Τι είναι η μνήμη Optane της Intel;

Τι είναι η μνήμη Optane της Intel;

Στην προσπάθεια για ολοένα και πιο γρήγορους υπολογιστές, η Intel εισάγει συνεχώς νέες αναβαθμίσεις στα προϊόντα της για να προσπαθήσει να πάρει λίγα επιπλέον χρήματα από τους λάτρεις των υπολογιστών και τους εταιρικούς πελάτες. Μία από τις πιο πρόσφατες παρουσιάσεις της εταιρείας ήταν η επώνυμη μνήμη Optane, που ξεκίνησε παράλληλα με την έβδομη γενιά επεξεργαστών σειράς Core.

Δυστυχώς, η Optane ως τεχνολογία και εφαρμογή είναι αρκετά συγκεχυμένη, ακόμα και όταν πληρείτε τις βασικές απαιτήσεις. Εδώ είναι όλες οι πληροφορίες για το τι κάνει η μνήμη Optane τώρα και τι θα μπορούσε να γίνει αργότερα.

Τι είναι η μνήμη Optane

Το Optane είναι ο όρος εμπορικού σήματος της Intel για μια νέα κατηγορία υπερ-γρήγορων μονάδων μνήμης. Το όνομα αναφέρεται ειδικά στη μνήμη, όχι σε μεμονωμένη μορφή, αλλά αυτή τη στιγμή κυκλοφορεί κυρίως σε εξειδικευμένη κάρτα M.2, συμβατή μόνο με υποστηριζόμενες μητρικές κάρτες που μπορούν να χρησιμοποιήσουν επεξεργαστές Intel 7th-gen Core (i3, i5 και i7 τσιπ στη σειρά 7XXX). Η μνήμη Optane χρησιμοποιεί τεχνικές κατασκευής 3D NAND και διάφορες τεχνολογίες για να επιτύχει εξαιρετικά χαμηλή λανθάνουσα κατάσταση απόκρισης (low latency) – τόσο γρήγορα όσο 10 μικροδευτερόλεπτα.

Τι δεν είναι η Optane

Η μνήμη Optane δεν είναι ένας τύπος συμβατικής μνήμης υπολογιστή τυχαίας προσπέλασης ή μνήμης (RAM) και δεν είναι μια τεχνολογία που χρησιμοποιείται για συμβατική αποθήκευση – τουλάχιστον όχι σε καταναλωτικό επίπεδο, και όχι ακόμα. Αντ ‘αυτού, οι μονάδες M.2 Optane που πωλούνται σε χωρητικότητες 16GB και 32GB προορίζονται να λειτουργήσουν ως γέφυρα μνήμης cache μεταξύ μνήμης RAM και αποθήκευσης, επιτρέποντας ταχύτερη μεταφορά δεδομένων μεταξύ της μνήμης, της αποθήκευσης και του επεξεργαστή. Αυτό επιταχύνει περισσότερο ή λιγότερο κάθε λειτουργία για τον χρήστη, ειδικά όταν συνδυάζεται με λογισμικό προσωρινής αποθήκευσης που αποθηκεύει έξυπνα τα σχετικά δεδομένα στη μονάδα Optane για σχεδόν άμεση ανάκτηση.

Φανταστείτε ένα πρόσθετο μνήμης Optane ως υπερτροφοδότη (turbo) για έναν συμβατικό κινητήρα αυτοκινήτου: δεν είναι ένα απαραίτητο για να λειτουργήσει ο κινητήρας και δεν αντικαθιστά κανένα υπάρχον κομμάτι, αλλά κάνει όλο το σύστημα να τρέχει γρηγορότερα.

Η ιδέα της χρήσης μιας μικρής υπερ-γρήγορης μνήμης αποθήκευσης flash για την αύξηση της απόδοσης μιας μονάδας αποθήκευσης (π.χ σκληρού δίσκου) δεν είναι καινούργια. Στην πραγματικότητα, η Optane είναι ουσιαστικά μια έκδοση επόμενης γενιάς της τεχνολογίας έξυπνης απόκρισης (SRT) της Intel, η οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ένα φθηνό δίσκο SSD μικρής χωρητικότητας για τη δημιουργία προσωρινών δεδομένων για βραδύτερους συμβατικούς σκληρούς δίσκους μεγάλης χωρητικότητας. Η διαφορά είναι ότι η Optane χρησιμοποιεί μνήμη που κατασκευάζεται και πωλείται από την Intel, σε συνδυασμό με ειδικά εξαρτήματα υλικού και λογισμικού σε συμβατές μητρικές πλακέτες.

Γιατί δεν δημιούργησε η Intel απλά ταχύτερες μονάδες αποθήκευσης;

Ενώ η Optane περιορίζεται επί του παρόντος στις υπερ-γρήγορες μονάδες μνήμης cache μνήμης M.2 για οικιακούς καταναλωτές, η Intel πωλεί ήδη μονάδες αποθήκευσης “Optane” για server . Αυτές είναι πιο κοντά στους συμβατικούς SSD, φέρνοντας αυτή την γρήγορη μνήμη μέσα στην ίδιο το μέσο αποθήκευσης του server.

Αυτή τη στιγμή, η μοναδική μονάδα αποθήκευσης Optane για server έχει χορητικότητα 375GB, μπαίνει σε υποδοχή PCI express και οι εν λόγω δίσκοι πωλούνται χιλιάδες ευρώ. Οπότε δεν αποτελεί επιλογή για να φτιάξετε ένα οικιακό σύστημα.

Η Intel ανέφερε ότι οι μονάδες αποθήκευσης με επωνυμία Optane, τόσο με υποδοχή M.2 όσο και σε πιο τυποποιημένη μορφή SSD 2,5 ιντσών, θα φτάσουν στην αγορά σύντομα.

Μπορώ να χρησιμοποιήσω μνήμη Optane αντί DRAM ή μονάδας SSD;

Όχι. Οι μονάδες 16GB και 32GB Optane M.2 που πωλούνται αυτήν τη στιγμή δεν λειτουργούν ως κύρια μνήμη του υπολογιστή και δεν αντικαθιστούν μια πλήρη μονάδα αποθήκευσης.

Πόσο γρηγορότερα μπορεί η Optane να κάνει τον υπολογιστή μου;

Σύμφωνα με το υλικό μάρκετινγκ της Intel , η προσθήκη μιας μονάδας μνήμης Optane M.2 σε μια μητρική πλακέτα 7ης γενιάς μπορεί να επιταχύνει τη συνολική απόδοση κατά 28%, με 1400% αύξηση της πρόσβασης σε δεδομένα για ένα παλαιότερο σχεδιασμό σκληρού δίσκου και ” δύο φορές πιο γρήγορη ανταπόκριση “των καθημερινών εφραμογών.

Οι ισχυρισμοί αυτοί βασίζονται σε μια σειρά αποτελεσμάτων απο προγράμματα μέτρησης επιδόσεων υπολογιστών (benchmarks) όπως το SYSmarker 2014 SE Response και το PCMark Vantage HDD Suite, έτσι ώστε να είναι αρκετά αξιόπιστα.

Ο εξοπλισμός που χρησιμοποιήθηκε δεν είναι τελευταίας τεχνολογίας: η Intel χρησιμοποίησε έναν επεξεργαστή Core i5-7500 μεσαίας εμβέλειας, 8GB μνήμης DDR4-2400 και έναν συμβατικό σκληρό δίσκο 1TB με ταχύτητα 7200RPM. Αυτό είναι ένα αξιοπρεπές σύστημα, αλλά χωρίς το πρόσθετο Optane σχεδόν οποιοσδήποτε υπολογιστής με έναν δίσκο SSD θα έχει καλύτερη απόδοση και ταχύτητα.

Η Anandtech έκανε μια σειρά από πιο εντατικά σημεία αναφοράς χρησιμοποιώντας το ίδιο τεστ SYSmark 2014. Διαπίστωσε ότι ο συνδυασμός μίας μονάδας μνήμης Optane με έναν συμβατικό περιστρεφόμενο σκληρό δίσκο θα μπορούσε πράγματι να αυξήσει τη συνολική απόδοση του συστήματος, σε ορισμένες περιπτώσεις κάνοντας το ακόμα πιο γρήγορο και από ένα σύστημα εξοπλισμένο με δίσκο SSD.

Σε κάθε περίπτωση, η απόδοση ήταν αρκετά κοντά ώστε μια ένα σύστημα με δίσκο SSD να είναι προτιμότερο από ένα σύστημα με ένα σκληρό δίσκο συν την μονάδα μνήμης Optane, ειδικά εάν μπορείτε να δαπανήσετε και για έναν μεγαλύτερο συμβατικό δίσκο 1TB ή μεγαλύτερο δίσκο SSD. Οι βελτιώσεις στην απόδοση κατά την αντιστοίχιση μονάδας αποθήκευσης Optane με SSD θα είναι υπάρχουν αλλά δεν θα είναι μεγάλες.

Με βάση αυτά τα ευρήματα (και στους περιορισμούς στην επόμενη ενότητα), το Optane είναι ιδανικό για κάποιον που θέλει να χρησιμοποιήσει έναν ενιαίο, μεγάλο σκληρό δίσκο με το σύστημά του αντί για μικρότερο αλλά πιο γρήγορο SSD.

Ποια είναι τα μειονεκτήματα;

Δεδομένου ότι οι ενότητες Optane είναι σχετικά φθηνά πρόσθετα επιδόσεων – κατά τη στιγμή που γράφουμε αυτό το άρθρο – μπορεί να φαίνεται καλή επιλογή αλλά έχετε στο μυαλό σας μερικά πράγματα.

Θα χρειαστείτε τον τελευταίο επεξεργαστή της έβδομης γενιάς και μια συμβατή μητρική πλακέτα για να το εκμεταλλευτείτε. Επίσης αν και η Intel ενισχύει τις επιδόσεις στο πλαίσιο της διαφήμισης ωστόσο ακόμα και σχετικά παλιά συστήματα εμφανίζουν καλύτερες επιδόσεις με ένα συμβατικό δίσκο χωρίς να έχουν καν δίσκο SSD. Το Optane αυξάνει επίσης σημαντικά την κατανάλωση ενέργειας.

Τι γίνεται με τα συστήματα συνδυασμού, τα οποία χρησιμοποιούν ένα SSD ως πρωτεύον “OS” δίσκο και έναν μεγαλύτερο σκληρό συμβατικό δίσκο για αποθήκευση αρχείων;

Συγνώμη όχι. Το σύστημα Optane συνεργάζεται μόνο με την πρωτεύουσα μονάδα OS και ακόμη και μόνο με το πρωτεύον διαμέρισμα. Μπορείτε να εγκαταστήσετε την μνήμη Optane σε ένα PC που χρησιμοποιεί τόσο χώρο αποθήκευσης SSD όσο και σκληρού δίσκου, αλλά δεν θα βελτιώσει καθόλου τη ταχύτητα της μονάδας δευτερεύουσας αποθήκευσης. Τα χρήματά σας θα δαπανηθούν καλύτερα σε περισσότερη μνήμη RAM ή σε μεγαλύτερο αρχικό SSD εάν χτίζετε έναν υπολογιστή από το μηδέν.

