Έξι στα δέκα ελληνόπουλα έως δέκα ετών έχουν ανεξέλεγκτη πρόσβαση στο διαδίκτυο


Σοκάρουν τα αποτελέσματα έρευνας για τη σχέση των ελληνόπουλων με το διαδίκτυο. Έξι στα δέκα έως 10 ετών (το 59%) έχουν πρόσβαση, πολλές φορές ανεξέλεγκτη στο ίντερνετ με τους γονείς να έχουν μεγάλη ευθύνη για την κατάσταση.

Οι μισοί γονείς (περίπου το 48%) εκφράζουν την ανησυχία τους για το περιεχόμενο που βλέπουν τα παιδιά τους στο διαδίκτυο την ώρα που δεν λαμβάνουν μέτρα ώστε αυτό να το περιορίζουν. Η έρευνα έγινε από τη devolo Hellas και το infokids.gr με τα αποτελέσματα της προκαλούν μεγάλο προβληματισμό.

Από την έρευνα προκύπτει ότι το 57% των γονέων επιτρέπουν στα παιδιά τους περιορισμένη χρήση του διαδικτύου. Το 30% των παιδιών – σύμφωνα με τις απαντήσεις των γονέων – έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο από δικές τους προσωπικές συσκευές (smartphones, tablets, PCs), ενώ το 20% έχουν απόλυτη αυτονομία στη χρήση, με προσωπικό κωδικό πρόσβασης ανεξάρτητο από τους γονείς. Αυτό σημαίνει ότι ένα μεγάλο ποσοστό παιδιών στην Ελλάδα -περίπου ένα στα πέντε- αποκτούν ελεύθερη χρήση του Ίντερνετ από πολύ νεαρή ηλικία και οι γονείς δεν φαίνεται να έχουν πρόβλημα με αυτό.

Το 58% των γονέων ανέφερε ότι δίνουν οι ίδιοι στα παιδιά τους τις δικές τους συσκευές για την πρόσβαση στο διαδίκτυο, ενώ το 28% επιτρέπουν να έχουν ελεγχόμενη πρόσβαση, καθώς εκείνοι έχουν τους κωδικούς τόσο για την πρόσβαση στο διαδίκτυο όσο και για τη χρήση των συσκευών. Παράλληλα το ποσοστό 12% που έχει πρόσβαση στο Ίντερνετ από «έξυπνες» τηλεοράσεις και παιχνιδομηχανές.

Το 48% των γονέων ανησυχούν για το περιεχόμενο στο οποίο βλέπουν τα παιδιά τους στο διαδίκτυο την στιγμή που είναι γνωστό ότι ο κυβερνοχώρος κρύβει πολλές παγίδες, με κυριότερη το ακατάλληλο ή μη νόμιμο υλικό. Στη δεύτερη θέση των κίνδυνων, σύμφωνα με το 39% των γονέων, είναι η επαφή και η συνομιλία με αγνώστους στο διαδίκτυο, που μπορεί να οδηγήσει στην παραπλάνηση ή και αποπλάνηση των παιδιών.

Οσον αφορά στα μέτρα προστασίας που επιλέγει μεγάλο ποσοστό γονέων, σε πρώτη φάση δεν φαίνονται αρκετά. Από απλά μέτρα όπως η κοινή χρήση (με τους ίδιους κωδικούς) του διαδικτύου από γονείς και παιδιά (37,2%) μέχρι πιο χρονοβόρα όπως η παρακολούθηση του ιστορικού του υπολογιστή (31,7%) ή και ακόμη πιο σύνθετα όπως η εγκατάσταση προγράμματος γονικού ελέγχου που περιορίζει και παρακολουθεί τη χρήση του Ίντερνετ (9,9%).

Σύμφωνα με την έρευνα και το 59% των παιδιών χρηστών είναι έως δέκα ετών, μόλις το 11,4% των γονιών χρησιμοποιούν το διαδίκτυο για τη δημιουργική απασχόληση των παιδιών τους. Από την άλλη το 44% το χρησιμοποιεί για παρακολούθηση (streaming) ταινιών και χρήση μέσων κοινωνικής δικτύωσης (social media).

Μόνο το 2,4% των γονιών ανησυχεί ότι το παιδί τους ενδεχομένως να πέσει θύμα «ηλεκτρονικών κλοπών» δεδομένων αν και είναι πολύ συχνό το φαινόμενο των χάκερς όπως και της παράνομης πρόσβασης σε δεδομένα τρίτων.

Οι κινήσεις που πρέπει να ακολουθήσεις αν σου χακάρουν το Instagram




Στην εποχή μας, είναι πλέον αρκετά σύνηθες, άγνωστοι να χακάρουν λογαριασμούς των social media, ακόμη και αν δεν πρόκειται για το προφίλ κάποιου διάσημου. Έτσι, πρέπει να είμαστε όλοι έτοιμοι για όλα.

Καταρχάς, αν σου συμβεί κάτι αντίστοιχο μη φρικάρεις γιατί είναι κάτι που μπορεί να συμβεί στον καθένα. Μπορείς όμως ακολουθώντας κάποια απλά βήματα να ανακτήσεις τα δεδομένα και τον λογαριασμό σου. Πιο συγκεκριμένα, θα σου αποκαλύψουμε τα βήματα για να σώσεις το Instagram account σου σε περίπτωση που κάποιος στο χακάρει.

Πρώτα από όλα πρέπει να ελέγξεις το e-mail σου. Αν έχεις λάβει ένα e-mail από το Instagram που λέει ότι η διεύθυνση email σου έχει αλλάξει, πιθανόν να μπορείς να το γυρίσεις ξανά στην προηγούμενη κατάσταση, χρησιμοποιώντας την επιλογή «ανατρέψτε την αλλαγή» που θα βρεις μέσα στο συγκεκριμένο μήνυμα του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σου.

Αν δεν υπάρχει αυτή η επιλογή, το επόμενο βήμα είναι να ζητήσεις έναν κωδικό ασφαλείας για την διεύθυνση e-mail ή το κινητό τηλέφωνο σου. Αυτό επιτρέπει στο Instagram να επιβεβαιώσει ότι εσύ είσαι ο κάτοχος του λογαριασμού. Για να το κάνεις αυτό, πήγαινε στην οθόνη login και πάτησε την επιλογή «My login info isn’t working».

Στη συνέχεια επέλεξε να σταλεί ο κωδικός είτε στη διεύθυνση e-mail σου είτε sτο κινητό σου, και πληκτρολόγησε τον εξαψήφιο αριθμό στο Instagram, ακολουθώντας τις οδηγίες που θα σου δοθούν.

Αν ούτε τώρα δεν βλέπεις φως, το Instagram προτείνει να αναφέρεις τον λογαριασμό και να ακολουθήσεις τα βήματα που θα σου δοθούν για να επανακτήσεις την πρόσβαση σου σε αυτόν. Από τη στιγμή που θα κάνεις το αίτημα, θα παραλάβεις ένα αυτόματο email από την ομάδα ασφαλείας του Instagram που θα σου ζητάει να επιβεβαιώσεις την ταυτότητά σου τα επόμενα 24ωρα.

Θα σου ζητηθεί μια φωτογραφία σου όπου θα κρατάς τον κωδικό που σου έχει δώσει το Instagram, και στη συνέχεια θα χρειαστεί να δώσεις την διεύθυνση email ή τον αριθμό τηλεφώνου που χρησιμοποίησες για να γραφτείς στο Instagram. Στη συνέχεια, θα σου αποσταλούν συγκεκριμένες οδηγίες για να ανακτήσεις τον λογαριασμό σου.

Πάντως, για να είσαι ασφαλής αναφορικά με τους λογαριασμούς σου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, βρες έναν πιο δύσκολο και σύνθετο κωδικό και όχι συνηθισμένους συνδυασμούς.

 

H μυστική λειτουργία του ποντικιού που πρέπει να ξέρετε


Ένα σχετικά άγνωστο χαρακτηριστικό του ποντικιού με μεγάλη επίδραση στην οθόνη.

Το ποντίκι έχει μετατραπεί σε αναπόσπαστο στοιχείο της καθημερινότητάς μας.

Μόνο που περνάει κι αυτό στα «ψιλά» του σερφαρίσματος, αφήνοντας σχεδόν άγνωστα όσα εκπληκτικά και απείρως βοηθητικά μπορεί να κάνει.

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα παλεύετε να διαβάσετε κάτι μικροσκοπικό στην οθόνη, όπως αυτά τα ψιλά γράμματα των συμβολαίων η όρους χρήσης και προϋποθέσεις, θυμηθείτε το ποντίκι σας.

Με πατημένο το Ctrl + τη ροδέλα του mouse, αλλάζετε στη στιγμή το zoom της οθόνης, φέρνοντάς το στα μέτρα σας.

Η λειτουργία δουλεύει σε όλα τα προγράμματα περιήγησης στο ίντερνετ, σε εφαρμογές γραφείου (όπως το Word) και σε αρκετές άλλες εφαρμογές.



