεθεί στη θύρα 81, πληκτρολογόντας http://howtogeek.com:81/ στο web browser σας, αλλά δεν θα πάρετε μια απάντηση επειδή το λογισμικό του web server δεν “ακούει” στη θύρα 81.

Πρωτόκολλο – TCP, UDP, ICMP, κ.λ.π.

Τα πρωτόκολλα είναι διαφορετικοί τρόποι επικοινωνίας μέσω του Διαδικτύου. Το TCP και το UDP είναι τα πιο κοινά πρωτόκολλα. Το πρωτόκολλο ICMP χρησιμοποιείται επίσης, αλλά κυρίως ώστε οι συσκευές δικτύου να μπορούν να ελέγξουν η μία την κατάσταση της άλλης. Διαφορετικά πρωτόκολλα είναι ιδανικά για διαφορετικούς τύπους επικοινωνίας.

Packet – Πακέτο

Ένα πακέτο είναι μια μονάδα δεδομένων που αποστέλλεται μεταξύ συσκευών. Όταν φορτώνετε μια ιστοσελίδα, ο υπολογιστής σας στέλνει πακέτα στον εξυπηρετητή ζητώντας την ιστοσελίδα και ο διακομιστής απαντά με πολλά διαφορετικά πακέτα δικά του, τα οποία ο υπολογιστής σας ενώνει για να σχηματίσει την ιστοσελίδα. Το πακέτο είναι η βασική μονάδα δεδομένων που χρησιμοποιείται για την ανταλλάγη δεδομένων δικτύου.

Firewall – Τείχος προστασίας

Ένα τείχος προστασίας είναι ένα κομμάτι του λογισμικού του λειτουργικού σας συστήματος, του antivirus ή υλικού hardware που εμποδίζει ορισμένους τύπους κυκλοφορίας. Για παράδειγμα, ένα τείχος προστασίας μπορεί να μπλοκάρει την εισερχόμενη κίνηση σε μία συγκεκριμένη θύρα ή να αποκλείσει όλη την εισερχόμενη κίνηση, εκτός από δεδομένα που έρχονται από μια συγκεκριμένη διεύθυνση IP.

HTTP – Hypertext Transfer Protocol

Το πρωτόκολλο μεταφοράς υπερκειμένου είναι το τυπικό πρωτόκολλο που χρησιμοποιούν όλα σύγχρονα προγράμματα περιήγησης στο Web και το ίδιο το διαδίκτυο. Το FTP – File Transfer Procol (πρωτόκολλο μεταφοράς αρχείων) και το BitTorrent είναι παραδείγματα εναλλακτικών πρωτοκόλλων.

URL – Uniform Resource Locator

Ο ενιαίος εντοπιστής πόρου, ή URL, είναι επίσης γνωστός ως μια διεύθυνση web. Η τρέχουσα διεύθυνση URL εμφανίζεται στη γραμμή διευθύνσεων του web browser σας. Για παράδειγμα το http://google.com/article είναι μια διεύθυνση URL που λέει στον υπολογιστή σας να χρησιμοποιήσει το hypertext HTTP πρωτόκολλο μεταφοράς για να συνδεθεί με τον διακομιστή στο google.com και να ζητήσει το αρχείο που ονομάζεται article στο ριζικό κατάλογο. (Ο υπολογιστής συνδέεται με τον DNS server του για να βρει την διεύθυνση IP του google.com με την οποία σχετίζεται και πραγματοποιεί σύνδεση με πρωτόκολλο TCP στη θύρα 80.)

Αυτά δεν είναι οι μόνοι όροι πληροφορικής που θα συναντήσετε αλλά σίγουρα είναι από τους πιο συνηθισμένους.

Τι είναι το Internet of Things;

Σε μιά δεκαετία από τώρα, τα πάντα θα είναι συνδεδεμένα στο Internet of Things

Ορισμός – Τι σημαίνει Ίντερνετ των πραγμάτων (IoT) – Internet of Things
Το Internet of Things (IoT) είναι μια έννοια της πληροφορικής που περιγράφει ένα μέλλον όπου όλα
τα αντικείμενα που χρησιμοποιούμε καθημερινά θα είναι συνδεδεμένα στο Internet και θα είναι σε θέση να προσδιορίσουν τον εαυτό τους σε άλλες συσκευές. Ο όρος αυτός ταυτίζεται με τις ραδιοσυχνότητες (RFID) ως μέθοδο επικοινωνίας, αν και μπορεί επίσης να περιλαμβάνει άλλες τεχνολογίες αισθητήρων, ασύρματων τεχνολογιών ή των κωδικών QR.

Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει συσκευές όπως ψυγεία, πλυντήρια, κουζίνες, τηλεοράσεις, dvd player, συστήματα κεντρικής θέρμανσης και ψύξης, τον φωτισμού του σπιτιού, τους μετρητές της ΔΕΗ και του νερού κλπ.
Το Internet of Things είναι σημαντικό επειδή ένα αντικείμενο που μπορεί να αυτοπαρουσιάζεται γίνεται ψηφιακά κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό του.. Δεν αφορά μόνο εσάς, αλλά πλέον θα συνδέεται με τα γύρω αντικείμενα και τα στοιχεία μιας βάσης δεδομένων. Όταν πολλά αντικείμενα ενεργούν από κοινού, τότε θεωρούμε πως έχουν ambient intelligence (περιβάλλουσα νοημοσύνη).
Το Internet of Things είναι μια δύσκολη έννοια για να προσδιοριστεί με ακρίβεια. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν πολλές διαφορετικές ομάδες που έχουν ορίσει τον όρο, αν και η αρχική χρήση του έχει αποδοθεί στον Kevin Ashton, ειδικό σε θέματα ψηφιακής καινοτομίας. Κάθε ορισμός συμμερίζεται την ιδέα ότι η πρώτη έκδοση του Internet ήταν για τα δεδομένα που δημιουργήθηκαν από ανθρώπους, ενώ η επόμενη έκδοση είναι για τα δεδομένα που δημιουργούνται από τα πράγματα. Το 1999 ο Ashton έκανε τον προσδιορισμό στο παρακάτω απόσπασμα από ένα άρθρο του:

«Αν είχαμε υπολογιστές που ήξεραν τα πάντα για όλα τα πράγματα – με τη χρήση των δεδομένων που συλλέγονται χωρίς καμία βοήθεια από εμάς. – Θα είναι σε θέση να παρακολουθούν και να μετράνε τα πάντα, και σε μεγάλο βαθμό να συμβάλουν στη μείωση των αποβλήτων, της απώλειας και του κόστους. Εμείς θα γνωρίζουμε όταν χρειάζονται τα πράγματα αντικατάσταση, επισκευή ή την ανάκληση, η ακόμα και αν τα προιόντα είναι φρέσκα η αν έχει περάσει η ημερομηνία λήξης τους.”.
Οι περισσότεροι από εμάς προσδιορίζουν την σύνδεση σε επίπεδο υπολογιστή, ταμπλέτας και smartphone. Το Internet of Things περιγράφει έναν κόσμο όπου οτιδήποτε μπορεί να συνδεθεί και να επικοινωνεί με έξυπνο τρόπο. Με άλλα λόγια, με το Internet of Things, ο φυσικός κόσμος γίνεται ένα μεγάλο πληροφοριακό σύστημα.

Τι είναι το USB 3.1 – USB Type-C, USB 3.0 και Lighting – Ποιές οι διαφορές;

Αν παρακολουθείτε τα τεχνολογικά νέα θα έχετε διαπιστώσει την είσοδο στην αγορά των νέων USB 3.1 και USB Type-C, ποιές είναι όμως οι διαφορές; Ποιό χρειάζεστε και πόσο διαφορετικό είναι από το USB 3.0 η ακόμα και από το 2.0; Ας το δούμε αναλυτικά.

Τι είναι το USB Type-C;

Με την πάροδο των χρόνων το καλώδιο USB έχει αλλάξει αρκετές μορφές, από το γνωστό μέγεθος που χρησιμοποιούν όλα τα περιφερειακά όπως π.χ εκτυπωτές, ποντίκια, πληκτρολόγια μέχρι το μικρού μεγέθους το οποίο χρησιμοποιούν τα κινητά. Σίγουρα θα έχετε στο σπίτι σας αρκετών τύπων καλώδια USB και θα γίνεται μεγάλο μπέρδεμα.