Ποιες είναι οι απαιτήσεις υλικού;

Πρώτα απ ‘όλα, χρειάζεστε ένα τσιπ Intel Core 7ης γενιάς. Αυτός είναι οποιοσδήποτε επεξεργαστής desktop σε επεξεργαστές Core i3, i5 και i7 με αριθμό μοντέλου στη μορφή 7XXX.

Προφανώς θα χρειαστείτε μια συμβατή μητρική πλακέτα, αλλά αυτή η μητρική πλακέτα χρειάζεται επίσης ένα chipset της Intel που υποστηρίζει το Optane και τουλάχιστον μία υποδοχή επέκτασης M.2.

Αυτά δεν είναι απαραίτητο να είναι μητρικές με επωνυμία Intel – εδώ είναι μια λίστα συμβατών καρτών από τις ASUS, Asrock, Biostar, ECS, EVGA, Gigabyte, MSI και SuperMicro. Έχουν διαστάσεις από mini-ITX μέχρι το ATX, έτσι ώστε οι κατασκευαστές συστημάτων να έχουν πολλές επιλογές.

Η μνήμη Optane λειτουργεί με κάθε είδους μονάδες RAM, μονάδες αποθήκευσης και κάρτες γραφικών που θα χωρέσουν σε μια συμβατή μητρική πλακέτα. Προς το παρόν η Optane δεν πωλείται σε φορητούς υπολογιστές, αλλά μπορεί να είναι διαθέσιμη κάποια στιγμή. Τη στιγμή της συγγραφής αυτού του άρθρου, το λογισμικό της Optane είναι συμβατό μόνο με τα Windows 10.

Τι είναι η υποδοχή επέκτασης M.2 και πώς μπορώ να την χρησιμοποιήσω;

  

Υπάρχει μία νέα τεχνολογία που σαρώνει τον κόσμο των επιδόσεων των υπολογιστών και είναι αρκετά περίπλοκη. Η μορφή M.2 έχει σχεδιαστεί ώστε οι κατασκευαστές να αντικαταστήσουν μια ποικιλία συγκεκριμένων συσκευών, ώστε να μπορούν να τοποθετηθούν σε ένα μικρό χώρο και απαιτούν πολύ λίγη ενέργεια.

Αλλά στην πραγματικότητα αναβάθμιση σε μια μονάδα δίσκου M.2 ή ένα εξάρτημα απαιτεί μια προετοιμασία. 

 

Τι σημαίνει το M.2;

Παλαιότερα γνωστός ως παράγοντας φόρμας νέας γενιάς (Next Generation Form Factor – NGFF), η τεχνολογία M.2 είναι τεχνικά ένα αντικαταστάτης για το πρότυπο mSATA, το οποίο ήταν δημοφιλές στους κατασκευαστές υπερσύγχρονων φορητών υπολογιστών και άλλων μικρών συσκευών.

Αυτό μπορεί να φαίνεται εκπληκτικό, καθώς οι περισσότεροι δίσκοι M.2 που πωλούνται στο κατάστημα λιανικής προορίζονται για χρήση σε επιτραπέζιους υπολογιστές πλήρους μεγέθους, αλλά ο M.2 αντικατέστησε αποτελεσματικά τους σκληρούς δίσκους SSD και τους SSD σε συμπαγείς φορητούς υπολογιστές όπως το MacBook της Apple ή το XPS 13 της Dell.

Απλά σφραγισμένοι μέσα στα laptop και δεν μπορούν να αναβαθμιστούν από τους περισσότερους χρήστες.

 

Τι μπορεί να κάνει;


Το Μ.2 είναι κάτι περισσότερο από έναν εξελικτικό παράγοντα. Ενδεχομένως, θα μπορούσε να αντικαταστήσει εντελώς το Serial ATA. Το M.2 είναι μια υποδοχή που μπορεί να διασυνδέσει το SATA 3.0 (το καλώδιο που πιθανώς συνδέεται με την μονάδα αποθήκευσης του επιτραπέζιου υπολογιστή σας αυτή τη στιγμή), το PCI Express 3.0 (η προεπιλεγμένη διασύνδεση για κάρτες γραφικών και άλλες σημαντικές συσκευές επέκτασης) και ακόμη και το USB 3.0.

Αυτό σημαίνει ότι ενδεχομένως οποιαδήποτε μονάδα αποθήκευσης ή δίσκου, GPU (κάρτας γραφικών) ή επέκταση θύρας ή gadget χαμηλής κατανάλωσης που χρησιμοποιεί μια σύνδεση USB, θα μπορούσαν όλα να τοποθετηθούν ταυτόχρονα σε μια κάρτα συνδεδεμένη στην υποδοχή M.2.

Η πραγματικότητα είναι λίγο πιο περίπλοκη – για παράδειγμα, μια ενιαία υποδοχή M.2 έχει μόνο τέσσερις λωρίδες PCI Express, ένα τέταρτο του συνόλου που γενικά χρησιμοποιείται για κάρτες γραφικών – αλλά η ευελιξία αυτής της μικροσκοπικής υποδοχής είναι εντυπωσιακή.

Όταν χρησιμοποιείτε το δίαυλο PCI αντί του δίαυλου SATA, οι συσκευές M.2 μπορούν να μεταφέρουν δεδομένα οπουδήποτε από 50% σε περίπου 650% ταχύτερα από το πρότυπο SATA, ανάλογα με τις δυνατότητες της μητρικής πλακέτας και της ίδιας της κάρτας M.2. Εάν έχετε την ευκαιρία να χρησιμοποιήσετε ένα M.2 SSD σε μια μητρική πλακέτα που υποστηρίζει την παραγωγή PCI 3, μπορεί να είναι σημαντικά ταχύτερη από μια κανονική μονάδα δίσκου SATA.

Για παράδειγμα αν ένας δίσκος SSD μέσω του καλωδίου SATA μπορεί να μεταφέρει μέχρι 600 MB το δευτερόλεπτο μία κάρτα συνδεδεμένη στην υποδοχή M.2 μπορεί να φτάσει τα 4 GB το δευτερόλεπτο.

Ποιες συσκευές χρησιμοποιούν την υποδοχή M.2;

Προς το παρόν, το M.2 χρησιμοποιείται κυρίως ως διασύνδεση για υπερσύγχρονες μονάδες SSD, τόσο σε φορητούς υπολογιστές όσο και σε επιτραπέζιους υπολογιστές.

Αν πάτε σε ένα κατάστημα ηλεκτρονικών υπολογιστών και ζητήσετε μια μονάδα δίσκου M.2 θα σας δείξουν σίγουρα ένα SSD με υποδοχή M.2.

Ορισμένα μοντέλα φορητών υπολογιστών χρησιμοποιούν επίσης μια θύρα M.2 ως μέσο ασύρματης σύνδεσης, τοποθετώντας μικροσκοπικές κάρτες χαμηλής κατανάλωσης που συνδυάζουν Wi-Fi και ραδιόφωνα Bluetooth.

Αυτό είναι λιγότερο συχνό για τους επιτραπέζιους υπολογιστές, όπου προτιμάται η ευκολία ενός USB dongle ή μιας κάρτας PCIe 1x (αν και δεν υπάρχει λόγος να μην το κάνετε σε μια συμβατή μητρική πλακέτα).

  

Τέλος, ορισμένες εταιρείες αρχίζουν να επεκτείνουν τη χρήση της υποδοχής σε κατηγορίες που δεν ταιριάζουν σε μεγάλο βαθμό με την αποθήκευση ή την επέκταση.

Παρόλο που κανείς δεν έκανε κάρτα γραφικών M.2, η Intel πωλεί την υπερ ταχύτατη μνήμη προσωρινής αποθήκευσης cache ” Optane ” σε μορφή M.2 για τους καταναλωτές.

Ο υπολογιστής μου έχει μια υποδοχή M.2; 

  Εάν ο υπολογιστής σας είχε κατασκευαστεί ή συναρμολογηθεί τα τελευταία χρόνια, πιθανότατα έχει μια υποδοχή M.2. Δυστυχώς, η ευελιξία της τεχνολογία σημαίνει ότι η πραγματική χρήση της δεν είναι τόσο απλή όσο το να συνδέσετε απλά μία κάρτα και να δουλέψει.


Οι κάρτες M.2 έρχονται με δύο κύριες παραμέτρους συμβατότητας: μήκος και κλειδί. Το πρώτο είναι αρκετά προφανές – ο υπολογιστής σας χρειάζεται αρκετό φυσικό χώρο για να υποστηρίξει το μήκος της κάρτας που θέλετε να χρησιμοποιήσετε. Η δεύτερη παράμετρος – πώς είναι κλειδωμένη η κάρτα – σημαίνει απλώς ότι η υποδοχή της κάρτας πρέπει να ταιριάζει με την υποδοχή στην οποία θα την συνδέσετε.


Το μήκος της Μ.2

  

Αυτή η μητρική πλακέτα υποστηρίζει κάρτες M.2 μήκους 42mm, 60mm και 80mm.

Για τους επιτραπέζιους υπολογιστές, το μήκος δεν είναι συνήθως πρόβλημα. Ακόμα και μια μικροσκοπική μητρική πλακέτα Mini-ITX μπορεί εύκολα να κάνει χώρο για το μέγιστο μήκος M.2 PCB, το οποίο έχει μήκος 110 χιλιοστά.

Ορισμένες κάρτες έχουν μήκος όσο 30mm. Γενικά, θέλετε μια κάρτα που έχει το μέγεθος που προορίζεται για χρήση από τον κατασκευαστή της μητρικής πλακέτας σας, καθώς μια εσοχή στο τέλος της μητρικής πλακέτας επιτρέπει μια μικρή βίδα για να την κρατάτε ασφαλώς στη θέση της.

Όλοι οι δίσκοι M.2 χρησιμοποιούν το ίδιο πλάτος που καθορίζεται από τη σύνδεση. Το “μέγεθος” εκφράζεται με την ακόλουθη μορφή: ελέγξτε για συμβατότητα με το φορητό υπολογιστή ή τη μητρική πλακέτα κατά την επιλογή ενός:


M.2 2230: 22 χιλιοστά πλάτος με μήκος 30 χιλιοστά.
M.2 2242: 22 χιλιοστά πλάτος με μήκος 42 χιλιοστών.
M.2 2260: 22 χιλιοστά πλάτος με μήκος 60 χιλιοστών.
M.2 2280: 22 χιλιοστά πλάτος με μήκος 80 χιλιοστών.
M.2 2210: 22 χιλιοστά πλάτος κατά μήκος 110 χιλιοστών.

Ορισμένες μητρικές προσφέρουν οπές στερέωσης για τη βίδα συγκράτησης σε ορισμένα ή όλα αυτά τα διαστήματα.