Κάνοντας ζουμ με την χρήση πληκτρολογίου

Μπορείτε να κάνετε επίσης ζουμ με το πληκτρολόγιο. Η μέθοδος αυτή λειτουργεί σε πολλές εφαρμογές και περιηγητές (browsers)
1. Κάντε κλικ οπουδήποτε στην επιφάνεια εργασίας των Windows η στην που θέλετε να δείτε.
 
2. Πατήστε και κρατήστε πατημένο το πλήκτρο CTRL και μετα πατήστε τα πλήκτρα + για μεγέθυνση η – για σμίκρυνση.
 
3. Για να επαναφέρετε το προεπιλεγμένο μέγεθος εμφάνισης κράτηστε πατημένο το πλήκτρο CTRL και μετά πατήστε το 0

 

Microsoft: Επείγουσα ενημέρωση ασφαλείας για τον Internet Explorer

Η Microsoft έκανε γνωστό πως κυκλοφόρησε μια επείγουσα ενημέρωση ασφαλείας για το πρόγραμμα πλοήγησης Internet Expler.  
Και αυτό γιατί ανακαλύφθηκε ένα κενό ασφαλείας από ένα μηχανικό της Google, όπου μπορεί να επιτρέψει στους χάκερ να χρησιμοποιήσουν τον Internet Explorer για να εγκαταστήσουν κακόβουλο λογισμικό στους υπολογιστές των χρηστών.

Μάλιστα πιστεύεται πως οι χάκερ έχουν δημιουργήσει ήδη ιστοσελίδες-παγίδες μέσω των οποίων «μολύνουν» τους επισκέπτες που χρησιμοποιούν το συγκεκριμένο πρόγραμμα. Η Microsoft έκανε γνωστό πως το πρόβλημα αφορά τις εκδόσεις 9 έως 11 του Internet Explorer και συμβούλευσε τους χρήστες του browser να «κατεβάσουν» την ενημέρωση ασφαλείας στον υπολογιστή τους.

Χαρακτηριστικό είναι πως συνήθως η Microsoft κυκλοφορεί τέτοιες ενημερώσεις ανά μήνα, όμως η σοβαρότητα του προβλήματος καθώς και το γεγονός πως έχει ήδη “αξιοποιηθεί” από χάκερ, την οδήγησε στο να κυκλοφορήσει έκτακτα την ενημέρωση αυτή.

Η χρήση του, κάποτε πολύ δημοφιλούς, Internet Explorer έχει πια μειωθεί αισθητά (περίπου στο 8% των χρηστών), καθώς πολλοί πλέον χρησιμοποιούν το νέο πρόγραμμα πλοήγησης της Microsoft, τον Edge.

Η σελίδα για να κατεβάσετε χειροκίνητα την ενημέρωση από την Microsoft είναι η παρακάτω

https://support.microsoft.com/el-gr/help/4522007/cumulative-security-update-for-internet-explorer

Το Facebook γνωρίζει πότε οι χρήστες του κάνουν sex! Δείτε πως


 

Το Facebook εκτός από τις δεκάδες πληροφορίες που μπορεί να αποσπάσει από τους χρήστες του, έχει αποκτήσει πρόσβαση σε πολύ προσωπικά στοιχεία, όπως πότε οι άνθρωποι έχουν κάνει sex!

Αυτό υποστηρίζει μελέτη της οργάνωσης Privacy International (Διεθνής Ιδιωτικότητα), η οποία αφορά τις διάφορες εφαρμογές (apps) στο Facebook που καταγράφουν την περίοδο των γυναικών.

Ορισμένες εφαρμογές, που μοιράζονται τα στοιχεία τους με το Facebook, περιλαμβάνουν προσωπικές πληροφορίες όπως ποια αντισυλληπτικά παίρνει μια γυναίκα, πότε περιμένει περίοδο, ποια συμπτώματα έχει, αλλά επίσης πληροφορίες για το σεξ, τη γενική υγεία, τη διατροφή, την ψυχική διάθεση κ.α. Σε αντάλλαγμα, κάποιες εφαρμογές ενημερώνουν τις γυναίκες για τις πιο γόνιμες μέρες του μήνα ή πότε να περιμένουν την επόμενη περίοδο τους.

Σύμφωνα με την Privacy International (ΡΙ), οι πιο δημοφιλείς εφαρμογές (Period Tracker, Period Track Flo και Clue Period Tracker) δεν μοιράζονται στοιχεία τους με το Facebook.

Άλλες όμως όπως οι Maya της Plackal Tech (5 εκατομμύρια λήψεις στο Google Play), MIA της Mobapp Development Limited (ένα εκατομμύριο λήψεις) και My Period Tracker της Linchpin Health (πάνω από ένα εκατομμύριο), το κάνουν.

«Προσωπικές λεπτομέρειες της ιδιωτικής ζωής εκατομμυρίων χρηστών σε όλο τον κόσμο μοιράζονται με το Facebook και άλλα τρίτα μέρη, χωρίς την κατηγορηματική και σαφή συναίνεση των χρηστών, όσον αφορά την περίπτωση ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων, όπως η υγεία ενός χρήστη ή σεξουαλική ζωή του», σύμφωνα με την οργάνωση προστασίας της ιδιωτικότητας.

Η εφαρμογή Maya, σύμφωνα με το BBC, δήλωσε ήδη ότι προχωρά σε αλλαγές στην πολιτική της σχεδόν άμεσα, ενώ οι Linchpin και MIA δεν σχολίασαν. Από την πλευρά του, το Facebook ανακοίνωσε ότι θα κυκλοφορήσει ένα εργαλείο με το οποίο οι χρήστες θα μπορούν να σταματούν τις εφαρμογές και τις εταιρείες να μοιράζονται δεδομένα με το Facebook.

Τι είναι η μνήμη Optane της Intel;

Τι είναι η μνήμη Optane της Intel;

Στην προσπάθεια για ολοένα και πιο γρήγορους υπολογιστές, η Intel εισάγει συνεχώς νέες αναβαθμίσεις στα προϊόντα της για να προσπαθήσει να πάρει λίγα επιπλέον χρήματα από τους λάτρεις των υπολογιστών και τους εταιρικούς πελάτες. Μία από τις πιο πρόσφατες παρουσιάσεις της εταιρείας ήταν η επώνυμη μνήμη Optane, που ξεκίνησε παράλληλα με την έβδομη γενιά επεξεργαστών σειράς Core.

Δυστυχώς, η Optane ως τεχνολογία και εφαρμογή είναι αρκετά συγκεχυμένη, ακόμα και όταν πληρείτε τις βασικές απαιτήσεις. Εδώ είναι όλες οι πληροφορίες για το τι κάνει η μνήμη Optane τώρα και τι θα μπορούσε να γίνει αργότερα.

Τι είναι η μνήμη Optane

Το Optane είναι ο όρος εμπορικού σήματος της Intel για μια νέα κατηγορία υπερ-γρήγορων μονάδων μνήμης. Το όνομα αναφέρεται ειδικά στη μνήμη, όχι σε μεμονωμένη μορφή, αλλά αυτή τη στιγμή κυκλοφορεί κυρίως σε εξειδικευμένη κάρτα M.2, συμβατή μόνο με υποστηριζόμενες μητρικές κάρτες που μπορούν να χρησιμοποιήσουν επεξεργαστές Intel 7th-gen Core (i3, i5 και i7 τσιπ στη σειρά 7XXX). Η μνήμη Optane χρησιμοποιεί τεχνικές κατασκευής 3D NAND και διάφορες τεχνολογίες για να επιτύχει εξαιρετικά χαμηλή λανθάνουσα κατάσταση απόκρισης (low latency) – τόσο γρήγορα όσο 10 μικροδευτερόλεπτα.

Τι δεν είναι η Optane

Η μνήμη Optane δεν είναι ένας τύπος συμβατικής μνήμης υπολογιστή τυχαίας προσπέλασης ή μνήμης (RAM) και δεν είναι μια τεχνολογία που χρησιμοποιείται για συμβατική αποθήκευση – τουλάχιστον όχι σε καταναλωτικό επίπεδο, και όχι ακόμα. Αντ ‘αυτού, οι μονάδες M.2 Optane που πωλούνται σε χωρητικότητες 16GB και 32GB προορίζονται να λειτουργήσουν ως γέφυρα μνήμης cache μεταξύ μνήμης RAM και αποθήκευσης, επιτρέποντας ταχύτερη μεταφορά δεδομένων μεταξύ της μνήμης, της αποθήκευσης και του επεξεργαστή. Αυτό επιταχύνει περισσότερο ή λιγότερο κάθε λειτουργία για τον χρήστη, ειδικά όταν συνδυάζεται με λογισμικό προσωρινής αποθήκευσης που αποθηκεύει έξυπνα τα σχετικά δεδομένα στη μονάδα Optane για σχεδόν άμεση ανάκτηση.

Φανταστείτε ένα πρόσθετο μνήμης Optane ως υπερτροφοδότη (turbo) για έναν συμβατικό κινητήρα αυτοκινήτου: δεν είναι ένα απαραίτητο για να λειτουργήσει ο κινητήρας και δεν αντικαθιστά κανένα υπάρχον κομμάτι, αλλά κάνει όλο το σύστημα να τρέχει γρηγορότερα.