Το UBS Type-C ήρθε να δώσει την λύση. Το USB Type-C είναι ένας προσδιορισμός της ίδιας της θύρας, είναι μικρό και ο στόχος του είναι να αντικαταστήσει τα USB Type-A και B όπως επίσης και τις δεκάδες άλλες micro και mini USB θύρες. Βασικά θα είναι το USB που θα τα αντικαταστήσει όλα και πάνω απ’όλα θα μπορεί να τοποθετηθεί από οποιαδήποτε πλευρά, έτσι ώστε οι μέρες που γυρίζατε δυό-τρείς φορές το USB μέχρι να βρείτε πως μπαίνει σωστά θα περάσουν αναπιστρεπτί. Μέσα στα επόμενα χρόνια το USB Type-C θα ξεκινήσει να γίνεται η πρωτεύουσα σύνδεση για όλες τις συσκευές όπως σταθεροί υπολογιστές, λάπτοπ, κινητά τηλέφωνα, ταμπλέτες και φωτογραφικές μηχανές.

Επειδή οι ανακοινώσεις για το Type-C και το USB 3.1, συνέπεσαν μην νομίζετε πως είναι τα ίδια. Το Type-C είναι απλά ένας τύπος σύνδεσης και μπορεί να τρέχει σε χαμηλότερη ταχύτητα ακόμα και σε αυτή του USB 2.0 οπότε δεν σημαίνει οτι θα έχετε με αυτό και την ταχύτητα και τις δυνατότητες του USB 3.1

Τι είναι το USB 3.1;

USB Type-A (συνηθισμένο) δεξιά και USB Type C (αριστερά)

Το USB 3.1 (η USB 3.1/gen 2) είναι ο διάδοχος του USB 3.0 που ξεχωρίζει από το μπλέ χρώμα του βίσματος. Το USB 3.1 έχει διπλάσια ταχύτητα από το 3.0 η οποία φτάνει τα 10 Gbps. Η ισχύ της τροφοδοσίας ρεύματος επίσης μπορεί να φτάσει και τα 100W και όπως και οι άλλες εκδόσεις USB είναι πλήρως συμβατή με τις προηγούμενες.

Οταν η σύνδεση Type-C συνδυαστεί με την 3.1. Τα 100W τροφοδοσίας έχουν την δυνατότητα να δώσουν ρεύμα και σε ολόκληρο laptop οπότε στο μέλλον τα βίσματα της τροφοδοσίας ρεύματος μπορεί όλα να γίνουν τύπου Type-C. Η σύνδεση Type-C μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ώς καλώδιο οθόνης η να μεταφέρει και το σήμα Video HDMI οπότε έτσι γίνεται πανταχού παρών.

Οπότε τι σημαίνει αυτό;

Παρόλο που το USB Type-C βγήκε στην αγορά, θα περάσουν πολλά χρόνια μέχρι να κυριαρχήσει και ακόμα και τότε αυτό θα συμβεί κυρίως στις φορητές συσκευές, στους σταθερούς υπολογιστές και στα λάπτοπ. Μια αλλάγη που θα πάρει αρκετό καιρό με τοσά πολλά διαφορετικά βίσματα που κυκλοφορούν στην αγορά.

To USB Type-C συνδυάζει όλες τις τεχνολογίες και διασυνδέσεις

 

Η Asus έχει βγάλει ήδη μια μητρική με USB 3.1 την οποία μπορείτε να δείτε στον σύνδεσμο παρακάτω

https://www.asus.com/Motherboards/Z97DELUXEUSB_31/

 

USB Type-C vs Lighting

Το Lightning είναι μία διασύνδεση που δημιουργήθηκε από την Apple και  αντικατέστησε τον αρχικό σύνδεσμο σύνδεσης με ακροδέκτη 30 ακίδων. Υπάρχουν ορισμένα χαρακτηριστικά του καλωδίου Lighting.

Πρώτα απ’ όλα, τα καλώδια Lighting μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο στα προϊόντα της Apple (Προφανώς, επειδή έχει κατασκευαστεί από την Apple).

Δεύτερον, είναι ο σύνδεσμος 8 ακίδων και μπορεί να εισαχθεί είτε με την όψη προς τα πάνω είτε προς τα κάτω.

Τρίτον, διαθέτει πιστοποιημένο chip που ονομάζεται MFi (Made for iPhone / iPod / iPad), το οποίο έχει άδεια από την Apple. Μπορεί να υπάρχουν προβλήματα φόρτισης ή μεταφοράς, εάν τα καλώδια Lighting δεν περιέχουν τσιπ ελέγχου ταυτότητας.