 

Κλειδί M.2

  

Ενώ το πρότυπο M.2 χρησιμοποιεί την ίδια υποδοχή πλάτους 22 χιλιοστών για όλες τις κάρτες, δεν είναι απαραιτήτως η ίδια ακριβώς υποδοχή. Δεδομένου ότι το M.2 έχει σχεδιαστεί για να χρησιμοποιείται με τόσα διαφορετικά είδη συσκευών, έχει κάποιες απογοητευτικά παρόμοιες στην εμφάνιση υποδοχές που μπορεί εύκολα να σας μπερδέψουν. 


Κλειδί Β (B Key): Χρησιμοποιεί ένα κενό στη δεξιά πλευρά της κάρτας (αριστερή πλευρά του κεντρικού ελεγκτή), με έξι ακίδες στα δεξιά του χάσματος. Αυτή η διαμόρφωση υποστηρίζει συνδέσεις διαύλου PCIe x2.
Κλειδί M (M Key): Χρησιμοποιεί ένα κενό στην αριστερή πλευρά της κάρτας (δεξιά πλευρά του κεντρικού ελεγκτή), με πέντε ακίδες στα αριστερά του χάσματος. Αυτή η διαμόρφωση υποστηρίζει συνδέσεις διαύλου PCIe x4 για διπλάσια απόδοση δεδομένων.
Κλειδί B + M (B + M Key): χρησιμοποιεί και τα δύο παραπάνω κενά, με πέντε ακίδες στην αριστερή πλευρά της κάρτας και έξι στα δεξιά. Λόγω του φυσικού σχεδιασμού, οι κάρτες B + M Key περιορίζονται στις ταχύτητες PCIe x2.

Οι κάρτες M.2 με διασύνδεση κλειδιού Β μπορούν να τοποθετηθούν μόνο σε μια υποδοχή κεντρικού κλειδιού Β, και το ίδιο για το πλήκτρο M. Ωστόσο, οι κάρτες με σχέδιο B + M μπορούν να χωρέσουν είτε σε υποδοχή B είτε σε υποδοχή M, καθώς έχουν κενά και για τα δύο.

Ελέγξτε τις προδιαγραφές του φορητού υπολογιστή ή της μητρικής πλακέτας για να δείτε ποια υποστηρίζεται. Συνιστούμε να βλέπετε τις προδιαγραφές παρά να κάνετε εκτίμηση οπτικά, καθώς τα δύο βασικά πρότυπα μπορούν να συγχέονται εύκολα.

Τι χρειάζομαι για να εγκαταστήσω μια κάρτα M.2; Οχι πολλά. Οι περισσότερες κάρτες M.2 είναι SSD και αναγνωρίζονται αυτόματα από το λειτουργικό σας σύστημα με βάση τους οδηγούς AHCI. Για τα Windows 10, οι περισσότερες κάρτες Wi-Fi και Bluetooth αναγνωρίζονται επίσης αυτόματα, με γενικούς οδηγούς ενεργοποιημένους αμέσως ή με συγκεκριμένα προγράμματα οδήγησης που μεταφορτώνονται αργότερα. Εντούτοις, ίσως χρειαστεί να ενεργοποιήσετε την υποδοχή M.2 μέσω μιας ρύθμισης στο BIOS του υπολογιστή σας ή στο UEFI . Θα χρειαστείτε επίσης ένα κατσαβίδι για να βάλετε τη βίδα συγκράτησης.


Μπορώ να προσθέσω μια κάρτα M.2 εάν ο υπολογιστής μου δεν διαθέτει υποδοχή;

  

Για τους φορητούς υπολογιστές, η απάντηση είναι όχι – ο σχεδιασμός των σύγχρονων φορητών υπολογιστών είναι τόσο συμπαγής ώστε δεν υπάρχει χώρος για κάθε είδους μη προγραμματισμένη επέκταση. Εάν χρησιμοποιείτε έναν σταθερό υπολογιστή, γίνεται. Υπάρχουν αρκετοί προσαρμογείς προς πώληση που χρησιμοποιούν την υποδοχή PCIe x4 ήδη στη μητρική σας πλακέτα.

  Ωστόσο, εάν η μητρική σας πλατφόρμα δεν μπορεί να εκκινήσει από PCIe, τότε δεν θα μπορείτε να ρυθμίσετε τη μονάδα δίσκου M.2 ως μονάδα εκκίνησης, πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα επωφεληθείτε από μεγάλη ταχύτητα. Συνεπώς, έχετε αυτό κατά νου – εάν θέλετε τα πλήρη οφέλη από μια μονάδα δίσκου M.2, ίσως χρειαστεί μια μητρική πλακέτα που την υποστηρίζει.


Παρόλο που πολλές μητρικές που έχουν κατασκευαστεί τα τελευταία χρόνια μπορούν να δεχθούν κάρτες M.2 ωστόσο μόνο αυτές τις πιο πρόσφατης τεχνολογίας μπορούν να εκκινήσουν το λειτουργικό σύστημα εγκατεστημένο σε μία κάρτα M.2

Τι είναι ο SSD M.2

 

Ο SSD M.2 είναι ένας SSD ( Solid State Drive ) που συμμορφώνεται με τις προδιαγραφές της τεχνολογίας για εσωτερικά τοποθετημένες κάρτες επέκτασης αποθήκευσης μικρού μεγέθους . Η τεχνολογία, αρχικά γνωστή ως παράγοντας μορφής επόμενης γενιάς (Next Generation Form Factor – NGFF), και ονομάζεται M.2

Οι M.2 SSD έχουν σχεδιαστεί για να επιτρέπουν την αποθήκευση υψηλής ταχύτητας σε λεπτές συσκευές με περιορισμένη ισχύ, όπως οι υπολογιστές ultrabook και tablet . Είναι γενικά μικρότεροι από ένα SSD mSATA , για τον οποίο προορίζονται ως εναλλακτική λύση.

Η προδιαγραφή M.2 καθορίστηκε από την κοινοπραξία PCI Special Interest Group (PCI-SIG) των προμηθευτών τεχνολογικής βιομηχανίας και του διεθνούς οργανισμού Serial ATA.

Η προδιαγραφή M.2 υποστηρίζει εφαρμογές όπως Wi-Fi, Universal Serial Bus ( USB ), PCI Express ( PCIe ) και Serial ATA ( SATA ).

Το SATA M.2 προσδιορίζεται ως SATA v3.2.

M.2 SSD εναντίον mSATA

Το M.2 αναφέρεται συνήθως ως αντικατάστατης του mSATA, αλλά οι mSATA SSD εξακολουθούν να υπάρχουν και πιθανότατα θα συνεχιστούν για κάποιο χρονικό διάστημα σε φορητές πλατφόρμες που υποστηρίζουν δίσκους αυτού του μεγέθους. Επειδή οι κάρτες M.2 και mSATA είναι διαφορετικού μεγέθους και έχουν διαφορετικούς συνδέσμους, δεν μπορούν να συνδεθούν στις ίδιες συσκευές.

Κάρτες M.2 Micron M600 SSD (αριστερά προς τα δεξιά): mSATA SSD, M.2 SSD (22 mm x 60 mm διπλής όψης), M.2 SSD (22 mm x 80 mm μονής όψης) και SSD 2,5 ιντσών SATA .

Οι M.2 SSD είναι ταχύτεροι και αποθηκεύουν περισσότερα δεδομένα από τις περισσότερες κάρτες mSATA.

Υποστηρίζουν διεπαφές PCIe 3.0, SATA 3.0 και USB 3.0, ενώ το mSATA υποστηρίζει μόνο SATA. Οι M.2 SATA SSD έχουν παρόμοια απόδοση με τις κάρτες mSATA, αλλά οι κάρτες M.2 PCIe είναι ταχύτερες.

Οι SATA SSDs έχουν μέγιστη ταχύτητα 600 MB ανά δευτερόλεπτο, ενώ οι κάρτες M.2 PCIe μπορούν να φτάσουν τα 4 GB ανά δευτερόλεπτο.

Η υποστήριξη PCIe επιτρέπει επίσης στις κάρτες M.2 να επωφεληθούν από το πρωτόκολλο Express Non – volatile Express ( NVMe ), το οποίο προσφέρει ένα μεγάλο πλεονέκτημα απόδοσης σε σχέση με άλλους τύπους διεπαφών λόγω μειωμένης καθυστέρησης , αυξημένα IOPS (ταχύτητα) και χαμηλότερη κατανάλωση ενέργειας.

Από τις αρχές του 2017, οι μεγαλύτερες μονάδες SSD M.2 υποστηρίζουν χωρητικότητα 1 TB, περισσότερο από οποιαδήποτε μονάδα δίσκου mSATA.

Οι υποδοχείς M.2 υποστηρίζουν τέσσερις γραμμές εύρους PCIe ή μία SATA ή USB.

M.2 μεγέθους SSD

Οι M.2 SSD είναι ορθογώνια. Έχουν πλάτος 22 mm και συνήθως 60 mm ή 80 mm, αν και υπάρχουν και κάρτες μήκους 30 mm, 42 mm και 110 mm.

Οι μονάδες M.2 μεγαλύτερου μήκους διαθέτουν συνήθως περισσότερες τσιπάκια αποθήκευσης NAND για επιπλέον χωρητικότητα από τις μικρότερες εκδόσεις. Οι μονάδες M.2 μπορούν να είναι μονής ή διπλής όψης. Το μέγεθος της κάρτας αναγνωρίζεται από έναν τετραψήφιο ή πενταψήφιο αριθμό. Τα πρώτα δύο ψηφία είναι το πλάτος και οι υπόλοιποι αριθμοί είναι το μήκος. Για παράδειγμα, μια κάρτα 2260 έχει πλάτος 22 mm και μήκος 60 mm.

Το πλάτος 22 mm είναι στάνταρ για επιτραπέζιους και φορητούς υπολογιστές. Μια κάρτα μήκους 80 mm ή 110 mm μπορεί να χωρέσει 8 τσιπάκια αποθήκευσης NAND για χωρητικότητα 1 TB.

Κλειδιά μονάδας M.2

Κλειδιά, εγκοπές στις επαφές των μονάδων M.2, διακρίνουν τους τύπους προϊόντων M.2. 

Οι μονάδες M.2 SSD συνδέονται σε πλακέτες κυκλωμάτων μέσω ζευγαρωτών συνδέσμων και στις δύο πλευρές. Σε αντίθεση με το mSATA, οι κάρτες M.2 SSD έχουν δύο τύπους υποδοχών, επίσης γνωστούς ως υποδοχές: υποδοχές κλειδιών Β και κλειδιών M.

Μια κάρτα μπορεί επίσης να έχει κλειδιά Β και Μ. Ο τύπος κλειδιού καθορίζει τον αριθμό των λωρίδων PCIe που υποστηρίζει.

Το κλειδί AB περιέχει μία ή δύο λωρίδες PCIe, ενώ ένα κλειδί M περιέχει μέχρι τέσσερις λωρίδες PCIe. Ο σύνδεσμος κλειδιού B του ακροδέκτη έχει έξι ακίδες και ο ακροδέκτης του κλειδιού M έχει πέντε ακίδες.

Για τους ασύρματους προσαρμογείς Wi-Fi και Bluetooth, οι κάρτες M.2 έχουν κλειδιά Α και Ε για μητρική πλακέτα . Οι περισσότερες κάρτες ασύρματης σύνδεσης M.2 υποστηρίζουν και τις υποδοχές κλειδιών Α και Ε.