Η ιδέα της χρήσης μιας μικρής υπερ-γρήγορης μνήμης αποθήκευσης flash για την αύξηση της απόδοσης μιας μονάδας αποθήκευσης (π.χ σκληρού δίσκου) δεν είναι καινούργια. Στην πραγματικότητα, η Optane είναι ουσιαστικά μια έκδοση επόμενης γενιάς της τεχνολογίας έξυπνης απόκρισης (SRT) της Intel, η οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ένα φθηνό δίσκο SSD μικρής χωρητικότητας για τη δημιουργία προσωρινών δεδομένων για βραδύτερους συμβατικούς σκληρούς δίσκους μεγάλης χωρητικότητας. Η διαφορά είναι ότι η Optane χρησιμοποιεί μνήμη που κατασκευάζεται και πωλείται από την Intel, σε συνδυασμό με ειδικά εξαρτήματα υλικού και λογισμικού σε συμβατές μητρικές πλακέτες.

Γιατί δεν δημιούργησε η Intel απλά ταχύτερες μονάδες αποθήκευσης;

Ενώ η Optane περιορίζεται επί του παρόντος στις υπερ-γρήγορες μονάδες μνήμης cache μνήμης M.2 για οικιακούς καταναλωτές, η Intel πωλεί ήδη μονάδες αποθήκευσης “Optane” για server . Αυτές είναι πιο κοντά στους συμβατικούς SSD, φέρνοντας αυτή την γρήγορη μνήμη μέσα στην ίδιο το μέσο αποθήκευσης του server.

Αυτή τη στιγμή, η μοναδική μονάδα αποθήκευσης Optane για server έχει χορητικότητα 375GB, μπαίνει σε υποδοχή PCI express και οι εν λόγω δίσκοι πωλούνται χιλιάδες ευρώ. Οπότε δεν αποτελεί επιλογή για να φτιάξετε ένα οικιακό σύστημα.

Η Intel ανέφερε ότι οι μονάδες αποθήκευσης με επωνυμία Optane, τόσο με υποδοχή M.2 όσο και σε πιο τυποποιημένη μορφή SSD 2,5 ιντσών, θα φτάσουν στην αγορά σύντομα.

Μπορώ να χρησιμοποιήσω μνήμη Optane αντί DRAM ή μονάδας SSD;

Όχι. Οι μονάδες 16GB και 32GB Optane M.2 που πωλούνται αυτήν τη στιγμή δεν λειτουργούν ως κύρια μνήμη του υπολογιστή και δεν αντικαθιστούν μια πλήρη μονάδα αποθήκευσης.

Πόσο γρηγορότερα μπορεί η Optane να κάνει τον υπολογιστή μου;

Σύμφωνα με το υλικό μάρκετινγκ της Intel , η προσθήκη μιας μονάδας μνήμης Optane M.2 σε μια μητρική πλακέτα 7ης γενιάς μπορεί να επιταχύνει τη συνολική απόδοση κατά 28%, με 1400% αύξηση της πρόσβασης σε δεδομένα για ένα παλαιότερο σχεδιασμό σκληρού δίσκου και ” δύο φορές πιο γρήγορη ανταπόκριση “των καθημερινών εφραμογών.

Οι ισχυρισμοί αυτοί βασίζονται σε μια σειρά αποτελεσμάτων απο προγράμματα μέτρησης επιδόσεων υπολογιστών (benchmarks) όπως το SYSmarker 2014 SE Response και το PCMark Vantage HDD Suite, έτσι ώστε να είναι αρκετά αξιόπιστα.

Ο εξοπλισμός που χρησιμοποιήθηκε δεν είναι τελευταίας τεχνολογίας: η Intel χρησιμοποίησε έναν επεξεργαστή Core i5-7500 μεσαίας εμβέλειας, 8GB μνήμης DDR4-2400 και έναν συμβατικό σκληρό δίσκο 1TB με ταχύτητα 7200RPM. Αυτό είναι ένα αξιοπρεπές σύστημα, αλλά χωρίς το πρόσθετο Optane σχεδόν οποιοσδήποτε υπολογιστής με έναν δίσκο SSD θα έχει καλύτερη απόδοση και ταχύτητα.

Η Anandtech έκανε μια σειρά από πιο εντατικά σημεία αναφοράς χρησιμοποιώντας το ίδιο τεστ SYSmark 2014. Διαπίστωσε ότι ο συνδυασμός μίας μονάδας μνήμης Optane με έναν συμβατικό περιστρεφόμενο σκληρό δίσκο θα μπορούσε πράγματι να αυξήσει τη συνολική απόδοση του συστήματος, σε ορισμένες περιπτώσεις κάνοντας το ακόμα πιο γρήγορο και από ένα σύστημα εξοπλισμένο με δίσκο SSD.

Σε κάθε περίπτωση, η απόδοση ήταν αρκετά κοντά ώστε μια ένα σύστημα με δίσκο SSD να είναι προτιμότερο από ένα σύστημα με ένα σκληρό δίσκο συν την μονάδα μνήμης Optane, ειδικά εάν μπορείτε να δαπανήσετε και για έναν μεγαλύτερο συμβατικό δίσκο 1TB ή μεγαλύτερο δίσκο SSD. Οι βελτιώσεις στην απόδοση κατά την αντιστοίχιση μονάδας αποθήκευσης Optane με SSD θα είναι υπάρχουν αλλά δεν θα είναι μεγάλες.

Με βάση αυτά τα ευρήματα (και στους περιορισμούς στην επόμενη ενότητα), το Optane είναι ιδανικό για κάποιον που θέλει να χρησιμοποιήσει έναν ενιαίο, μεγάλο σκληρό δίσκο με το σύστημά του αντί για μικρότερο αλλά πιο γρήγορο SSD.

Ποια είναι τα μειονεκτήματα;

Δεδομένου ότι οι ενότητες Optane είναι σχετικά φθηνά πρόσθετα επιδόσεων – κατά τη στιγμή που γράφουμε αυτό το άρθρο – μπορεί να φαίνεται καλή επιλογή αλλά έχετε στο μυαλό σας μερικά πράγματα.

Θα χρειαστείτε τον τελευταίο επεξεργαστή της έβδομης γενιάς και μια συμβατή μητρική πλακέτα για να το εκμεταλλευτείτε. Επίσης αν και η Intel ενισχύει τις επιδόσεις στο πλαίσιο της διαφήμισης ωστόσο ακόμα και σχετικά παλιά συστήματα εμφανίζουν καλύτερες επιδόσεις με ένα συμβατικό δίσκο χωρίς να έχουν καν δίσκο SSD. Το Optane αυξάνει επίσης σημαντικά την κατανάλωση ενέργειας.

Τι γίνεται με τα συστήματα συνδυασμού, τα οποία χρησιμοποιούν ένα SSD ως πρωτεύον “OS” δίσκο και έναν μεγαλύτερο σκληρό συμβατικό δίσκο για αποθήκευση αρχείων;

Συγνώμη όχι. Το σύστημα Optane συνεργάζεται μόνο με την πρωτεύουσα μονάδα OS και ακόμη και μόνο με το πρωτεύον διαμέρισμα. Μπορείτε να εγκαταστήσετε την μνήμη Optane σε ένα PC που χρησιμοποιεί τόσο χώρο αποθήκευσης SSD όσο και σκληρού δίσκου, αλλά δεν θα βελτιώσει καθόλου τη ταχύτητα της μονάδας δευτερεύουσας αποθήκευσης. Τα χρήματά σας θα δαπανηθούν καλύτερα σε περισσότερη μνήμη RAM ή σε μεγαλύτερο αρχικό SSD εάν χτίζετε έναν υπολογιστή από το μηδέν.

Ποιες είναι οι απαιτήσεις υλικού;

Πρώτα απ ‘όλα, χρειάζεστε ένα τσιπ Intel Core 7ης γενιάς. Αυτός είναι οποιοσδήποτε επεξεργαστής desktop σε επεξεργαστές Core i3, i5 και i7 με αριθμό μοντέλου στη μορφή 7XXX.

Προφανώς θα χρειαστείτε μια συμβατή μητρική πλακέτα, αλλά αυτή η μητρική πλακέτα χρειάζεται επίσης ένα chipset της Intel που υποστηρίζει το Optane και τουλάχιστον μία υποδοχή επέκτασης M.2.

Αυτά δεν είναι απαραίτητο να είναι μητρικές με επωνυμία Intel – εδώ είναι μια λίστα συμβατών καρτών από τις ASUS, Asrock, Biostar, ECS, EVGA, Gigabyte, MSI και SuperMicro. Έχουν διαστάσεις από mini-ITX μέχρι το ATX, έτσι ώστε οι κατασκευαστές συστημάτων να έχουν πολλές επιλογές.

Η μνήμη Optane λειτουργεί με κάθε είδους μονάδες RAM, μονάδες αποθήκευσης και κάρτες γραφικών που θα χωρέσουν σε μια συμβατή μητρική πλακέτα. Προς το παρόν η Optane δεν πωλείται σε φορητούς υπολογιστές, αλλά μπορεί να είναι διαθέσιμη κάποια στιγμή. Τη στιγμή της συγγραφής αυτού του άρθρου, το λογισμικό της Optane είναι συμβατό μόνο με τα Windows 10.