Το USB Type-C υπερτερεί του Lighting σε όλες τις περιπτώσεις όπως θα δείτε και στον σύνδεσμο παρακάτω. Πρόσφατη δε απόφαση της Ευρωπαικής Ενωσης σπρώχνει την Apple προς το USB Type-C στο πλαίσιο ενός παγκόσμιου (Universal) τρόπου σύνδεσης των συσκευών

https://www.ethnos.gr/tehnologia/84514_i-apple-kontrarei-tin-eyropaiki-enosi-gia-ton-koino-fortisti

 

Πίνακας σύγκρισης του USB Type-C και του Lighting

 

Τι είναι η Διαδικτυακή Βοηθός (Virtual Secretary)

Μία Διαδικτυακή Βοηθός (συνήθως συντομογραφία VA – Virtual Assistant) , επίσης αποκαλούμενη βοηθός εικονικού γραφείου ) είναι γενικά αυτοαπασχολούμενη και παρέχει επαγγελματική διοικητική, τεχνική ή δημιουργική (κοινωνική) βοήθεια στους πελάτες από απόσταση από το γραφείο του σπιτιού .

Επειδή οι εικονικοί βοηθοί είναι ανεξάρτητοι εργολάβοι και όχι υπάλληλοι, οι πελάτες δεν είναι υπεύθυνοι για τυχόν φόρους, ασφάλειες ή παροχές που σχετίζονται με τους εργαζομένους, εκτός από  έμμεσες δαπάνες που περιλαμβάνονται στις αμοιβές της VA.

Οι πελάτες αποφεύγουν επίσης το υλικοτεχνικό πρόβλημα της παροχής επιπλέον γραφείου, εξοπλισμού ή προμηθειών, πληρώνουν για 100% παραγωγική εργασία και μπορούν να συνεργαστούν με Virtual Assistants, μεμονωμένα, ή σε επιχειρήσεις πολλαπλών VA για να καλύψουν τις ακριβείς ανάγκες τους.

Οι εικονικοί βοηθοί συνήθως εργάζονται για άλλες μικρές επιχειρήσεις . αλλά μπορεί επίσης να υποστηρίξουν πολυάσχολα στελέχη. Εκτιμάται ότι υπάρχουν πάνω από 25.000 εικονικούς βοηθούς παγκοσμίως με τον αριθμό να αυξάνεται συνέχεια.

Οι συνήθεις τρόποι επικοινωνίας και παράδοσης δεδομένων περιλαμβάνουν τις διασκέψεις Internet, e-mail και τηλεφωνικής κλήσης, ηλεκτρονικούς χώρους εργασίας και συσκευές φαξ. Όλο και περισσότερο, οι Virtual Assistants χρησιμοποιούν τεχνολογία όπως το Skype καθώς και το Google Voice.

Οι επαγγελματίες σε αυτή την επιχείρηση εργάζονται σε συμβατική βάση και μακρόχρονες συνεργασίες είναι κάτι το σύνηθες. Συνήθως με πάνω από 5 χρόνια διοικητικής εμπειρίας σε ένα γραφείο σε θέσεις όπως βοηθός εκτελεστικού, διευθυντής γραφείου / επόπτη, γραμματέας, νομικός βοηθός, νομικός γραμματέας, βοηθός ακινήτων και τεχνολογία πληροφοριών.

Τα τελευταία χρόνια οι εικονικοί βοηθοί έχουν επίσης δουλέψει σε πολλές mainstream επιχειρήσεις και με την εμφάνιση των υπηρεσιών VOIP όπως το Skype ήταν δυνατό να έχετε ένα Virtual Assistant που μπορεί να απαντήσει στο τηλέφωνό σας από απόσταση χωρίς την γνώση του τελικού χρήστη. Αυτό επιτρέπει σε πολλές επιχειρήσεις να προσθέσουν μια προσωπική επαφή με τη μορφή ρεσεψιονίστ χωρίς το πρόσθετο κόστος της πρόσληψης κάποιου.

Στην Ελλάδα ένα παράδειγμα αυτής την εφαρμογής είναι στις ιατρικές υπηρεσίες. Μπορεί να καλέσετε ένα γιατρό για να κλείσετε ραντεβού και να θεωρείτε οτι μιλάτε με την γραμματέα του αλλα στην πραγματικότητα μιλάτε με κάποια ηλεκτρονική γραμματεία.