Οι M.2 στην αγορά

Οι κάρτες M.2 χρησιμοποιούνται συνήθως σε νεότερες συσκευές. Επειδή το μέγεθος είναι διαφορετικός από τις κάρτες mSATA, Οι SSD M.2 δεν είναι συμβατοί με τα παλαιότερα συστήματα. Επίσης επειδή είναι σχεδιασμένο για κινητές συσκευές, το M.2 δεν είναι κατάλληλο για μεγάλα συστήματα αποθήκευσης επιχειρήσεων.

Οι M.2 SSD αν και ακόμα έχουν υψηλότερες τιμές από τους κανονικούς δίσκους SSD οι τιμές τους μειώνονται συνέχεια. Η Samsung έχει διαθέσει στην αγορά μια σειρά SSD M.2 με διάφορες χωρητικότητες που ξεκινούν από 140 ευρώ. Άλλοι κατασκευαστές M.2 SSD περιλαμβάνουν τις εταιρείες Toshiba, Kingston, Plextor, Team Group, Adata και Crucial (ιδιοκτησία της Micron). Η Intel είναι ο μεγαλύτερος προμηθευτής ασύρματων προσαρμογέων M.2.

Τι είναι το BIOS Τι είναι το UEFI και ποιες οι διαφορές μεταξύ τους;

 

Οι νέοι υπολογιστές χρησιμοποιούν το υλικολογισμικό (firmware) UEFIαντί για το παραδοσιακό BIOS. Αποτελούν και τα δύο low-levelλογισμικό που φορτώνουν μόλις ξεκινήσετε το PCσας και πριν φορτώσει το λειτουργικό σύστημα, απλά το UEFIείναι μια πιο σύγχρονη πλατφόρμα που υποστηρίζει μεγαλύτερα μεγέθη σκληρών δίσκων, πιο γρήγορη εκκίνηση, περισσότερες επιλογές ασφαλείας και –πολύ βολικό- γραφικά και χρήση ποντικιού.

Παρατηρούμε αρκετά σύγχρονα PC να είναι εξοπλισμένα με UEFI αλλά το αναφέρουν ως BIOS για να αποφύγουν την σύγχυση σε άτομα που έχουν συνηθίσει το παραδοσιακό PC BIOS. Ακόμα και αν το PC σας χρησιμοποιεί τον όρο “BIOS”, όποιο PC σχεδόν και να αγοράσετε σήμερα είναι εξοπλισμένο με UEFI firmware αντί για BIOS.

Τι είναι το BIOS? 

 

Το BIOS είναι τα αρχικά των λέξεων Basic Input – Output system. ενός low-level software (low level software λέγεται το λογισμικό χαμηλού επιπέδου γραμμένο συνήθως σε κώδικα μηχανής) που βρίσκεται σε ένα τσιπάκι στην μητρική του υπολογιστή σας..

Το BIOS φορτώνει ενώ εκκινεί ο υπολογιστής σας και είναι υπεύθυνο για να «ξυπνάει» τα εξαρτήματα του υπολογιστή σας, να εξασφαλίζει ότι λειτουργούν σωστά και μετά να τρέχει τον boot loader που εκκινεί τα Windows η όποιο άλλο λειτουργικό σύστημα έχετε εγκαταστήσει.

σ.σ. κρατάμε τους όρους παρακάτω στα αγγλικά μια και το 99% των μενού BIOS ανεξαρτήτως κατασκευαστή είναι στην αγγλική γλώσσα.

Μπορείτε να διαμορφώσετε διάφορες επιλογές στην οθόνη SETUP του BIOS.

Μερικές από αυτές τις ρυθμίσεις είναι το computer hardware configuration (ενεργοποίηση η όχι εσωτερικής κάρτα γραφικών, ήχου, usb η κάρτας δικτύου), system time (ώρα συστήματος), και το boot order (με ποια συσκευή να ξεκινήσει πρώτα το PCπ.χ. δίσκος, CD/DVD, η φλασάκι USB).

Μπορείτε να αποκτήσετε πρόσβαση σε αυτή την οθόνη πατώντας ένα συγκεκριμένο πλήκτρο κατά την εκκίνηση. Αυτό διαφέρει από υπολογιστή σε υπολογιστή, συνήθως είναι το Esc. Το F2, F10, η το Delete. Όταν σώσετε μια αλλαγή που έχετε κάνει αυτή αποθηκεύεται στο τσιπάκι επάνω στην μητρική του υπολογιστή. Όταν θα ξεκινήσετε τον υπολογιστή το BIOS θα διαμορφώσει τον υπολογιστή με τις ρυθμίσεις που έχει αποθηκεύσει.

To BIOS εκτελεί στην συνέχεια την λειτουργία POST – Power-On Self Test (Διαγνωστικός έλεγχος κατά την εκκίνηση), πριν ξεκινήσει το λειτοργικό σας σύστημα. Ελέγχει για να εξασφαλίσει ότι οι ρυθμίσεις του υλικού είναι έγκυρες και λειτουργούν σωστά. Αν κάτι πάει στραβά θα δείτε ένα μήνυμα στην οθόνη, π.χ το πιο κλασικό είναι όταν δεν ανιχνεύεται πληκτρολόγιο «Keyboard no present – Press F1 to resume” ή θα ακούσετε μία σειρά από μπιπ, 3 ή 5 ή 7 κλπ.

Θα πρέπει να ανατρέξετε στο manual της μητρικής σας για να δείτε τι σφάλμα σημαίνει ο αριθμός των μπιπ που ακούσατε. Συνήθως ο ίδιος αριθμός μπιπ σημαίνει και διαφορετικό σφάλμα ανάλογα με την εταιρία.

Αφού ο υπολογιστής ξεκινήσει – και αφού τελειώσει η λειτουργία POST- Το BIOS ψάχνει το Master Boot Record, ή MBR, που βρίσκεται αποθηκευμένο στον δίσκο εκκίνησης του συστήματος σας και το χρησιμοποιεί για να τρέξει το boot loader.

Επίσης μπορεί να δείτε το ακρωνύμιο CMOS, που σημαίνει «Complementary Metal – Oxide – Semiconductor». Αυτό αναφέρεται σε μνήμη που διατηρείται με την βοήθεια της μπαταρίας (battery – backed memory) όπου το BIOS αποθηκεύει διάφορες ρυθμίσεις της μητρικής. Πλέον κάτι τέτοιο δεν ισχύει αφού αυτή η μέθοδος έχει αντικατασταθεί με την μνήμη flash (που αναφέρεται επίσης και σαν EEPROM) στα σύγχρονα συστήματα. Η μνήμη flash είναι ουσιαστικά ο τύπος μνήμης που έχουν τα φλασάκια usb και οι ssd δίσκοι όπου τα δεδομένα διατηρούνται χωρίς να απαιτείται ρεύμα.

Γιατί το BIOS είναι παρωχημένο και καταργήθηκε

Το BIOS κυκλοφορεί για πάρα πολύ καιρό και δεν αναπτύχθηκε αρκετά. Ακόμα και PC που έτρεχαν MS-DOS την δεκαετία του 1980 είχαν BIOS!

Φυσικά είχε βέβαια κάποια εξέλιξη. Δημιουργήθηκαν μερικές προσθήκες, συμπεριλαμβανόμενου του ACPI, (Advanced Configuration and Power Interface). Που επιτρέπει στο BIOS να ρυθμίσει πιο εύκολα συσκευές και να πραγματοποιήσει προηγμένες ρυθμίσεις ενέργειας, όπως την κατάσταση αναμονής του υπολογιστή. Βέβαια κατά κύριο λόγο παράμενε ίδιο όπως ήταν στην εποχή του MS-DOS.

Το παραδοσιακό BIOS επίσης έχει σοβαρούς περιορισμούς. Μπορεί να εκκινήσει το λειτουργικό σύστημα από δίσκους μεγέθους 2.1 TB η μικρότερους. Δίσκοι μεγαλύτεροι των 3 TB που πλέον είναι κάτι σύνηθες σε έναν υπολογιστή με BIOS δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν εκκίνηση. Ο περιορισμός οφείλεται στον τρόπο που λειτουργεί το Master Boot Record (MBR) του BIOS

To BIOS τρέχει μόνο σε 16-bit λειτουργία επεξεργαστή και έχει μόνο ένα 1 MB μνήμη για την εκτέλεση του. Συχνά έχει δυσκολία να εκκινήσει πολλές συσκευές hardware ταυτόχρονα, το οποίο οδηγεί με την σειρά του σε μεγαλύτερους χρόνους εκκίνησης όταν προσπαθεί να ενεργοποιήσει όλες τις συσκευές και τις διεπαφές σε ένα σύγχρονο PC

To BIOS χρειαζόταν αντικατάσταση εδώ και πολύ καιρό. Η Intel είχε ξεκινήσει την ανάπτυξη του πρωτοκόλου Extensible Firmware Interface (EFI) από το 1998. Η Apple επέλεξε το EFI όταν έκανε μετάβαση τεχνολογίας στην αρχιτεκτονική επεξεργαστών Intel στα Mac το 2006, αλλά οι άλλοι κατασκευαστές PC δεν την ακολούθησαν.

Το 2007, η Intel, η AMD, η Microsoft, και οι κατασκευαστές PC συμφώνησαν στο νέο πρωτόκολλο Unified Extensible Firmware Interface (UEFI) Αυτό πλέον έχει γίνει το πρότυπο και διαχειρίζεται από το Unified Extended Firmware Interface Forum στο οποίο δεν είναι αποκλειστικά η Intel. Η υποστήριξη UEFI παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στα Windows στις εκδόσεις Windows Vista Service Pack 1 και Windows 7. Η μεγαλύτερη πλειοψηφία τον υπολογιστών που βρίσκονται αυτή την στιγμή στην αγορά χρησιμοποιούν UEFI παρά το κλασσικό BIOS

Πως το UEFI αντικαθιστά και βελτιώνει το BIOS

 

Το UEFI αντικαθιστά το παραδοσιακό BIOS στα PC. Δεν υπάρχει τρόπος να αλλάξετε από BIOS σε UEFI στο PC που ήδη έχετε αν είναι παλιό. Θα πρέπει να πάρετε νέα μητρική η τελείως καινούργιο PC που υποστηρίζει και περιέχει UEFI, πράγμα το οποίο γίνεται πλέον σε όλους τους υπολογιστές. Οι περισσότερες εκδόσεις UEFI υποστηρίζουν εξομοίωση BIOS αντι για UEFI ώστε να υπάρχει συμβατότητα με παλαιοτέρα λειτουργικά συστήματα και συσκευές (backwards compatible).