Τι είναι η υποδοχή επέκτασης M.2 και πώς μπορώ να την χρησιμοποιήσω;

  

Υπάρχει μία νέα τεχνολογία που σαρώνει τον κόσμο των επιδόσεων των υπολογιστών και είναι αρκετά περίπλοκη. Η μορφή M.2 έχει σχεδιαστεί ώστε οι κατασκευαστές να αντικαταστήσουν μια ποικιλία συγκεκριμένων συσκευών, ώστε να μπορούν να τοποθετηθούν σε ένα μικρό χώρο και απαιτούν πολύ λίγη ενέργεια.

Αλλά στην πραγματικότητα αναβάθμιση σε μια μονάδα δίσκου M.2 ή ένα εξάρτημα απαιτεί μια προετοιμασία. 

 

Τι σημαίνει το M.2;

Παλαιότερα γνωστός ως παράγοντας φόρμας νέας γενιάς (Next Generation Form Factor – NGFF), η τεχνολογία M.2 είναι τεχνικά ένα αντικαταστάτης για το πρότυπο mSATA, το οποίο ήταν δημοφιλές στους κατασκευαστές υπερσύγχρονων φορητών υπολογιστών και άλλων μικρών συσκευών.

Αυτό μπορεί να φαίνεται εκπληκτικό, καθώς οι περισσότεροι δίσκοι M.2 που πωλούνται στο κατάστημα λιανικής προορίζονται για χρήση σε επιτραπέζιους υπολογιστές πλήρους μεγέθους, αλλά ο M.2 αντικατέστησε αποτελεσματικά τους σκληρούς δίσκους SSD και τους SSD σε συμπαγείς φορητούς υπολογιστές όπως το MacBook της Apple ή το XPS 13 της Dell.

Απλά σφραγισμένοι μέσα στα laptop και δεν μπορούν να αναβαθμιστούν από τους περισσότερους χρήστες.

 

Τι μπορεί να κάνει;


Το Μ.2 είναι κάτι περισσότερο από έναν εξελικτικό παράγοντα. Ενδεχομένως, θα μπορούσε να αντικαταστήσει εντελώς το Serial ATA. Το M.2 είναι μια υποδοχή που μπορεί να διασυνδέσει το SATA 3.0 (το καλώδιο που πιθανώς συνδέεται με την μονάδα αποθήκευσης του επιτραπέζιου υπολογιστή σας αυτή τη στιγμή), το PCI Express 3.0 (η προεπιλεγμένη διασύνδεση για κάρτες γραφικών και άλλες σημαντικές συσκευές επέκτασης) και ακόμη και το USB 3.0.

Αυτό σημαίνει ότι ενδεχομένως οποιαδήποτε μονάδα αποθήκευσης ή δίσκου, GPU (κάρτας γραφικών) ή επέκταση θύρας ή gadget χαμηλής κατανάλωσης που χρησιμοποιεί μια σύνδεση USB, θα μπορούσαν όλα να τοποθετηθούν ταυτόχρονα σε μια κάρτα συνδεδεμένη στην υποδοχή M.2.

Η πραγματικότητα είναι λίγο πιο περίπλοκη – για παράδειγμα, μια ενιαία υποδοχή M.2 έχει μόνο τέσσερις λωρίδες PCI Express, ένα τέταρτο του συνόλου που γενικά χρησιμοποιείται για κάρτες γραφικών – αλλά η ευελιξία αυτής της μικροσκοπικής υποδοχής είναι εντυπωσιακή.

Όταν χρησιμοποιείτε το δίαυλο PCI αντί του δίαυλου SATA, οι συσκευές M.2 μπορούν να μεταφέρουν δεδομένα οπουδήποτε από 50% σε περίπου 650% ταχύτερα από το πρότυπο SATA, ανάλογα με τις δυνατότητες της μητρικής πλακέτας και της ίδιας της κάρτας M.2. Εάν έχετε την ευκαιρία να χρησιμοποιήσετε ένα M.2 SSD σε μια μητρική πλακέτα που υποστηρίζει την παραγωγή PCI 3, μπορεί να είναι σημαντικά ταχύτερη από μια κανονική μονάδα δίσκου SATA.

Για παράδειγμα αν ένας δίσκος SSD μέσω του καλωδίου SATA μπορεί να μεταφέρει μέχρι 600 MB το δευτερόλεπτο μία κάρτα συνδεδεμένη στην υποδοχή M.2 μπορεί να φτάσει τα 4 GB το δευτερόλεπτο.

Ποιες συσκευές χρησιμοποιούν την υποδοχή M.2;

Προς το παρόν, το M.2 χρησιμοποιείται κυρίως ως διασύνδεση για υπερσύγχρονες μονάδες SSD, τόσο σε φορητούς υπολογιστές όσο και σε επιτραπέζιους υπολογιστές.

Αν πάτε σε ένα κατάστημα ηλεκτρονικών υπολογιστών και ζητήσετε μια μονάδα δίσκου M.2 θα σας δείξουν σίγουρα ένα SSD με υποδοχή M.2.

Ορισμένα μοντέλα φορητών υπολογιστών χρησιμοποιούν επίσης μια θύρα M.2 ως μέσο ασύρματης σύνδεσης, τοποθετώντας μικροσκοπικές κάρτες χαμηλής κατανάλωσης που συνδυάζουν Wi-Fi και ραδιόφωνα Bluetooth.

Αυτό είναι λιγότερο συχνό για τους επιτραπέζιους υπολογιστές, όπου προτιμάται η ευκολία ενός USB dongle ή μιας κάρτας PCIe 1x (αν και δεν υπάρχει λόγος να μην το κάνετε σε μια συμβατή μητρική πλακέτα).

  

Τέλος, ορισμένες εταιρείες αρχίζουν να επεκτείνουν τη χρήση της υποδοχής σε κατηγορίες που δεν ταιριάζουν σε μεγάλο βαθμό με την αποθήκευση ή την επέκταση.

Παρόλο που κανείς δεν έκανε κάρτα γραφικών M.2, η Intel πωλεί την υπερ ταχύτατη μνήμη προσωρινής αποθήκευσης cache ” Optane ” σε μορφή M.2 για τους καταναλωτές.

Ο υπολογιστής μου έχει μια υποδοχή M.2; 

  Εάν ο υπολογιστής σας είχε κατασκευαστεί ή συναρμολογηθεί τα τελευταία χρόνια, πιθανότατα έχει μια υποδοχή M.2. Δυστυχώς, η ευελιξία της τεχνολογία σημαίνει ότι η πραγματική χρήση της δεν είναι τόσο απλή όσο το να συνδέσετε απλά μία κάρτα και να δουλέψει.


Οι κάρτες M.2 έρχονται με δύο κύριες παραμέτρους συμβατότητας: μήκος και κλειδί. Το πρώτο είναι αρκετά προφανές – ο υπολογιστής σας χρειάζεται αρκετό φυσικό χώρο για να υποστηρίξει το μήκος της κάρτας που θέλετε να χρησιμοποιήσετε. Η δεύτερη παράμετρος – πώς είναι κλειδωμένη η κάρτα – σημαίνει απλώς ότι η υποδοχή της κάρτας πρέπει να ταιριάζει με την υποδοχή στην οποία θα την συνδέσετε.


Το μήκος της Μ.2

  

Αυτή η μητρική πλακέτα υποστηρίζει κάρτες M.2 μήκους 42mm, 60mm και 80mm.

Για τους επιτραπέζιους υπολογιστές, το μήκος δεν είναι συνήθως πρόβλημα. Ακόμα και μια μικροσκοπική μητρική πλακέτα Mini-ITX μπορεί εύκολα να κάνει χώρο για το μέγιστο μήκος M.2 PCB, το οποίο έχει μήκος 110 χιλιοστά.

Ορισμένες κάρτες έχουν μήκος όσο 30mm. Γενικά, θέλετε μια κάρτα που έχει το μέγεθος που προορίζεται για χρήση από τον κατασκευαστή της μητρικής πλακέτας σας, καθώς μια εσοχή στο τέλος της μητρικής πλακέτας επιτρέπει μια μικρή βίδα για να την κρατάτε ασφαλώς στη θέση της.

Όλοι οι δίσκοι M.2 χρησιμοποιούν το ίδιο πλάτος που καθορίζεται από τη σύνδεση. Το “μέγεθος” εκφράζεται με την ακόλουθη μορφή: ελέγξτε για συμβατότητα με το φορητό υπολογιστή ή τη μητρική πλακέτα κατά την επιλογή ενός:


M.2 2230: 22 χιλιοστά πλάτος με μήκος 30 χιλιοστά.
M.2 2242: 22 χιλιοστά πλάτος με μήκος 42 χιλιοστών.
M.2 2260: 22 χιλιοστά πλάτος με μήκος 60 χιλιοστών.
M.2 2280: 22 χιλιοστά πλάτος με μήκος 80 χιλιοστών.
M.2 2210: 22 χιλιοστά πλάτος κατά μήκος 110 χιλιοστών.