Οι Virtual Assistants αποτελούνται από άτομα και εταιρείες που εργάζονται εξ αποστάσεως ως ανεξάρτητοι επαγγελματίες, παρέχοντας ένα ευρύ φάσμα προϊόντων και υπηρεσιών τόσο σε επιχειρήσεις όσο και σε καταναλωτές. Η εικονική βιομηχανία έχει αλλάξει ουσιαστικά καθώς προσελκύει συνέχεια νέους στον τομέα.

Οι Εικονικοί Βοηθοί προέρχονται από ποικίλα επιχειρηματικά υπόβαθρα, αλλά τα περισσότερα έχουν πολυετή εμπειρία κερδισμένη στον “πραγματικό” (μη εικονικό) επιχειρηματικό κόσμο.

Ένας αποκλειστικός εικονικός βοηθός είναι κάποιος που εργάζεται στο γραφείο υπό τη διεύθυνση μιας επιχείρησης. Η επιχείρηση παρέχει σύνδεση και εγκατάσταση καθώς και εκπαίδευση.

Ο εγχώριος εικονικός βοηθός εργάζεται είτε στο γραφείο κοινής χρήσης είτε στο σπίτι τους. Η γενική VA μερικές φορές αποκαλείται βοηθός διαδικτυακής διοίκησης, ηλεκτρονικός προσωπικός βοηθός ή ηλεκτρονικός βοηθός πωλήσεων.

 Ένας εικονικός βοηθός για webmasters, εικονικός βοηθός μάρκετινγκ και βοηθός εικονικού περιεχομένου είναι συγκεκριμένοι επαγγελματίες που είναι συνήθως έμπειροι υπάλληλοι από εταιρικό περιβάλλον που άρχισαν να δημιουργούν τα δικά τους εικονικά γραφεία.

Διαφορές μεταξύ DVD-R και DVD+R

Δεν υπάρχει φυσική διαφορά ανάμεσα σε ένα δίσκο DVD-R / -RW και DVD+R / + RW.

Υπάρχει, ωστόσο, μια σειρά από τεχνικές διαφορές μεταξύ DVD-R / -RW και DVD+R / +RW. Η μορφή  DVD + R / +RW προσφέρει επιπλέον λειτουργικότητα και δυνατότητες για όσους
εγγράφουν ταινίες και ήχο.

Οι διαφορές στα πρότυπα

Η γενική μορφή DVD-R, που αναφέρεται συνήθως ως DVD-R, δημιουργήθηκε για τον καταναλωτή στις αρχές του 2001.  Σε αυτή την μορφή προστέθηκε και το DVD-RW και είναι επίσημα γνωστή ως  re-recordable disc και όχι ως re-writable disc . Πολλοί κατασκευάστές όπως η Compaq, η Packard Bell, η Apple και η Sony ξεκίνησαν την κατασκευή συσκευών DVD-R και διάθεση τους στην αγορά το 2001-2002, καθώς η μορφή DVD + R δεν ήταν ακόμη διαθέσιμη η μορφή DVD-R επικράτησε χωρίς κανενός είδους ανταγωνισμό.

Η παύλα στο DVD-R είναι απλά παύλα και όχι αρνητικό πρόσημο! Είναι δεν είναι ένα “DVD μείον R» όπως δεν υπάρχει και “CD μείον R”. Το πρόσημο του “μείον” είναι αποτέλεσμα της
παραπλανητικής διαφήμισης της ομάδας που δημιούργησε το DVD + RW.

Οι πληροφορίες που καταγράφονται σε ένα δίσκο DVD-R τείνει να έχει συμβατότητα αναπαραγωγής περίπου 90 έως 95 τοις εκατό σε όλες της συσκευές αναπαραγωγής που υπάρχουν. Αυτή είναι η υψηλότερη συμβατότητα μεταξύ των DVD.

Το DVD+R (DVD συν R) και + RW δεν έχει εγκριθεί από την ομάδα προτύπων του DVD Forum, αλλά αντίθετα υποστηρίζεται από το DVD + RW Alliance. Το DVD + RW Alliance υποστηρίζεται από τη Sony, την Yamaha, την Philips, την Dell, και την JP, έτσι ώστε να έχει, επίσης,
τεράστια υποστήριξη της βιομηχανίας για τις τεχνικές προδιαγραφές του.