Το νέο πρότυπο UEFI δεν έχει τους περιορισμούς του BIOS. Μπορεί να εκκινήσει το λειτουργικό σύστημα από δίσκους 2.2 TB η μεγαλύτερους. Για την ακρίβεια το θεωρητικό όριο είναι 9.4 zettabytes! (9.4 zettabytes = 8.549.250.196 terabytes) Αυτό το μέγεθος είναι περίπου τρείς φορές όλα τα δεδομένα του Internet αυτή την στιγμή. Αυτό συμβαίνει γιατί το UEFI χρησιμοποιεί την διαμερισματοποίηση GPT αντί του MBR. Επίσης πραγματοποιεί εκκίνηση με διαφορετικό τρόπο, χρησιμοποιώντας εκτελέσιμα EFI αρχεία χωρίς να τρέχει κώδικο από το MBR του δίσκου.

Το UEFI μπορεί να τρέξει σε λειτουργία επεξεργαστή 32-bit η 64-bit mode και έχει μεγαλύτερη μνήμη για να τρέξει από το BIOS, που σημαίνει ότι η εκκίνηση γίνεται πιο γρήγορα. Επίσης σημαίνει ότι οι οθόνες ρυθμίσεων και επιλογών είναι κατά πολύ ανώτερες από του BIOS και μπορούν να περιέχει γραφικά και υποστήριξη ποντικιού. Αυτό δεν συμβαίνει πάντα, υπάρχουν PC που έχουν το πρότυπο UEFI με απλό κείμενο, που δείχνει και λειτουργεί σαν το απλό BIOS.

Επίσης έχει και πολλές νέες επιλογές. Υποστηρίζει την ασφαλή εκκίνηση (Secure Boot) που ελέγχει το λειτουργικό κατά την εκκίνηση για να εξασφαλίσει την ακεραιότητα του από κακόβουλο λογισμικό. Μπορεί επίσης να υποστηρίξει λειτουργίες δικτύου κατευθείαν επάνω στο UEFI (χωρίς να έχει φορτωθεί λειτουργικό σύστημα) ώστε να μπορεί να γίνει ρύθμιση και αντιμετώπιση προβλημάτων εξ αποστάσεως. Με το κλασικό BIOS θα πρέπει να βρίσκεστε ο ίδιος μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή για να κάνετε ρυθμίσεις.

Δεν πρόκειται ουσιαστικά για έναν αντικαταστάτη του BIOS. Το UEFI στην ουσία είναι ένα μικροσκοπικό λειτουργικό σύστημα που τρέχει επάνω από το το υλικολογισμικό (firmware) του PC και έχει κατά πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες. Μπορεί επίσης να αποθηκευτεί σε flash μνήμη στην μητρική η να φορτωθεί από σκληρό δίσκο η κοινόχρηστο αρχείο στον δίκτυο κατά την εκκίνηση.

Το κάθε PC με UEFI μπορεί να έχουν διαφορετική εμφάνισει και επιλογές. Αυτό έχει να κάνει με τον κατασκευαστή του PC, αλλά οι βασικές λειτουργίες είναι ίδιες σε όλα.

Πως μπορείτε να προσπελάσετε της ρυθμίσεις του UEFI σε ένα σύγχρονο PC 

Αν είστε ένας απλώς χρήστης PC, πηγαίνοντας σε έναν υπολογιστή που έχει UEFI δεν θα διαπιστώστε κάποια αλλάγή. Ο νέος σας υπολογιστής θα εκκινεί και θα τερματίζει πιο γρήγορα από ότι με το BIOS και μπορείτε να χρησιμοποιήσετε δίσκους μεγαλύτερους από 2.2 TB.

Αν χρειαστεί να προσπελάσετε τις low-level ρυθμίσεις (δηλαδή να μπείτε στο BIOS όπως συνηθίζουμε να λέμε) πρέπει να προσπελάσετε τις ρυθμίσεις μέσω του υλικολογισμικού UEFI μέσω των επιλογών που παρέχουν τα Windows και όχι πατώντας κάποιο πλήκτρο κατά την εκκίνηση του υπολογιστή. Οι καινούργιοι υπολογιστές φορτώνουν τόσο γρήγορα πλέον που οι κατασκευαστές δεν θέλουν να καθυστερεί το μηχάνημα περιμένοντας αν θα πατήσετε κάποιο πλήκτρο.

(Σε έναν υπολογιστή με Windows 10 θα πρέπει να πάτε στις ρυθμίσεις και από εκεί να επιλέξετε την επιλογή Ρυθμίσεις -> Ενημερώσεις και Ασφάλεια -> Επαναφορά -> Προχωρημένες επιλογές εκκίνησης και να πατήσετε το “Εκκίνηση τώρα” Στο μενού που θα εμφανιστεί θα επιλέξετε το “Ρυθμίσεις υλικολογισμικού UEFI”)

 

Υπάρχουν ωστόσο υπολογιστές με UEFI που σας επιτρέπουν να προσπελάσετε το UEFI με τον ίδιο τρόπο με το BIOS πατώντας ένα πλήκτρο κατά την εκκίνηση.

Ενώ το UEFI αποτελεί μία μεγάλη καινοτομία, όλες οι αλλαγές βρίσκονται στο παρασκήνιο. Οι περισσότεροι χρήστες PC δεν θα καταλάβουν ποτέ διαφορά ή θα χρειαστεί να κάνουν κάποια ενέργεια γιατί το PC τους χρησιμοποιεί UEFI αντί για το παραδοσιακό BIOS. Το μόνο που χρειάζεται να ξέρουν είναι ότι υποστηρίζει περισσότερες σύγχρονες συσκευές και επιλογές.

Τι είναι οι κάρτες μνήμης Micro SD: Ολες οι διαφορές μεταξύ τους

Οι διαφορές μεταξύ Class 2, Class 4, Class 6 και Class 10

Ψάχνετε μια κάρτα μνήμης microSD για το κινητό η το τάμπλετ σας; τότε σίγουρα θα συναντήσετε τους όρους Class 2, Class 4, Class 6 και Class 10 με τους οποίους κατηγοριοποιούνται οι κάρτες.

  • Class 2: ελάχιστη ταχύτητα 2 MB/s (16 Mbit/s)
  • Class 4:  ελάχιστη ταχύτητα 4 MB/s (32 Mbit/s)
  • Class 6:  ελάχιστη ταχύτητα 6 MB/s (48 Mbit/s)
  • Class 10: ελάχιστη ταχύτητα 10 MB/s (80 Mbit/s)

Τo Class είναι μία ένδειξη της ελάχιστης ταχύτητας με την οποία μπορείτε να γράψετε η να διαβάσετε δεδομένα από την κάρτα. Όσο πιο ανώτερο είναι το class τόσο πιο γρήγορα τα δεδομένα γράφονται στην κάρτα. Δηλαδή μπορείτε να γράψετε με τουλάχιστον 4 MB το δευτερόλεπτο με μία κάρτα microSD Class 4.

Οι νέες κατηγορίες Video Class (U1, U3, V6, V10, V30, V60, V90)

Τα σύμβολα Speed Class*, UHS Speed Class** and Video Speed Class δείχνουν την ελάχιστη ταχύτητα εγγραφής. Αυτό είναι κυρίως χρήσιμο για βιντεοκάμερες, συσκευές εγγραφής βίντεο και άλλες συσκευές με δυνατότητες εγγραφής βίντεο.

Σχετικά με τη δίαυλο (bus mode), είναι απαραίτητο να έχετε μια ταχύτητα διαύλου λειτουργία αρκετά γρήγορη που δεν επηρεάζει την ταχύτητα εγγραφής της μνήμης. Το C10 χρησιμοποιείται σε λειτουργία υψηλής ταχύτητας ή ταχύτερη, τα U1 και U3 χρησιμοποιούνται σε SDR50 / DDR50 ή ταχύτερα και τα V60 και V90 χρησιμοποιούνται σε λειτουργία UHS-II ή ταχύτερα.

Η κατηγορία βίντεο ταχύτητας ορίζεται ανάλογα με την διεργασίας καταγραφής βίντεο υψηλής ευκρίνειας και υψηλής ποιότητας π.χ 4Κ και 8Κ, και έχει επίσης ένα σημαντικό χαρακτηριστικό για την υποστήριξη μνήμης flash επόμενης γενιάς, όπως το 3D NAND. Επιπλέον, καθώς καλύπτει την ταχύτητα του βίντεο HD (2K), από τώρα και στο εξής είναι δυνατή η ενσωμάτωση στην κατηγορία Video Speed ​​Class.


Επεξηγηματικός πίνακας για το ποια κάρτα να χρησιμοποιήσετε ανάλογα με την συσκευή σας και την ποιότητα του βίντεο που θέλετε να καταγράψετε.

 

Καλύτερος συνδυασμός μεταξύ Speed Class (ταχύτητα κάρτας) και συσκευής

Η συσκευή σας (φωτογραφική μηχανή, βιντεοκάμερα κλπ) μπορεί στις οδηγίες του να σας υποδεικνύει την απαιτούμενη ταχύτητα κάρτας.

Πρέπει πάντα να επιλέγετε την ταχύτητα κάρτας που αναφέρεται για την συσκευή σας η κάποια ανώτερης ταχύτητας.

Για παράδειγμα, εάν η συσκευή σας απαιτεί κάρτα μνήμης SD Class Speed ​​4, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κάρτες μνήμης SD Class 4, 6 ή 10 SD.
Εάν η κεντρική συσκευή σας απαιτεί κάρτα μνήμης UHS Speed ​​Class 1 SD, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε UHS Speed ​​Class 1 ή 3 κάρτες μνήμης SD.
Στις κάρτες Video Class ισχύει επίσης το ίδιο.  Σημειώστε ότι η αναμενόμενη ταχύτητα εγγραφής δεν θα είναι διαθέσιμη αν συνδυάσετε διαφορετικές κατηγορίες καρτών Class 10, U1 και V10, ακόμη και αν αυτές έχουν την ταχύτητα εγγραφής π.χ 10MB / sec.

Σε ποιές περιπτώσεις χρειάζεστε μια γρήγορη κάρτα

Ανάλογα με το πως χρησιμοποιείτε την κάρτα μπορεί να χρειάζεστε κάποια με την μεγαλύτερη δυνατή ταχύτητα. Για παράδειγμα αν γράφετε video υψηλής ανάλυσης η βγάζετε πάρα πολλές φωτογραφίες διαδοχικά τότε μια κάρτα μνήμης με την υψηλότερη ταχύτητα επιβάλλεται, αφού π.χ η επόμενη φωτογραφία αποθηκεύεται μόνο οταν έχει αποθηκευτεί η προηγούμενη. Το ίδιο συμβαίνει όταν γίνεται ανάγνωση δεδομένων από την κάρτα. Αν γράφετε π.χ κάποιο video υψηλής ανάλυσης με ταχύτητα 4 MB το δευτερόλεπτο, μία κάρτα Class 2 με μέγιστη ταχύτητα 2 MB το δευτερόλεπτο δεν μπορεί να ανταποκριθεί.