Ορισμένες μητρικές προσφέρουν οπές στερέωσης για τη βίδα συγκράτησης σε ορισμένα ή όλα αυτά τα διαστήματα.

 

Κλειδί M.2

  

Ενώ το πρότυπο M.2 χρησιμοποιεί την ίδια υποδοχή πλάτους 22 χιλιοστών για όλες τις κάρτες, δεν είναι απαραιτήτως η ίδια ακριβώς υποδοχή. Δεδομένου ότι το M.2 έχει σχεδιαστεί για να χρησιμοποιείται με τόσα διαφορετικά είδη συσκευών, έχει κάποιες απογοητευτικά παρόμοιες στην εμφάνιση υποδοχές που μπορεί εύκολα να σας μπερδέψουν. 


Κλειδί Β (B Key): Χρησιμοποιεί ένα κενό στη δεξιά πλευρά της κάρτας (αριστερή πλευρά του κεντρικού ελεγκτή), με έξι ακίδες στα δεξιά του χάσματος. Αυτή η διαμόρφωση υποστηρίζει συνδέσεις διαύλου PCIe x2.
Κλειδί M (M Key): Χρησιμοποιεί ένα κενό στην αριστερή πλευρά της κάρτας (δεξιά πλευρά του κεντρικού ελεγκτή), με πέντε ακίδες στα αριστερά του χάσματος. Αυτή η διαμόρφωση υποστηρίζει συνδέσεις διαύλου PCIe x4 για διπλάσια απόδοση δεδομένων.
Κλειδί B + M (B + M Key): χρησιμοποιεί και τα δύο παραπάνω κενά, με πέντε ακίδες στην αριστερή πλευρά της κάρτας και έξι στα δεξιά. Λόγω του φυσικού σχεδιασμού, οι κάρτες B + M Key περιορίζονται στις ταχύτητες PCIe x2.

Οι κάρτες M.2 με διασύνδεση κλειδιού Β μπορούν να τοποθετηθούν μόνο σε μια υποδοχή κεντρικού κλειδιού Β, και το ίδιο για το πλήκτρο M. Ωστόσο, οι κάρτες με σχέδιο B + M μπορούν να χωρέσουν είτε σε υποδοχή B είτε σε υποδοχή M, καθώς έχουν κενά και για τα δύο.

Ελέγξτε τις προδιαγραφές του φορητού υπολογιστή ή της μητρικής πλακέτας για να δείτε ποια υποστηρίζεται. Συνιστούμε να βλέπετε τις προδιαγραφές παρά να κάνετε εκτίμηση οπτικά, καθώς τα δύο βασικά πρότυπα μπορούν να συγχέονται εύκολα.

Τι χρειάζομαι για να εγκαταστήσω μια κάρτα M.2; Οχι πολλά. Οι περισσότερες κάρτες M.2 είναι SSD και αναγνωρίζονται αυτόματα από το λειτουργικό σας σύστημα με βάση τους οδηγούς AHCI. Για τα Windows 10, οι περισσότερες κάρτες Wi-Fi και Bluetooth αναγνωρίζονται επίσης αυτόματα, με γενικούς οδηγούς ενεργοποιημένους αμέσως ή με συγκεκριμένα προγράμματα οδήγησης που μεταφορτώνονται αργότερα. Εντούτοις, ίσως χρειαστεί να ενεργοποιήσετε την υποδοχή M.2 μέσω μιας ρύθμισης στο BIOS του υπολογιστή σας ή στο UEFI . Θα χρειαστείτε επίσης ένα κατσαβίδι για να βάλετε τη βίδα συγκράτησης.


Μπορώ να προσθέσω μια κάρτα M.2 εάν ο υπολογιστής μου δεν διαθέτει υποδοχή;

  

Για τους φορητούς υπολογιστές, η απάντηση είναι όχι – ο σχεδιασμός των σύγχρονων φορητών υπολογιστών είναι τόσο συμπαγής ώστε δεν υπάρχει χώρος για κάθε είδους μη προγραμματισμένη επέκταση. Εάν χρησιμοποιείτε έναν σταθερό υπολογιστή, γίνεται. Υπάρχουν αρκετοί προσαρμογείς προς πώληση που χρησιμοποιούν την υποδοχή PCIe x4 ήδη στη μητρική σας πλακέτα.

  Ωστόσο, εάν η μητρική σας πλατφόρμα δεν μπορεί να εκκινήσει από PCIe, τότε δεν θα μπορείτε να ρυθμίσετε τη μονάδα δίσκου M.2 ως μονάδα εκκίνησης, πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα επωφεληθείτε από μεγάλη ταχύτητα. Συνεπώς, έχετε αυτό κατά νου – εάν θέλετε τα πλήρη οφέλη από μια μονάδα δίσκου M.2, ίσως χρειαστεί μια μητρική πλακέτα που την υποστηρίζει.


Παρόλο που πολλές μητρικές που έχουν κατασκευαστεί τα τελευταία χρόνια μπορούν να δεχθούν κάρτες M.2 ωστόσο μόνο αυτές τις πιο πρόσφατης τεχνολογίας μπορούν να εκκινήσουν το λειτουργικό σύστημα εγκατεστημένο σε μία κάρτα M.2

Τι είναι ο SSD M.2

 

Ο SSD M.2 είναι ένας SSD ( Solid State Drive ) που συμμορφώνεται με τις προδιαγραφές της τεχνολογίας για εσωτερικά τοποθετημένες κάρτες επέκτασης αποθήκευσης μικρού μεγέθους . Η τεχνολογία, αρχικά γνωστή ως παράγοντας μορφής επόμενης γενιάς (Next Generation Form Factor – NGFF), και ονομάζεται M.2

Οι M.2 SSD έχουν σχεδιαστεί για να επιτρέπουν την αποθήκευση υψηλής ταχύτητας σε λεπτές συσκευές με περιορισμένη ισχύ, όπως οι υπολογιστές ultrabook και tablet . Είναι γενικά μικρότεροι από ένα SSD mSATA , για τον οποίο προορίζονται ως εναλλακτική λύση.

Η προδιαγραφή M.2 καθορίστηκε από την κοινοπραξία PCI Special Interest Group (PCI-SIG) των προμηθευτών τεχνολογικής βιομηχανίας και του διεθνούς οργανισμού Serial ATA.

Η προδιαγραφή M.2 υποστηρίζει εφαρμογές όπως Wi-Fi, Universal Serial Bus ( USB ), PCI Express ( PCIe ) και Serial ATA ( SATA ).

Το SATA M.2 προσδιορίζεται ως SATA v3.2.

M.2 SSD εναντίον mSATA

Το M.2 αναφέρεται συνήθως ως αντικατάστατης του mSATA, αλλά οι mSATA SSD εξακολουθούν να υπάρχουν και πιθανότατα θα συνεχιστούν για κάποιο χρονικό διάστημα σε φορητές πλατφόρμες που υποστηρίζουν δίσκους αυτού του μεγέθους. Επειδή οι κάρτες M.2 και mSATA είναι διαφορετικού μεγέθους και έχουν διαφορετικούς συνδέσμους, δεν μπορούν να συνδεθούν στις ίδιες συσκευές.

Κάρτες M.2 Micron M600 SSD (αριστερά προς τα δεξιά): mSATA SSD, M.2 SSD (22 mm x 60 mm διπλής όψης), M.2 SSD (22 mm x 80 mm μονής όψης) και SSD 2,5 ιντσών SATA .

Οι M.2 SSD είναι ταχύτεροι και αποθηκεύουν περισσότερα δεδομένα από τις περισσότερες κάρτες mSATA.

Υποστηρίζουν διεπαφές PCIe 3.0, SATA 3.0 και USB 3.0, ενώ το mSATA υποστηρίζει μόνο SATA. Οι M.2 SATA SSD έχουν παρόμοια απόδοση με τις κάρτες mSATA, αλλά οι κάρτες M.2 PCIe είναι ταχύτερες.

Οι SATA SSDs έχουν μέγιστη ταχύτητα 600 MB ανά δευτερόλεπτο, ενώ οι κάρτες M.2 PCIe μπορούν να φτάσουν τα 4 GB ανά δευτερόλεπτο.

Η υποστήριξη PCIe επιτρέπει επίσης στις κάρτες M.2 να επωφεληθούν από το πρωτόκολλο Express Non – volatile Express ( NVMe ), το οποίο προσφέρει ένα μεγάλο πλεονέκτημα απόδοσης σε σχέση με άλλους τύπους διεπαφών λόγω μειωμένης καθυστέρησης , αυξημένα IOPS (ταχύτητα) και χαμηλότερη κατανάλωση ενέργειας.

Από τις αρχές του 2017, οι μεγαλύτερες μονάδες SSD M.2 υποστηρίζουν χωρητικότητα 1 TB, περισσότερο από οποιαδήποτε μονάδα δίσκου mSATA.

Οι υποδοχείς M.2 υποστηρίζουν τέσσερις γραμμές εύρους PCIe ή μία SATA ή USB.