Η Sony υποστηρίζει και τα δύο πρότυπα.

Οι πληροφορίες που καταγράφονται σε ένα δίσκο DVD+R τείνει να έχει συμβατότητα αναπαραγωγής περίπου 85 έως 90 τοις εκατό σε όλες τις συσκευές αναπαραγωγής που υπάρχουν. Αυτή είναι η δεύτερη υψηλότερη συμβατότητα μεταξύ των DVD.

Τι είναι το Youtube Content ID

Η Google χρησιμοποιεί μία τεχνολογία που ονομάζεται Content ID για να κατοχυρώνει τα πνευματικά δικαιώματα των Video που ανεβαίνουν στο διαδίκτυο. Είναι κάτι παρόμοιο με το Cinavia και το Shazzam, TrackID και Soundhound, εφαρμογές που σίγουρα έχετε χρησιμοποιήσει στο κινητό σας με τις οποίες ηχογραφόντας 10 δευτερόλεπτα από ένα τραγούδι, αυτόματα εμφανίζεται στην οθόνη του Smartphone σας το όνομα του τραγουδιού και ο ερμηνευτής.

Οταν ένα video ανεβαίνει στο Youtube, αυτόματα δημιουργείται για αυτό ένα “αποτύπωμα” μέσω ενός αλγόριθμου. Το content ID τότε συγκρίνει το περιεχόμενο του με αυτά που έχουν ανεβάσει οι κάτοχοι πνευματικών δικαιωμάτων για ομοιότητες.

Πλέον στις ημέρες μας οι κάτοχοι αυθεντικού υλικού ανεβάζουν αστραπιαία περιεχόμενο σε πραγματικό χρόνο, π.χ αν δοκιμάσετε να ανεβάσετε ένα απόσπασμα από μετάδοση των ολυμπιακών αγώνων το video σας θα αποκλειστεί αυτόματα παγκοσμίως και θα εμφανιστεί ένα μήνυμα όπως το παρακάτω.

“Το βίντεο αυτό δεν είναι πλέον διαθέσιμο λόγω υποβολής αξίωσης πνευματικών δικαιωμάτων από το χρήστη International Olympic Committee”

Φυσικά η τεχνολογία αυτή έχει αρκετά προβλήματα και πολλές φορές ανεβάζοντας ένα βίντεο αυτό μπλοκάρεται για παραβίαση που όμως δεν υφίσταται αφού έχει αναγνωριστεί εσφαλμένα ως προστατευμένο περιεχόμενο.

Η διαδικασία λειτουργεί ως εξής:

Ο χρήστης ανεβάζει ένα video.

Το Youtube επεξεργάζεται το video στον server του και δημιουργεί διάφορες εκδόσεις του (HTML5 έκδοση, HD, non-HD, 240, 360, 480, 720 κλπ).

Αν περιέχεται ήχος στο video δημιουργείται μια μοναδική συνάρτηση (hash) που ονομάζεται φασματογράφημα (spectrogram).

Η συνάρτηση για τον ήχο λειτουργεί όπως στις εφαρμογές αναγνώρισης ήχου στα Smartphones που αναφέραμε  παραπάνω (Shazam, TrackID η Soundhound). Οι περιοχές ελέγχου (σημεία αιχμής στο φασματογράφημα)  σημειώνονται και για την στοχευμένη περιοχή δημιουργείται μία συνάρτηση της μορφής: kjdlas980394jmlkjkjlkdf=312938092183jhkjfdfkjsdf.

Διάφορά καρέ από το video (κυρίως άδειες οθόνες και καρέ με κείμενο) λαμβάνονται ως δείγμα
Τα καρέ αναλύονται όταν το video είναι σε διαδικασία μετατροπής αυτόματα και δημιουργείται
μία συνάρτηση όπως συμβαίνει και με τον ήχο.

Το Content ID βασίζεται επάνω σε αποσπάσματα ήχου και video όπου οι κάτοχοι αυθεντικού προστατευμένου υλικού έχουν ανεβάσει στο Youtube. Το Youtube διατηρεί μία βάση δεδομένων με αυθεντικό υλικό για αυτό τον σκοπό. Σχεδόν αυτόματα στην περίπτωση ταύτισης το video σας μπλοκάρεται για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων.