 

Σε ποιές περιπτώσεις χρειάζεστε μια αργή κάρτα

Οι προδιαγραφές της ταχύτητας ανάγνωσης και εγγραφής αφορά πάντοτε την διαδοχική πρόσβαση, δηλαδή τα δεδομένα που γραφονται και διαβάζονται διαδοχικά. Το μειονέκτημα στις κάρτες με υψηλή ταχύτητα είναι οτι μειώνεται η ταχύτητα πρόσβασης στο επιθυμητό σημείο της κάρτας. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό όταν π.χ στο κινητό μεταφέρετε εφαρμογές από την μνήμη της συσκευής στην κάρτα για εξοικονόμηση χώρου. Σε αυτή την περίπτωση είναι καλύτερα να χρησιμοποιήσετε μια κάρτα Class 2 αντί για Class 4

 

Διαφορές μεταξύ microSDHC, microSDXC και microSD

Σίγουρα θα έχετε συναντήσει και κάρτες που γράφουν επάνω microSDHC ή microSDXC ενώ άλλες αναφέρονται απλά ως microSD.

Ολοι αυτοί οι τύποι καρτών είναι τύπου microSD, η διαφορά είναι στην χωρητικότητα.

  • Micro SD – Η απλή Micro SD έχει χωρητικότητα μέχρι 2 GB
  • Micro SD HC – Η mircoSDHC έχει χωρητικότητα μέχρι μεταξύ 4 και 32 GB
  • Micro SD XC – Η mircoSDXC έχει χωρητικότητα μέχρι μεταξύ 32 GB και 3 TB

Το HC και το XC είναι συντομεύσεις του High Capacity και του eXtended Capacity.

Συμβατότητα

Παρά το γεγονός οτι οι  microSDHC και οι microSDXC κάρτες είναι ίδιες από πλευράς κατασκευής, θα πρέπει να προσέχετε αν είναι συμβατές με την συσκευή που θέλετε να της τοποθετήσετε, π.χ αν τοποθετήσετε μια κάρτα microSDXC των 32 GB σε ένα τάμπλετ που μπορεί να πάρει κάρτα μέγιστης χωρητικότητας 16 GB είναι δεδομένο οτι δεν θα λειτουργήσει. Συμβουλευτήτε πάντοτε τις οδηγίες της συσκευής.

Κάποιες κάρτες επίσης είναι διαμορφωμένες με το παλιό σύστημα αρχείων FAT16, οι Micro SD HC συνήθως με το FAT32 και οι Micro SD XC με το καινούργιο exFAT. Οπότε αν έχετε κάποιο παλιό κινητό η κάμερα θα πρέπει πάλι να κοιτάξετε τις προδιαγραφές της συσκευής για συμβατότητα.

Κάποιες συσκευές διαμορφώνουν αυτόματα μια καινούργια κάρτα στο σύστημα αρχείων που χρησιμοποιούν αλλά αυτό δεν είναι πάντα ο κανόνας.

Instagram και WhatsApp αλλάζουν όνομα: Τι αποφάσισε το Facebook


Η Facebook αποφάσισε να προχωρήσει στην αλλαγή ονόματος των δύο δημοφιλών του εφαρμογών Instagram και WhatsApp.

Συγκεκριμένα, την… αλλόκοτη μετονομασία επιβεβαίωσε και η ίδια η εταιρεία – κολοσσός, τονίζοντας ότι αποφάσισε να αλλάξει τα ονόματα των δύο εφαρμογών για να καταστεί σαφέστερο στους χρήστες ότι είναι ιδιοκτησία του.

Το Instagram θα μετονομαστεί σε «Instagram from Facebook», ενώ το WhatsApp αντίστοιχα, σε «WhatsApp from Facebook».

Μία απλή αλλαγή σαν κι αυτή, θα κάνει ωστόσο ξεκάθαρο πού ανήκουν οι δύο συγκεκριμένες κορυφαίες εφαρμογές, όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα του The Verge.

«Θέλουμε να είμαστε πιο ξεκάθαροι σχετικά με τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που είναι μέρος της Facebook» δήλωσε εκπρόσωπος της εταιρείας.

Οι καλύτερες κρυπτογραφημένες εφαρμογές ανταλλαγής μηνυμάτων που δεν ξέρατε ότι υπήρχαν

Κρατήστε το μυστικό, κρατήστε το ασφαλές

1. Signal

2. Telegram

3. Line

4. Silence

5. Threema

Διαβάστε παρακάτω για λεπτομερή ανάλυση της κάθε εφαρμογής

Ο πολλαπλασιασμός των εφαρμογών ανταλλαγής μηνυμάτων σε κινητές συσκευές σημαίνει ότι μπορούμε να διατηρούμε επαφή με δεκάδες ανθρώπους ταυτόχρονα, από τους φίλους και την οικογένεια έως τους πελάτες και τους συναδέλφους, ακόμα και αν βρίσκονται στην άλλη άκρη του κόσμου.

Αλλά για να διασφαλίσετε ότι οι συνομιλίες σας θα παραμείνουν ιδιωτικές, θα πρέπει πραγματικά να έχετε μία από τις εφαρμογές ασφαλούς υπηρεσίας ανταλλαγής μηνυμάτων για κινητά που προσφέρονται στην αγορά.

Αυτές είναι οι εφαρμογές που προσφέρουν κρυπτογράφηση από άκρο σε άκρο – με άλλα λόγια, η συνομιλία κωδικοποιείται, οπότε μόνο ο αποστολέας και ο παραλήπτης μπορούν να καταλάβουν τι λέγεται.

Κρυπτογράφηση σημαίνει ότι ακόμη και αν κάποιος παραβιάσει τους διακομιστές της εφαρμογής μηνυμάτων ή παραβιάσει τις συνομιλίες σας από το ασύρματο Wi-Fi χαμηλής ασφάλειας στο οποίο έχετε συνδεθεί π.χ από μία καφετέρια, δεν θα μπορέσει να ερμηνεύσει τα μηνύματα.

  • Μια επίσης υπηρεσία VPN μπορεί επίσης να σας βοηθήσει να παραμείνετε ασφαλείς στο διαδίκτυο
  • Επίσης θα πρέπει να έχετε και ένα αξιόπιστο λογισμικό προστασίας από ιούς

Image Credit: Signal

1. Signal

Το χρυσό πρότυπο κρυπτογραφημένων μηνυμάτων

Ανοικτή πηγή κώδικα, κορυφαία κρυπτογράφηση
Υποστηρίζει επίσης την εξαφάνιση μηνυμάτων

Το Signal θεωρείται ευρέως ως το χρυσό πρότυπο των κρυπτογραφημένων εφαρμογών μηνυμάτων, κυρίως επειδή ο μηχανισμός κρυπτογράφησης του είναι ανοικτού κώδικα και είναι διαθέσιμος για οποιονδήποτε να τον επιθεωρήσει.

Αυτό δεν τον καθιστά ευκολότερο να παραβιαστεί, αλλά σημαίνει ότι υπάρχουν πολλοί περισσότεροι χρήστες που μπορούν να εξετάσουν την αξιοπιστία των μεθόδων κρυπτογράφησης.

Εκτός από την κορυφαία κρυπτογράφηση που προσφέρεται εδώ, η ίδια η εφαρμογή είναι αρκετά απλή και βασική από άποψη οπτικής και εμφάνισης.

Παρέχει ομάδες συνομιλιών υποστήριξης, όμως καθώς και αποστολή αρχείων και φωτογραφιών εκτός από κείμενο.

Το Signal μπορεί να αντικαταστήσει την προεπιλεγμένη εφαρμογή SMS, αν θέλετε, αλλά τα μηνύματα SMS δεν είναι κρυπτογραφημένα – εσείς και το άτομο που συνομιλείτε και με τα δύο πρέπει να έχετε εγκατεστημένο το Signal για να λειτουργεί σωστά η λειτουργία της κρυπτογράφησης, διαφορετικά το Signal δεν θα μπορέσει να κρυπτογραφήσει την συνομιλία και στα δύο άκρα.

Η εφαρμογή περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα χρήσιμα χαρακτηριστικά, πάνω από την αξιόπιστη ασφάλεια, όπως βίντεο κλήσεις και εξαφανίζοντας μηνύματα μετά από ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα (τέλειο για τις συζητήσεις που δεν θέλετε να παραμείνουν στο αρχείο).

 

 

Image Credit: Telegram

2. Telegram

Κρατήστε τις συνομιλίες σας κλειδωμένες με ασφάλεια

Προσφέρει όλες τις βασικές λειτουργίες IM.
Εξαίρετο περιβάλλον εργασίας
Η κρυπτογράφηση από άκρο σε άκρο δεν είναι προεπιλεγμένη

Το Telegram είναι σχεδόν εξίσου ικανοποιητικό με το Signal, αν και οι μέθοδοι κρυπτογράφησης του δεν είναι ανοιχτού κώδικα και επομένως δεν έχουν ελεγχθεί εξίσου από ειδικούς ασφαλείας.

Αυτό που έχει προς όφελός του είναι το πιο καλό περιβάλλον χρήσης, αν αυτό είναι σημαντικό για εσάς.

Ένα άλλο μείον του Telegram είναι ότι η κρυπτογράφηση από άκρο σε άκρο (end to end) δεν είναι ενεργοποιημένη από προεπιλογή, οπότε πρέπει να βεβαιωθείτε ότι η λειτουργία Secret είναι ενεργοποιημένη πριν να είστε βέβαιοι ότι κανένας άλλος δεν πρόκειται να αποκτήσει πρόσβαση στις επικοινωνίες σας.

Οι άλλοι τύποι συνομιλίας και μεταφοράς αρχείων είναι κρυπτογραφημένοι, αλλά μόνο για μέρος της μεταφοράς τους μεταξύ συσκευών.

Αν εξαιρέσουμε τα παραπάνω, το Telegram έχει πολλές επιλογές ασφαλείας, με χαρακτηριστικά όπως αντιγράφων συζητήσεων και μηνύματα που εξαφανίζονται (μηνύματα με συγκεκριμένο χρόνο λήξης).

Μπορείτε να δημιουργήσετε ομάδα συνομιλίας, να πραγματοποιείτε βιντεοκλήσεις και πολλά άλλα, ενώ κατά τη χρήση υπάρχει φιλικό περιβάλλον όπως και στις άλλες εφαρμογές ανταλλαγής μηνυμάτων.

 

 

Image Credit: Line

3. Line

To Line, ή αλλιώς ο Ιαπωνικός Δράκος (έχει κατασκευαστεί στην Ιαπωνία) είναι ένας messenger πλήρως λειτουργικός και με αυξημένη ασφάλεια.

Οι πιο πολλές επαφές σας πιθανώς να μην το χρησιμοποιούν ή να μην το ξέρουν.
Διαθέτει πολύ ασφαλές πρότυπο κρυπτογράφησης.

Αναμφίβολα είστε ήδη εξοικειωμένοι με της υπηρεσίες μηνυμάτων, αλλά ίσως να μην έχετε συνειδητοποιήσει ότι προσφέρει κρυπτογράφηση από άκρο σε άκρο (end to end) για τα μηνύματά σας – στην πραγματικότητα, χρησιμοποιεί το υπερ-ισχυρό πρωτόκολλο κρυπτογράφησης που αναπτύχθηκε από το Signal.