M.2 μεγέθους SSD

Οι M.2 SSD είναι ορθογώνια. Έχουν πλάτος 22 mm και συνήθως 60 mm ή 80 mm, αν και υπάρχουν και κάρτες μήκους 30 mm, 42 mm και 110 mm.

Οι μονάδες M.2 μεγαλύτερου μήκους διαθέτουν συνήθως περισσότερες τσιπάκια αποθήκευσης NAND για επιπλέον χωρητικότητα από τις μικρότερες εκδόσεις. Οι μονάδες M.2 μπορούν να είναι μονής ή διπλής όψης. Το μέγεθος της κάρτας αναγνωρίζεται από έναν τετραψήφιο ή πενταψήφιο αριθμό. Τα πρώτα δύο ψηφία είναι το πλάτος και οι υπόλοιποι αριθμοί είναι το μήκος. Για παράδειγμα, μια κάρτα 2260 έχει πλάτος 22 mm και μήκος 60 mm.

Το πλάτος 22 mm είναι στάνταρ για επιτραπέζιους και φορητούς υπολογιστές. Μια κάρτα μήκους 80 mm ή 110 mm μπορεί να χωρέσει 8 τσιπάκια αποθήκευσης NAND για χωρητικότητα 1 TB.

Κλειδιά μονάδας M.2

Κλειδιά, εγκοπές στις επαφές των μονάδων M.2, διακρίνουν τους τύπους προϊόντων M.2. 

Οι μονάδες M.2 SSD συνδέονται σε πλακέτες κυκλωμάτων μέσω ζευγαρωτών συνδέσμων και στις δύο πλευρές. Σε αντίθεση με το mSATA, οι κάρτες M.2 SSD έχουν δύο τύπους υποδοχών, επίσης γνωστούς ως υποδοχές: υποδοχές κλειδιών Β και κλειδιών M.

Μια κάρτα μπορεί επίσης να έχει κλειδιά Β και Μ. Ο τύπος κλειδιού καθορίζει τον αριθμό των λωρίδων PCIe που υποστηρίζει.

Το κλειδί AB περιέχει μία ή δύο λωρίδες PCIe, ενώ ένα κλειδί M περιέχει μέχρι τέσσερις λωρίδες PCIe. Ο σύνδεσμος κλειδιού B του ακροδέκτη έχει έξι ακίδες και ο ακροδέκτης του κλειδιού M έχει πέντε ακίδες.

Για τους ασύρματους προσαρμογείς Wi-Fi και Bluetooth, οι κάρτες M.2 έχουν κλειδιά Α και Ε για μητρική πλακέτα . Οι περισσότερες κάρτες ασύρματης σύνδεσης M.2 υποστηρίζουν και τις υποδοχές κλειδιών Α και Ε.

Οι M.2 στην αγορά

Οι κάρτες M.2 χρησιμοποιούνται συνήθως σε νεότερες συσκευές. Επειδή το μέγεθος είναι διαφορετικός από τις κάρτες mSATA, Οι SSD M.2 δεν είναι συμβατοί με τα παλαιότερα συστήματα. Επίσης επειδή είναι σχεδιασμένο για κινητές συσκευές, το M.2 δεν είναι κατάλληλο για μεγάλα συστήματα αποθήκευσης επιχειρήσεων.

Οι M.2 SSD αν και ακόμα έχουν υψηλότερες τιμές από τους κανονικούς δίσκους SSD οι τιμές τους μειώνονται συνέχεια. Η Samsung έχει διαθέσει στην αγορά μια σειρά SSD M.2 με διάφορες χωρητικότητες που ξεκινούν από 140 ευρώ. Άλλοι κατασκευαστές M.2 SSD περιλαμβάνουν τις εταιρείες Toshiba, Kingston, Plextor, Team Group, Adata και Crucial (ιδιοκτησία της Micron). Η Intel είναι ο μεγαλύτερος προμηθευτής ασύρματων προσαρμογέων M.2.

Τι είναι το BIOS Τι είναι το UEFI και ποιες οι διαφορές μεταξύ τους;

 

Οι νέοι υπολογιστές χρησιμοποιούν το υλικολογισμικό (firmware) UEFIαντί για το παραδοσιακό BIOS. Αποτελούν και τα δύο low-levelλογισμικό που φορτώνουν μόλις ξεκινήσετε το PCσας και πριν φορτώσει το λειτουργικό σύστημα, απλά το UEFIείναι μια πιο σύγχρονη πλατφόρμα που υποστηρίζει μεγαλύτερα μεγέθη σκληρών δίσκων, πιο γρήγορη εκκίνηση, περισσότερες επιλογές ασφαλείας και –πολύ βολικό- γραφικά και χρήση ποντικιού.

Παρατηρούμε αρκετά σύγχρονα PC να είναι εξοπλισμένα με UEFI αλλά το αναφέρουν ως BIOS για να αποφύγουν την σύγχυση σε άτομα που έχουν συνηθίσει το παραδοσιακό PC BIOS. Ακόμα και αν το PC σας χρησιμοποιεί τον όρο “BIOS”, όποιο PC σχεδόν και να αγοράσετε σήμερα είναι εξοπλισμένο με UEFI firmware αντί για BIOS.

Τι είναι το BIOS? 

 

Το BIOS είναι τα αρχικά των λέξεων Basic Input – Output system. ενός low-level software (low level software λέγεται το λογισμικό χαμηλού επιπέδου γραμμένο συνήθως σε κώδικα μηχανής) που βρίσκεται σε ένα τσιπάκι στην μητρική του υπολογιστή σας..

Το BIOS φορτώνει ενώ εκκινεί ο υπολογιστής σας και είναι υπεύθυνο για να «ξυπνάει» τα εξαρτήματα του υπολογιστή σας, να εξασφαλίζει ότι λειτουργούν σωστά και μετά να τρέχει τον boot loader που εκκινεί τα Windows η όποιο άλλο λειτουργικό σύστημα έχετε εγκαταστήσει.

σ.σ. κρατάμε τους όρους παρακάτω στα αγγλικά μια και το 99% των μενού BIOS ανεξαρτήτως κατασκευαστή είναι στην αγγλική γλώσσα.

Μπορείτε να διαμορφώσετε διάφορες επιλογές στην οθόνη SETUP του BIOS.

Μερικές από αυτές τις ρυθμίσεις είναι το computer hardware configuration (ενεργοποίηση η όχι εσωτερικής κάρτα γραφικών, ήχου, usb η κάρτας δικτύου), system time (ώρα συστήματος), και το boot order (με ποια συσκευή να ξεκινήσει πρώτα το PCπ.χ. δίσκος, CD/DVD, η φλασάκι USB).

Μπορείτε να αποκτήσετε πρόσβαση σε αυτή την οθόνη πατώντας ένα συγκεκριμένο πλήκτρο κατά την εκκίνηση. Αυτό διαφέρει από υπολογιστή σε υπολογιστή, συνήθως είναι το Esc. Το F2, F10, η το Delete. Όταν σώσετε μια αλλαγή που έχετε κάνει αυτή αποθηκεύεται στο τσιπάκι επάνω στην μητρική του υπολογιστή. Όταν θα ξεκινήσετε τον υπολογιστή το BIOS θα διαμορφώσει τον υπολογιστή με τις ρυθμίσεις που έχει αποθηκεύσει.

To BIOS εκτελεί στην συνέχεια την λειτουργία POST – Power-On Self Test (Διαγνωστικός έλεγχος κατά την εκκίνηση), πριν ξεκινήσει το λειτοργικό σας σύστημα. Ελέγχει για να εξασφαλίσει ότι οι ρυθμίσεις του υλικού είναι έγκυρες και λειτουργούν σωστά. Αν κάτι πάει στραβά θα δείτε ένα μήνυμα στην οθόνη, π.χ το πιο κλασικό είναι όταν δεν ανιχνεύεται πληκτρολόγιο «Keyboard no present – Press F1 to resume” ή θα ακούσετε μία σειρά από μπιπ, 3 ή 5 ή 7 κλπ.

Θα πρέπει να ανατρέξετε στο manual της μητρικής σας για να δείτε τι σφάλμα σημαίνει ο αριθμός των μπιπ που ακούσατε. Συνήθως ο ίδιος αριθμός μπιπ σημαίνει και διαφορετικό σφάλμα ανάλογα με την εταιρία.

Αφού ο υπολογιστής ξεκινήσει – και αφού τελειώσει η λειτουργία POST- Το BIOS ψάχνει το Master Boot Record, ή MBR, που βρίσκεται αποθηκευμένο στον δίσκο εκκίνησης του συστήματος σας και το χρησιμοποιεί για να τρέξει το boot loader.

Επίσης μπορεί να δείτε το ακρωνύμιο CMOS, που σημαίνει «Complementary Metal – Oxide – Semiconductor». Αυτό αναφέρεται σε μνήμη που διατηρείται με την βοήθεια της μπαταρίας (battery – backed memory) όπου το BIOS αποθηκεύει διάφορες ρυθμίσεις της μητρικής. Πλέον κάτι τέτοιο δεν ισχύει αφού αυτή η μέθοδος έχει αντικατασταθεί με την μνήμη flash (που αναφέρεται επίσης και σαν EEPROM) στα σύγχρονα συστήματα. Η μνήμη flash είναι ουσιαστικά ο τύπος μνήμης που έχουν τα φλασάκια usb και οι ssd δίσκοι όπου τα δεδομένα διατηρούνται χωρίς να απαιτείται ρεύμα.