Η σύγκριση γίνεται κατά προσέγγιση αφού η απευθείας ταύτιση είναι σχεδόν σπάνια. Πολλοί χρήστες τραβούν με το κινητό τους την οθόνη την ώρα που παίζει η τηλεοπτική εκπομπή η το videoclip που θέλουν να ανεβάσουν στο Youtube ώστε το υλικό να διαφέρει από το πρωτότυπο και να μην μπλοκαριστεί, πολλές φορές χωρίς επιτυχία.

Τι είναι το Miracast

To Miracast είναι μια πλατφόρμα για ασύρματες συνδέσεις από συσκευές (π.χ. laptops, tablets, σταθερούς υπολογιστές η smartphones) προς την οθόνη (π.χ τηλεόραση η μόνιτορ). Θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε σαν “HDMI μέσω Wi-Fi”, που αντικαθηστά το καλώδιο από την συσκευή προς την οθόνη.

Η τεχνολογία επιτρέπει την μετάδοση video μέσω WiFi μέχρι 1080p HD video (H.264 codec) και 5.1 surround sound. Η σύνδεση γίνεται μέσω του WPS και έτσι είναι ασφαλισμένη μεWPA2 όπως όλα τα ασύρματα δίκτυα που είναι κλειδωμένα με κωδικό.

To Miracast μπορεί να αναμεταδώσει ακόμα και προστατευμένο περιεχόμενο (π.χ με το Cinavia)

Εχει σχεδιάστει να λειτουργεί σε συσκευές ανεξαρτήτως κατασκευαστή αν και συχνά παρουσιάζονται προβλήματα συμβατότητας.

Το Miracast βρίσκεται ενσωματωμένο στο Android 4.2 και νεότερο και από την έκδοση Android 4.4 οι συσκευές είναι πιστοποιημένες και συμβατές με το Miracast.

Δυστυχώς από την έκδοση 6.0 του Android, η Google σταμάτησε την υποστήριξη στο Miracast για να προωθήσει την δική της πλατφόρμα το Chromecast.

Το ίδιο ισχύει και για την Apple που για το iOS και το OS X προωθεί την δική της εκδοχή το Peer-to-peer AirPlay .

Επίσης υπάρχει υποστήριξη για τις συσκευές Blackberry σε έκδοση 10.2.1 και Windows Phone 8.1

Για τους σταθερούς υπολογιστές υπάρχει υποστήριξη για Linux, Windows 7, 8.1 και 10 μέσω προσθηκών στον προσαρμογέα WiFi

Τι είναι τα Shazam, TrackID και Soundhound

Πρόκειται για εφαρμογές για PC, Mac iOS και Smartphones, γνωστές για την λειτουργία τους στην αναγνώριση μουσικής.Χρησιμοποιούν το μικρόφωνο του υπολογιστή η του Smartphone για να ηχογραφήσουν ένα απόσπασμα ήχου συνήθως 10-15 δευτερολέπτων που μπορεί να προέρχεται από υπολογιστή, ραδιόφωνο, τηλεόραση κλπ. Στην συνέχεια δημιουργείται ένα φασματογράφημα και γίνεται συγκρίση για ταύτιση με μια κεντρική βάση δεδομένων.

Προϋπόθεση για την σωστή λειτουργία είναι να μην υπάρχει μεγάλος θόρυβος στο παρασκήνιο, π.χ κακή λήψη στο ραδιόφωνο με παράσιτα η έντονη ομιλία και το τραγούδι φυσικά να υπάρχει καταγεγραμμένο στην βάση δεδομένων.

Οι εφαρμογές διαθέτουν βάσεις δεδομένων με από 15 έως 20 εκατομμύρια τραγούδια. Μόλις γίνει η
δειγματοληψία και ολοκληρωθεί η ταύτιση θα εμφανιστούν στην οθόνη πληροφορίες για το όνομα του τραγουδιού, τον καλλιτέχνη, το άλμπουμ, σύνδεσμοι προς το iTunes π.χ για την αγορά του, σύνδεσμος προς το Youtube και διάφορα άλλα.

Αν δεν βρεθεί κάποιο τραγούδι που να ταυτίζεται με το δείγμα τότε εμφανίζεται ένα μήνυμα πως το
τραγούδι είναι άγνωστο.

Δείτε περισσότερες πληροφορίες δείτε παρακάτω

Shazam:

http://www.shazam.com/el

 

TrackID

https://trackid.sonymobile.com/

 

 

SoundHound

http://soundhound.com/