Εκτός από τις συνηθισμένες συνομιλίες με κείμενο, είναι σε θέση να χειριστεί τις βιντεοκλήσεις, τις συνομιλίες ομάδων, και την δημιουργία και κοινή χρήση άλμπουμ φωτογραφιών. Μπορείτε να κάνετε συνομιλία με πολλούς ανθρώπους ταυτόχρονα, να αφήστε φωνητικά μηνύματα και πολλά άλλα.

Η τεράστια δημοτικότητα του κυρίως λόγω του υψηλού επιπέδου κρυπτογράφησης που παρέχει λειτουργεί επίσης υπέρ του, επειδή οι πιθανότητες είναι ότι οι άνθρωποι από την λίστα επαφών σας το έχουν ήδη εγκαταστήσει ψάχνοντας για ασφάλεια. Όλες οι συνομιλίες είναι πλήρως κρυπτογραφημένες.

 

 

Image Credit: Silence

4. Silence

Προστασία των κειμένων σας

Κρυπτογράφηση από άκρο σε άκρο για SMS / MMS
Το SMS δεν είναι τόσο ασφαλές όσο το IM

Η συγκεκριμένη εφαρμογή εστιάζει στη διατήρηση των μηνυμάτων σας ασφαλή και ασχολείται άμεσα με SMS και MMS, παρά με πρωτόκολλα συνομιλίας που λειτουργούν στον ιστό.

Είναι στην πραγματικότητα ένα πρόγραμμα με στοιχεία από το Signal και χρησιμοποιεί τις ίδιες μεθόδους κρυπτογράφησης με ανοικτή πηγή, οι οποίες ελέγχονται τακτικά από ειδικούς σε θέματα ασφαλείας για να βεβαιωθείτε ότι ο κώδικας δεν έχει παραβιαστεί  ή ξεκλειδωθεί από οποιονδήποτε.

Πάρτε τα χέρια σας στο ιστορικό συνομιλιών σας.

Αν θέλετε, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το Silence και το Signal μαζι μαζί, έτσι έχετε όλα τα πλεονεκτήματα του SMS / MMS, όπως τη δυνατότητα να το χρησιμοποιήσετε χωρίς Wi-Fi,

Καθώς χρησιμοποιείτε SMS / MMS, το τηλεφωνικό σας δίκτυο μπορεί να σας πει με ποιον πραγματικά συνομιλείτε, ακόμη και αν δεν μπορεί να δει τι λέγεται λόγω  στην κρυπτογράφηση που εφαρμόστηκε.

Για να βεβαιωθείτε ότι όλα είναι ασφαλή όπως πρέπει, πρέπει να εισαγάγετε ένα μοναδικό κωδικό πρόσβασης για να διατηρήσετε την εφαρμογή κλειδωμένη.

 

 

 

5. Threema

Ασφαλής σύνδεση
Ελάχιστη χρήση δεδομένων
Ανώνυμα μηνύματα

 

Το Threema είναι μια άλλη ασφαλής εφαρμογή ανταλλαγής μηνυμάτων που στοχεύει να κρατήσει τα δεδομένα σας έξω από τα χέρια τρίτων.

Η εφαρμογή μπορεί να χρησιμοποιηθεί ανώνυμα και δεν είναι μόνο για μηνύματα αλλά και για τηλεφωνικές κλήσεις που μπορούν να κρυπτογραφηθούν με ασφάλεια.

Ενώ οι ασφαλείς συνδέσεις αποτελούν το στυλοβάτη πολλών εφαρμογών μυνημάτων, το Threema πηγαίνει ένα ακόμα, εξασφαλίζοντας ότι δεν αποθηκεύονται στοιχεία επικοινωνίας στους διακομιστές του και ότι τα δεδομένα μηνυμάτων που περνούν από αυτούς διαγράφονται αμέσως μόλις αποσταλούν.

Το αποτέλεσμα είναι ότι τα τοπικά αρχεία παραμένουν στο τηλέφωνό σας, και όχι σε άλλους διακομιστές, όπου οι πληροφορίες θα μπορούσαν να  πέστουν στα χέρια  χάκερς ή υπηρεσιών συλλογής δεδομένων.

Για όλα τα θέματα ασφαλείας, το Threema εξακολουθεί να είναι μια πλήρως λειτουργική εφαρμογή ανταλλαγής μηνυμάτων, η οποία σας επιτρέπει να στέλνετε εικόνες, αρχεία, βίντεο και τοποθεσίες, καθώς και να δημιουργείτε ομάδες και  δημοσκοπήσεις για άλλους χρήστες.

Δεν χρειάζεται να συνδεθείτε με ένα λογαριασμό ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή με άλλες προσωπικές πληροφορίες, μειώνοντας την ποσότητα των δεδομένων που απαιτούνται για τη χρήση του.

Προσοχή: Απατεώνες παριστάνουν τους τεχνικούς υπολογιστών και αποκτούν πρόσβαση σε λογαριασμούς e-banking!

 

“Καμπανάκι” της Διεύθυνσης Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος για απατεώνες του Διαδικτύου. Ξεγελούν ανύποπτους χρήστες παριστάνοντας τους τεχνικούς ηλεκτρονικούς υπολογιστές. “Προθυμοποιούνται” να εγκαταστήσουν, δήθεν, αναβαθμισμένα λογισμικά. Με τον τρόπο αυτό αποκτούν πρόσβαση σε κωδικούς, προσωπικά δεδομένα, ακόμη και σε λογαριασμούς e-banking.

Στη Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος καταγγέλλονται, το τελευταίο χρονικό διάστημα, πολλά κρούσματα απατηλών τηλεφωνικών κλήσεων σε πολίτες, με σκοπό την εξαπάτησή τους.

Ειδικότερα, άγνωστοι δράστες προσποιούμενοι τεχνικούς σε κέντρα υποστήριξης μεγάλων εταιρειών λογισμικού, «προθυμοποιούνται» να βοηθήσουν τους πολίτες στην επίλυση τεχνικών προβλημάτων στους υπολογιστές τους ή να πραγματοποιήσουν έλεγχο γνησιότητας των εγκαταστημένων προγραμμάτων στα κομπιούτερ, ώστε να συνεχίσουν να τα χρησιμοποιούν.

Στο πλαίσιο αυτό ζητούν από τους ανυποψίαστους χρήστες να εγκαταστήσουν στον ηλεκτρονικό τους υπολογιστή λογισμικό απομακρυσμένης πρόσβασης, αποκτώντας έτσι έλεγχο στον υπολογιστή και στο σύνολο των δεδομένων που είναι αποθηκευμένα σε αυτόν, όπως:

λογαριασμούς e-banking,

λογαριασμούς μέσων κοινωνικής δικτύωσης,

φωτογραφίες και βίντεο,

ιστορικό περιήγησης,

κωδικούς πρόσβασης σε εφαρμογές και ιστοτόπους κ.α.,

Τα δεδομένα αυτά στη συνέχεια τα χρησιμοποιούν σε διάφορες έκνομες δραστηριότητες.

Συστήνεται στους πολίτες να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί, να μην ανταποκρίνονται στις κλήσεις αυτές και να μην αποκαλύπτουν προσωπικά δεδομένα και στοιχεία σε διάφορους επιτήδειους.

Σε περίπτωση που έχουν αποκαλύψει προσωπικά δεδομένα προτείνεται:

-άμεση κατάργηση των εφαρμογών, που οι κυβερνοεγκληματίες ζήτησαν να εγκαταστήσετε,

-επαναφορά εργοστασιακών ρυθμίσεων, στις συσκευές που τυχόν απέκτησαν πρόσβαση (κατόπιν λήψης αντιγράφων ασφαλείας – backup),

-εκτέλεση πλήρους σάρωσης ασφαλείας για τον εντοπισμό μολυσμένων ή επικίνδυνων προγραμμάτων, με τη βοήθεια ενημερωμένου λογισμικού ασφαλείας,

-αλλαγή κωδικών πρόσβασης και χρήση ισχυρών κωδικών, συνδυαζόμενων χαρακτήρων και πολυπλοκότητας (Κεφαλαία – μικρά – σύμβολα – αριθμούς) και

-άμεση επικοινωνία με το αρμόδιο -κατά περίπτωση- τραπεζικό ίδρυμα σε περίπτωση πραγματοποίησης συναλλαγών – μεταφορών χρηματικών ποσών που δεν αναγνωρίζετε.

Επιπλέον, σε κάθε περίπτωση αναφέρετε το περιστατικό απάτης τεχνικής υποστήριξης στην εταιρεία, της οποίας τεχνικούς υποδύθηκαν οι επιτήδειοι και καταγγείλτε το γεγονός στη Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος:

Τηλεφωνικά στον αριθμό 111 88

Στέλνοντας e-mail: ccu@cybercrimeunit.gov.gr

Μέσω της εφαρμογής (application) για έξυπνα τηλέφωνα (smart phones), με λειτουργικό σύστημα iOS – Αndroid: FEELSAFE E-COMMERCE

Μέσω Twitter «Γραμμή SOS Cyber Alert»: https://twitter.com/CyberAlertGR

Χαρδαλιάς: Ολοκληρώθηκε η δοκιμαστική λειτουργία του «112» (Αριθμός έκτακτης ανάγκης) – Από τις 10/8 η πιλοτική εφαρμογή αποστολής sms

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε η δοκιμαστική λειτουργία του Ευρωπαϊκού Αριθμού Έκτακτης Ανάγκης 112 από τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας. Όσοι βρέθηκαν σήμερα στη Σύρο έλαβαν στις 12:00 ένα γραπτό μήνυμα στο κινητό τους. Στο sms αναγραφόταν ότι πρόκειται για «δοκιμαστικό μήνυμα νέου εθνικού συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης και δεν απαιτείται καμιά ενέργεια από σας».

 

Η άσκηση λειτουργίας αποστολής sms για περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης μέχρι ότου λειτουργήσει εξ ολοκλήρου το σύστημα 112 έγινε παρουσία του υπουργού Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Κυριάκου Πιερρακάκη, ο οποίος δήλωσε ότι «τόσο η άσκηση του sms όσο κι η άσκηση του CBS (αποστολή μηνυμάτων εκπομπής κυψέλης) του 112 ήταν επιτυχής. Το σύστημα 112 θα είναι διαθέσιμο στο τέλος του έτους, είναι ένα πρωτοποριακό σύστημα. Όταν ο πρωθυπουργός επισκέφθηκε το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης πριν από 17 ημέρες είχε ζητήσει και μια ενδιάμεση λύση μέχρι το σύστημα να είναι λειτουργικό. Σήμερα, το τεχνολογικό σκέλος αυτής της λύσης, δηλαδή να μπορούμε να στείλουμε sms σε περιοχές όπου έχουν πρόβλημα είναι σε πρώτη φάση λειτουργικό. Εκκρεμεί να γίνουν μια σειρά από πρόσθετες ενέργειες, αλλά θα είμαστε εντός χρονοδιαγράμματος τους ενός μήνα, ώστε να έχουμε αυτήν την ενδιάμεση λύση στα χέρια μας».