Γιατί το BIOS είναι παρωχημένο και καταργήθηκε

Το BIOS κυκλοφορεί για πάρα πολύ καιρό και δεν αναπτύχθηκε αρκετά. Ακόμα και PC που έτρεχαν MS-DOS την δεκαετία του 1980 είχαν BIOS!

Φυσικά είχε βέβαια κάποια εξέλιξη. Δημιουργήθηκαν μερικές προσθήκες, συμπεριλαμβανόμενου του ACPI, (Advanced Configuration and Power Interface). Που επιτρέπει στο BIOS να ρυθμίσει πιο εύκολα συσκευές και να πραγματοποιήσει προηγμένες ρυθμίσεις ενέργειας, όπως την κατάσταση αναμονής του υπολογιστή. Βέβαια κατά κύριο λόγο παράμενε ίδιο όπως ήταν στην εποχή του MS-DOS.

Το παραδοσιακό BIOS επίσης έχει σοβαρούς περιορισμούς. Μπορεί να εκκινήσει το λειτουργικό σύστημα από δίσκους μεγέθους 2.1 TB η μικρότερους. Δίσκοι μεγαλύτεροι των 3 TB που πλέον είναι κάτι σύνηθες σε έναν υπολογιστή με BIOS δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν εκκίνηση. Ο περιορισμός οφείλεται στον τρόπο που λειτουργεί το Master Boot Record (MBR) του BIOS

To BIOS τρέχει μόνο σε 16-bit λειτουργία επεξεργαστή και έχει μόνο ένα 1 MB μνήμη για την εκτέλεση του. Συχνά έχει δυσκολία να εκκινήσει πολλές συσκευές hardware ταυτόχρονα, το οποίο οδηγεί με την σειρά του σε μεγαλύτερους χρόνους εκκίνησης όταν προσπαθεί να ενεργοποιήσει όλες τις συσκευές και τις διεπαφές σε ένα σύγχρονο PC

To BIOS χρειαζόταν αντικατάσταση εδώ και πολύ καιρό. Η Intel είχε ξεκινήσει την ανάπτυξη του πρωτοκόλου Extensible Firmware Interface (EFI) από το 1998. Η Apple επέλεξε το EFI όταν έκανε μετάβαση τεχνολογίας στην αρχιτεκτονική επεξεργαστών Intel στα Mac το 2006, αλλά οι άλλοι κατασκευαστές PC δεν την ακολούθησαν.

Το 2007, η Intel, η AMD, η Microsoft, και οι κατασκευαστές PC συμφώνησαν στο νέο πρωτόκολλο Unified Extensible Firmware Interface (UEFI) Αυτό πλέον έχει γίνει το πρότυπο και διαχειρίζεται από το Unified Extended Firmware Interface Forum στο οποίο δεν είναι αποκλειστικά η Intel. Η υποστήριξη UEFI παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στα Windows στις εκδόσεις Windows Vista Service Pack 1 και Windows 7. Η μεγαλύτερη πλειοψηφία τον υπολογιστών που βρίσκονται αυτή την στιγμή στην αγορά χρησιμοποιούν UEFI παρά το κλασσικό BIOS

Πως το UEFI αντικαθιστά και βελτιώνει το BIOS

 

Το UEFI αντικαθιστά το παραδοσιακό BIOS στα PC. Δεν υπάρχει τρόπος να αλλάξετε από BIOS σε UEFI στο PC που ήδη έχετε αν είναι παλιό. Θα πρέπει να πάρετε νέα μητρική η τελείως καινούργιο PC που υποστηρίζει και περιέχει UEFI, πράγμα το οποίο γίνεται πλέον σε όλους τους υπολογιστές. Οι περισσότερες εκδόσεις UEFI υποστηρίζουν εξομοίωση BIOS αντι για UEFI ώστε να υπάρχει συμβατότητα με παλαιοτέρα λειτουργικά συστήματα και συσκευές (backwards compatible).

Το νέο πρότυπο UEFI δεν έχει τους περιορισμούς του BIOS. Μπορεί να εκκινήσει το λειτουργικό σύστημα από δίσκους 2.2 TB η μεγαλύτερους. Για την ακρίβεια το θεωρητικό όριο είναι 9.4 zettabytes! (9.4 zettabytes = 8.549.250.196 terabytes) Αυτό το μέγεθος είναι περίπου τρείς φορές όλα τα δεδομένα του Internet αυτή την στιγμή. Αυτό συμβαίνει γιατί το UEFI χρησιμοποιεί την διαμερισματοποίηση GPT αντί του MBR. Επίσης πραγματοποιεί εκκίνηση με διαφορετικό τρόπο, χρησιμοποιώντας εκτελέσιμα EFI αρχεία χωρίς να τρέχει κώδικο από το MBR του δίσκου.

Το UEFI μπορεί να τρέξει σε λειτουργία επεξεργαστή 32-bit η 64-bit mode και έχει μεγαλύτερη μνήμη για να τρέξει από το BIOS, που σημαίνει ότι η εκκίνηση γίνεται πιο γρήγορα. Επίσης σημαίνει ότι οι οθόνες ρυθμίσεων και επιλογών είναι κατά πολύ ανώτερες από του BIOS και μπορούν να περιέχει γραφικά και υποστήριξη ποντικιού. Αυτό δεν συμβαίνει πάντα, υπάρχουν PC που έχουν το πρότυπο UEFI με απλό κείμενο, που δείχνει και λειτουργεί σαν το απλό BIOS.

Επίσης έχει και πολλές νέες επιλογές. Υποστηρίζει την ασφαλή εκκίνηση (Secure Boot) που ελέγχει το λειτουργικό κατά την εκκίνηση για να εξασφαλίσει την ακεραιότητα του από κακόβουλο λογισμικό. Μπορεί επίσης να υποστηρίξει λειτουργίες δικτύου κατευθείαν επάνω στο UEFI (χωρίς να έχει φορτωθεί λειτουργικό σύστημα) ώστε να μπορεί να γίνει ρύθμιση και αντιμετώπιση προβλημάτων εξ αποστάσεως. Με το κλασικό BIOS θα πρέπει να βρίσκεστε ο ίδιος μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή για να κάνετε ρυθμίσεις.

Δεν πρόκειται ουσιαστικά για έναν αντικαταστάτη του BIOS. Το UEFI στην ουσία είναι ένα μικροσκοπικό λειτουργικό σύστημα που τρέχει επάνω από το το υλικολογισμικό (firmware) του PC και έχει κατά πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες. Μπορεί επίσης να αποθηκευτεί σε flash μνήμη στην μητρική η να φορτωθεί από σκληρό δίσκο η κοινόχρηστο αρχείο στον δίκτυο κατά την εκκίνηση.

Το κάθε PC με UEFI μπορεί να έχουν διαφορετική εμφάνισει και επιλογές. Αυτό έχει να κάνει με τον κατασκευαστή του PC, αλλά οι βασικές λειτουργίες είναι ίδιες σε όλα.

Πως μπορείτε να προσπελάσετε της ρυθμίσεις του UEFI σε ένα σύγχρονο PC 

Αν είστε ένας απλώς χρήστης PC, πηγαίνοντας σε έναν υπολογιστή που έχει UEFI δεν θα διαπιστώστε κάποια αλλάγή. Ο νέος σας υπολογιστής θα εκκινεί και θα τερματίζει πιο γρήγορα από ότι με το BIOS και μπορείτε να χρησιμοποιήσετε δίσκους μεγαλύτερους από 2.2 TB.

Αν χρειαστεί να προσπελάσετε τις low-level ρυθμίσεις (δηλαδή να μπείτε στο BIOS όπως συνηθίζουμε να λέμε) πρέπει να προσπελάσετε τις ρυθμίσεις μέσω του υλικολογισμικού UEFI μέσω των επιλογών που παρέχουν τα Windows και όχι πατώντας κάποιο πλήκτρο κατά την εκκίνηση του υπολογιστή. Οι καινούργιοι υπολογιστές φορτώνουν τόσο γρήγορα πλέον που οι κατασκευαστές δεν θέλουν να καθυστερεί το μηχάνημα περιμένοντας αν θα πατήσετε κάποιο πλήκτρο.

(Σε έναν υπολογιστή με Windows 10 θα πρέπει να πάτε στις ρυθμίσεις και από εκεί να επιλέξετε την επιλογή Ρυθμίσεις -> Ενημερώσεις και Ασφάλεια -> Επαναφορά -> Προχωρημένες επιλογές εκκίνησης και να πατήσετε το “Εκκίνηση τώρα” Στο μενού που θα εμφανιστεί θα επιλέξετε το “Ρυθμίσεις υλικολογισμικού UEFI”)

 

Υπάρχουν ωστόσο υπολογιστές με UEFI που σας επιτρέπουν να προσπελάσετε το UEFI με τον ίδιο τρόπο με το BIOS πατώντας ένα πλήκτρο κατά την εκκίνηση.