Ο κ. Πιερρακάκης αναφερόμενος στις καταστροφικές πυρκαγιές στο Μάτι όπου χάθηκαν ανθρώπινες ζωές τόνισε ότι «το ελάχιστο το οποίο η πολιτεία χρωστά στους Έλληνες πολίτες είναι να μπορέσει να κάνει το καλύτερο που μπορεί. Δεν θα μπορέσουμε να αποφύγουμε όλες τις κρίσεις πολιτικής προστασίας, αλλά οφείλουμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε».

Από την πλευρά του, ο Γενικός Γραμματέας Πολιτικής Προστασίας, Νίκος Χαρδαλιάς, υπογράμμισε ότι «είμαστε στην αρχή μιας προσπάθειας, έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας, τις επόμενες μέρες θα εκπαιδευτεί και αναγκαίο προσωπικό, ώστε στις 10 Αυγούστου, ένα μήνα μετά την ημερομηνία που ζήτησε ο πρωθυπουργός την εφαρμογή της ενδιάμεσης λύσης, να είμαστε λειτουργικοί ως πιλοτική εφαρμογή μέχρι το τέλος του χρόνου που θα έχουμε ολοκληρώσει την διαδικασία του 112 και θα πρέπει να ανταποκριθούμε στα νέα δεδομένα της νέας εποχής και με σεβασμό στην ασφάλεια και την προστασία του κάθε πολίτη. Συνεχίζουμε, σκληρή δουλειά, σκληρή προσπάθεια».


Ο κ. Χαρδαλιάς διευκρίνισε ότι στόχος τους είναι να αισθανθεί κι ο τελευταίος πολίτης σε όλη την χώρα ότι η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας είναι παρούσα και το κομμάτι που αφορά στην ασφάλεια των πολιτών «είναι προτεραιότητα, είναι στοίχημα ζωής για όλους μας».

Να υπενθυμίσουμε ότι η «ενδιάμεση λύση» με SMS έρχεται να καλύψει την αδυναμία ορισμένων συσκευών να λάβουν μηνύματα εκπομπής κυψέλης (CBS). Αντί για την προαναφερθείσα λειτουργία του 112, η «ενδιάμεση λύση» θα αποστέλλει συμβατικά μηνύματα SMS. Κατόπιν συνεννόησης με τους παρόχους, η χώρα χωρίστηκε σε γεωγραφικές περιοχές με σκοπό οι κεραίες κάθε περιοχής να είναι έτοιμες να στείλουν άμεσα μηνύματα σε όσες συσκευές βρίσκονται εντός της εμβέλειάς τους.

(ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Τι γίνεται με το FaceApp; 6 ερωταπαντήσεις… ασφαλείας για την εφαρμογή που «σαρώνει»

 

Μπορεί να «σαρώνει» σε όλο τον κόσμο ως εφαρμογή που ήρθε για να προκαλέσει τις αισθήσεις μας τροποποιώντας το πρόσωπό μας έτσι ώστε να μοιάζει γηραιότερο (ή νεότερο) αλλά πόσο πραγματικά την ξέρουμε; Η τεράστια απήχηση που δείχνει να έχει το FaceApp καθιστά απαραίτητη τη διαλεύκανση ζητημάτων που άπτονται της χρήσης αλλά και της ασφάλειάς της για το κοινό.

Και αυτό καθώς εκφράζονται έντονοι προβληματισμοί για τους όρους χρήσης της και για το τί αυτοί συνεπάγονται για τις ίδιες τις φωτογραφίες και τα δεδομένα των χρηστών. Δεν είναι λίγοι όσοι ισχυρίζονται ότι η εταιρία αποκτά πρόσβαση σε μια γιγαντιαία βάση δεδομένων αποτελούμενη από φωτογραφικό υλικό του κόσμου και το οποίο θα μπορούσε με ευκολία να διαχυθεί στο διαδίκτυο.

Τι ακριβώς συμβαίνει τελικά; Το BBC απαντά σε καίρια ερωτήματα που οφείλει ο καθένας και η καθεμιά να έχει στο πίσω μέρος του μυαλού πριν κατεβάσει και χρησιμοποιήσει την εφαρμογή.
 

Τι είναι το FaceApp;

Εδώ είναι το παράδοξο καθώς δεν πρόκειται αρχικά για μια καινούρια εφαρμογή. Είχε γίνει γνωστή πριν δυο χρόνια με τα «ethnicity filters» τα οποία «μεταμόρφωναν» τους χρήστες σε άτομα άλλης εθνικότητας ή φυλής. Προκλήθηκαν ωστόσο έντονες αντιδράσεις και το φίλτρο εγκαταλείφθηκε. Τα φίλτρα όμως δεν περιορίζονται σε αυτό, καθώς μπορεί να δώσει διάσταση ηλικιακή στο πρόσωπο ή να του βάλει γυαλιά οράσεως ή ηλίου. Φυσικά και να προσθέσει την απαραίτητη κόμη ή να βάλει ένα διάπλατο χαμόγελο στον ενδιαφερόμενο. Αυτά γίνονται μέσω τεχνητής νοημοσύνης, με έναν αλγόριθμο να παίρνει την εικόνα του προσώπου και να την τροποποιεί με βάση άλλες εικόνες.
 

Ποιο είναι το πρόβλημα;

Όπως σημειώνει το BBC, πολλοί ήταν εκείνοι που εξέφρασαν προβληματισμό όταν ο developer Τζόσουα Νόζι έγραψε στο Twitter πως το FaceApp ανεβάζει φωτογραφίες από τα smartphones χρηστών χωρίς να ζητά άδεια. Ο ισχυρισμός διαψεύστηκε από έναν Γάλλο ερευνητή κυβερνοασφαλείας γνωστό ως «Έλιοτ Άντερσον», ο οποίος μετά από σχετική έρευνα διαπίστωσε πως δεν λαμβάνει χώρα τέτοιου είδους μαζικό upload. Η εφαρμογή ανεβάζει μόνο τις φωτογραφίες που υποβάλλονται από τους χρήστες κάτι που επιβεβαίωσε στο BBC και η ίδια εταιρεία.
 


Πώς γίνεται η αναγνώριση του προσώπου;

Κάποιοι θεωρούν πως το FaceApp μπορεί να χρησιμοποιεί δεδομένα που συλλέγονται από τις φωτογραφίες χρηστών ούτως ώστε να «εκπαιδεύονται» οι αλγόριθμοι που είναι «επιφορτισμένοι» με την αναγνώριση προσώπου- κάτι που μπορεί να γίνεται και μετά τη διαγραφή των φωτογραφιών, αρκεί να έχουν κρατηθεί οι διαστάσεις τους. Ο CEO της εταιρείας ωστόσο το αρνείται κατηγορηματικά ξεκαθαρίζοντας ότι η χρήση των φωτογραφιών γίνεται μόνο για τη διαδικασία της τροποποίησής τους.
 

Τότε γιατί απαιτείται να γίνει upload της φωτογραφίας;

Αυτό είναι το πιο καίριο ερώτημα και αυτό που προκαλεί τις περισσότερες απορίες. Γιατί δηλαδη να μην μπορεί η εφαρμογή να κάνει απλά την επεξεργασία επί τόπου της φωτογραφίας στα smartphones. Ο server όπου αποθηκεύονται οι φωτογραφίες είναι στις ΗΠΑ, ενώ η ίδια η εταιρεία εδρεύει στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας. Η ερευνήτρια κυβερνοασφαλείας Τζέιν Μάντσουν Γουόνγκ έγραψε στο Twitter πως αυτό ίσως απλά να αποσκοπεί στο να αποκτήσει η εφαρμογή πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών, καθώς με αυτό τον τρόπο είναι πιο δύσκολο για άλλους που φτιάχνουν παρόμοιες εφαρμογές να δουν πώς λειτουργούν οι αλγόριθμοι. Από τη μεριά της, η δικηγόρος Ελίζαμπεθ Ποτς Γουάινσταϊν σημείωσε πως οι όροι χρήσης της εφαρμογής υποδεικνύουν πως οι φωτογραφίες των χρηστών μπορούν να χρησιμοποιηθούν για εμπορικούς σκοπούς (όπως τις διαφημίσεις της ίδιας της εφαρμογής)- αν και ο Λανς Ουλάνοφ, αρχισυντάκτης του Lifewire, υπέδειξε πως κάτι παρόμοιο υπάρχει και στο Twitter.
 

Τα γνωρίζουν όλα αυτά οι χρήστες;

Για πολλούς αυτό είναι τελικά το βασικό ζήτημα. Κάποιοι δείχνουν σημεία στους όρους χρήσης που αφήνουν να εννοηθεί ότι κάποια δεδομένα χρηστών ίσως να παρακολουθούνται για σκοπούς στοχευμένης διαφήμισης. Επίσης, η εφαρμογή περνά επίσης το Google Admob, που προωθεί διαφημίσεις της Google σε χρήστες. Όσοι όμως ασκούν κριτική στην εφαρμογή σημειώνουν πως αυτά δεν γίνονται με εμφανή τρόπο, οπότε δεν δίνεται πραγματική δυνατότητα επιλογής και ελέγχου στους χρήστες. Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας σημειώνει πως οι όροι χρήσης είναι τυπικοί και πως η εταιρεία δεν μοιράζεται δεδομένα για σκοπούς στοχευμένης διαφήμισης. Αντί για αυτό αποκομίζει έσοδα μέσω συνδρομών για επιπλέον (premium) λειτουργίες επί πληρωμή.
 

Τι άλλο λέει το FaceApp;

Όπως αναγράφεται στο άρθρο του BBC, ο Γκοντσάροφ κοινοποίησε δημόσια μια ανακοίνωση όπου σημειώνεται πως το FaceApp ανεβάζει μόνο φωτογραφίες που έχουν επιλεγεί από τους χρήστες για επεξεργασία. «Ποτέ δεν μεταφέρουμε άλλες εικόνες. Ενδέχεται να αποθηκεύσουμε μια φωτογραφία στο cloud. Ο κύριος λόγος για αυτό είναι οι επιδόσεις και το traffic: θέλουμε να είμαστε σίγουροι πως ο χρήστης δεν ανεβάζει επανειλημμένα την ίδια φωτογραφία κάθε φορά που θέλει να ενεργοποιήσει κάποιο χαρακτηριστικό επεξεργασίας. Οι περισσότερες εικόνες διαγράφονται από τους servers μας μέσα σε 48 ώρες από το ανέβασμά τους», σημειώνει.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, αν και το FaceApp δέχεται αιτήματα χρηστών για τη διαγραφή των φωτογραφιών τους, το support team έχει «υπερβολικό φόρτο εργασίας». Παράλληλα, η σύσταση της εταιρίας προς τους χρήστες είναι να προωθούν τέτοια αιτήματα βάζοντας την ένδειξη “Ιδιωτικό ζήτημα” στη γραμμή του θέματος στο e-mail που στέλνουν. Επίσης διευκρινίζεται πως τα δεδομένα των χρηστών δεν μεταφέρονται στη Ρωσία.

https://www.cnn.gr/tech/story/184827/ti-ginetai-me-to-faceapp-6-erotapantiseis-asfaleias-gia-tin-efarmogi-poy-saronei 

Top