Ενώ το UEFI αποτελεί μία μεγάλη καινοτομία, όλες οι αλλαγές βρίσκονται στο παρασκήνιο. Οι περισσότεροι χρήστες PC δεν θα καταλάβουν ποτέ διαφορά ή θα χρειαστεί να κάνουν κάποια ενέργεια γιατί το PC τους χρησιμοποιεί UEFI αντί για το παραδοσιακό BIOS. Το μόνο που χρειάζεται να ξέρουν είναι ότι υποστηρίζει περισσότερες σύγχρονες συσκευές και επιλογές.

Τι είναι οι κάρτες μνήμης Micro SD: Ολες οι διαφορές μεταξύ τους

Οι διαφορές μεταξύ Class 2, Class 4, Class 6 και Class 10

Ψάχνετε μια κάρτα μνήμης microSD για το κινητό η το τάμπλετ σας; τότε σίγουρα θα συναντήσετε τους όρους Class 2, Class 4, Class 6 και Class 10 με τους οποίους κατηγοριοποιούνται οι κάρτες.

  • Class 2: ελάχιστη ταχύτητα 2 MB/s (16 Mbit/s)
  • Class 4:  ελάχιστη ταχύτητα 4 MB/s (32 Mbit/s)
  • Class 6:  ελάχιστη ταχύτητα 6 MB/s (48 Mbit/s)
  • Class 10: ελάχιστη ταχύτητα 10 MB/s (80 Mbit/s)

Τo Class είναι μία ένδειξη της ελάχιστης ταχύτητας με την οποία μπορείτε να γράψετε η να διαβάσετε δεδομένα από την κάρτα. Όσο πιο ανώτερο είναι το class τόσο πιο γρήγορα τα δεδομένα γράφονται στην κάρτα. Δηλαδή μπορείτε να γράψετε με τουλάχιστον 4 MB το δευτερόλεπτο με μία κάρτα microSD Class 4.

Οι νέες κατηγορίες Video Class (U1, U3, V6, V10, V30, V60, V90)

Τα σύμβολα Speed Class*, UHS Speed Class** and Video Speed Class δείχνουν την ελάχιστη ταχύτητα εγγραφής. Αυτό είναι κυρίως χρήσιμο για βιντεοκάμερες, συσκευές εγγραφής βίντεο και άλλες συσκευές με δυνατότητες εγγραφής βίντεο.

Σχετικά με τη δίαυλο (bus mode), είναι απαραίτητο να έχετε μια ταχύτητα διαύλου λειτουργία αρκετά γρήγορη που δεν επηρεάζει την ταχύτητα εγγραφής της μνήμης. Το C10 χρησιμοποιείται σε λειτουργία υψηλής ταχύτητας ή ταχύτερη, τα U1 και U3 χρησιμοποιούνται σε SDR50 / DDR50 ή ταχύτερα και τα V60 και V90 χρησιμοποιούνται σε λειτουργία UHS-II ή ταχύτερα.

Η κατηγορία βίντεο ταχύτητας ορίζεται ανάλογα με την διεργασίας καταγραφής βίντεο υψηλής ευκρίνειας και υψηλής ποιότητας π.χ 4Κ και 8Κ, και έχει επίσης ένα σημαντικό χαρακτηριστικό για την υποστήριξη μνήμης flash επόμενης γενιάς, όπως το 3D NAND. Επιπλέον, καθώς καλύπτει την ταχύτητα του βίντεο HD (2K), από τώρα και στο εξής είναι δυνατή η ενσωμάτωση στην κατηγορία Video Speed ​​Class.


Επεξηγηματικός πίνακας για το ποια κάρτα να χρησιμοποιήσετε ανάλογα με την συσκευή σας και την ποιότητα του βίντεο που θέλετε να καταγράψετε.

 

Καλύτερος συνδυασμός μεταξύ Speed Class (ταχύτητα κάρτας) και συσκευής

Η συσκευή σας (φωτογραφική μηχανή, βιντεοκάμερα κλπ) μπορεί στις οδηγίες του να σας υποδεικνύει την απαιτούμενη ταχύτητα κάρτας.

Πρέπει πάντα να επιλέγετε την ταχύτητα κάρτας που αναφέρεται για την συσκευή σας η κάποια ανώτερης ταχύτητας.

Για παράδειγμα, εάν η συσκευή σας απαιτεί κάρτα μνήμης SD Class Speed ​​4, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κάρτες μνήμης SD Class 4, 6 ή 10 SD.
Εάν η κεντρική συσκευή σας απαιτεί κάρτα μνήμης UHS Speed ​​Class 1 SD, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε UHS Speed ​​Class 1 ή 3 κάρτες μνήμης SD.
Στις κάρτες Video Class ισχύει επίσης το ίδιο.  Σημειώστε ότι η αναμενόμενη ταχύτητα εγγραφής δεν θα είναι διαθέσιμη αν συνδυάσετε διαφορετικές κατηγορίες καρτών Class 10, U1 και V10, ακόμη και αν αυτές έχουν την ταχύτητα εγγραφής π.χ 10MB / sec.

Σε ποιές περιπτώσεις χρειάζεστε μια γρήγορη κάρτα

Ανάλογα με το πως χρησιμοποιείτε την κάρτα μπορεί να χρειάζεστε κάποια με την μεγαλύτερη δυνατή ταχύτητα. Για παράδειγμα αν γράφετε video υψηλής ανάλυσης η βγάζετε πάρα πολλές φωτογραφίες διαδοχικά τότε μια κάρτα μνήμης με την υψηλότερη ταχύτητα επιβάλλεται, αφού π.χ η επόμενη φωτογραφία αποθηκεύεται μόνο οταν έχει αποθηκευτεί η προηγούμενη. Το ίδιο συμβαίνει όταν γίνεται ανάγνωση δεδομένων από την κάρτα. Αν γράφετε π.χ κάποιο video υψηλής ανάλυσης με ταχύτητα 4 MB το δευτερόλεπτο, μία κάρτα Class 2 με μέγιστη ταχύτητα 2 MB το δευτερόλεπτο δεν μπορεί να ανταποκριθεί.

 

Σε ποιές περιπτώσεις χρειάζεστε μια αργή κάρτα

Οι προδιαγραφές της ταχύτητας ανάγνωσης και εγγραφής αφορά πάντοτε την διαδοχική πρόσβαση, δηλαδή τα δεδομένα που γραφονται και διαβάζονται διαδοχικά. Το μειονέκτημα στις κάρτες με υψηλή ταχύτητα είναι οτι μειώνεται η ταχύτητα πρόσβασης στο επιθυμητό σημείο της κάρτας. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό όταν π.χ στο κινητό μεταφέρετε εφαρμογές από την μνήμη της συσκευής στην κάρτα για εξοικονόμηση χώρου. Σε αυτή την περίπτωση είναι καλύτερα να χρησιμοποιήσετε μια κάρτα Class 2 αντί για Class 4

 

Διαφορές μεταξύ microSDHC, microSDXC και microSD

Σίγουρα θα έχετε συναντήσει και κάρτες που γράφουν επάνω microSDHC ή microSDXC ενώ άλλες αναφέρονται απλά ως microSD.

Ολοι αυτοί οι τύποι καρτών είναι τύπου microSD, η διαφορά είναι στην χωρητικότητα.

  • Micro SD – Η απλή Micro SD έχει χωρητικότητα μέχρι 2 GB
  • Micro SD HC – Η mircoSDHC έχει χωρητικότητα μέχρι μεταξύ 4 και 32 GB
  • Micro SD XC – Η mircoSDXC έχει χωρητικότητα μέχρι μεταξύ 32 GB και 3 TB

Το HC και το XC είναι συντομεύσεις του High Capacity και του eXtended Capacity.

Συμβατότητα

Παρά το γεγονός οτι οι  microSDHC και οι microSDXC κάρτες είναι ίδιες από πλευράς κατασκευής, θα πρέπει να προσέχετε αν είναι συμβατές με την συσκευή που θέλετε να της τοποθετήσετε, π.χ αν τοποθετήσετε μια κάρτα microSDXC των 32 GB σε ένα τάμπλετ που μπορεί να πάρει κάρτα μέγιστης χωρητικότητας 16 GB είναι δεδομένο οτι δεν θα λειτουργήσει. Συμβουλευτήτε πάντοτε τις οδηγίες της συσκευής.

Κάποιες κάρτες επίσης είναι διαμορφωμένες με το παλιό σύστημα αρχείων FAT16, οι Micro SD HC συνήθως με το FAT32 και οι Micro SD XC με το καινούργιο exFAT. Οπότε αν έχετε κάποιο παλιό κινητό η κάμερα θα πρέπει πάλι να κοιτάξετε τις προδιαγραφές της συσκευής για συμβατότητα.

Κάποιες συσκευές διαμορφώνουν αυτόματα μια καινούργια κάρτα στο σύστημα αρχείων που χρησιμοποιούν αλλά αυτό δεν είναι πάντα ο κανόνας.

Top